Bir tane ducato tarzı minibüs alıp hırdavat nalburiye tarzı ürünler satarım. Binlerce çeşidi olduğu ve arkasından yetişecek sermaye problemi olacağı için farklı farklı sezonlarda satılacak 5-6 markanın bayiliğini alırım. Bu mesleğin avantajları; Genelde müşteri portföyü sağlam, mevcut toptancılar çabuk gaza gelip rekabet etmeyen esnaflar, hamallık yapacağınız ürünlerde elbet olacak ama ortalama kar marjı fena değil.
Dezavantajı ise bu işte sebat göstermek. Aracı aldım yükledim gelsin paralar yok. "Bedava peynir fare kapanında olur."
Tüm bunlar için sizin tecrübeniz ve sermayeniz önemli. Yüzlerce yorum okudum bu platformda. Konu hep şu; Yeni bir iş yapmak istiyorum tavsiyeleriniz neler? Cevaplarda daha klişe. Bilişim sektörü, inşaat çok karlı, netten para kazanmak.
Bende diyorum ki; yerli otomobili yapacak babayiğit arıyor devletimiz bence en kârlısı o.
Bence şöyle olması lazım;
Adım falanca, bilmem kaç doğumluyum. Daha önce şu işleri yaptım. Şu tür işlerdede başarılı olacağımı düşünüyorum. Şu kadar bütçe ayırdım. Mutlaka size ulaşacak birilerini bulursunuz.
Ben çeyrek asırdır sanayicilik yapıyorum. Kendi tesisimde ürettiğimiz ürünleri %40 ihracat olmak üzere yurtiçinde satıyorum. 25-30 arası mavi yaka personel çalıştırıyorum. Bu platformda ise; düşük sermaye ile ne iş yapsam diye düşünen, referans verecek kadar sağlam, benim gönderdiğim ürünleri satacak kadar becerikli, tahsilatları yapacak kadar gözüaçık, 3 kuruş kazanınca ben ayrılıyorum demeyecek kadar gözü yükseklerde sadık arkadaş aramak. Bu sayfadaki arkadaşları tenzih ederim ama. Genelde 18-20 yaşlarındaki delikanlılar veya ev hanımları veya hayaller aleminde yaşayan arkadaşlar soruyor ve cevaplıyor.
Ticaret sandığınız kadar kolay olmayabilir. Keşke batırmış bir adamla iflas ettiği dönemde konuşma fırsatınız olsaydı. Veya iyi niyet yüksek hedeflerle işe başlayıp şerefini bile kaybeden insanları gözlemleseniz. Bu iş çok ciddi arkadaşlar. Öyle gazete sayfalarındaki başarı hikayelerine inanmayın. Sorun 100 tane sıfırdan para kazanan adama 98 tanesinin temelinde acı, yokluk, çile, hor görülme, inim inim inleme vardır. Ama hepsinde sabır, sebat mutlaka vardır.
Ben şahsen işe alacağım personele en son nerede çalıştığını, ne kadar çalıştığını, neden ayrıldığını sorarım. Benim de kriterim bu. 25 yaşındaki adam 10 farklı işte çalıştıysa, en uzun çalıştığı 1-2 sene ise, hep çalıştığı yerdeki arkadaşları veya patron suçluysa o arkadaşın bana katacağı birşey yok. Gazete, internet ilanıyla gelende genelde böyledir. Adamın yaşı 18 ama 8 farklı yerde çalışmış. Adamın kendine hayrı yok ki bana olsun.
İlk önce nasip kavramına inanmakla başlar bence para kazanmak. Maneviyattan ayrılmadan, sabırla dirayet gösteren arkadaşlar yolun yarısını aldı bile. Kalan yarısında ise gurur ve kibirden uzak, patronluk sevdasına kapılmadan, kadın kız muhabbeti yapmadan çalışırsa köşeyi dönmek işten bile değil. (Tabiki nasibinde varsa önce Allah takdir edecek.)
Yazmayım yazmayım dedim dünya kadar yazmışım.
Kimseyi rencide etmek, basit görmek için yazmadım. Kimseyi hedefte almadım. Lütfen kimse rahatsız olmasın. Kendimde allame-i cihan falan değilim. Sadece kendimi bildim bileli çalışıyorum. Ne çocukluk hatırlıyorum, ne gençliğimi yaşayabildim. Ömrümü bu işlere adadığımı farkettim, artık biraz olgunluğumu yaşamak istiyorum. İnce eleyip, sıkı dokuyup sağlam bir ekip ihtiyacım var. Farklı sektörler arayışımda var. Onun için buraya rastladım. 3-4 gündür buradaki yazıları okuyunca çıkmak üzereyken böyle bir şey yazmak istedim.
Kırdıysam özür dilerim. Allah herkesin gönlüne göre versin, hayırlı ve bereketli işleriniz olsun.
