Merhaba kardeş, öncelikle karamsarlığın için üzüldüğümü belirtmek isterim, hayatta o kadar iç karartıcı zamanlar olucaktır ki buna rağmen hiç bir zaman bile karamsarlığa kapılmamışızdır, Şuan askerde olduğum için konuya askerlikle ilgili bir örnek vermek isterim. Nizamiyeden içeri ilk girdiğimizde içimiz kararır dimi, yahu bu 460 nasıl bitecek bitmezki!!! diye yakınırız ya da yakınırlar, ama bizim o kadar yakınmamıza ve karamsarlığımıza rağmen bak benim 460'ın 400'ü bitti... Demek ki karamsarlık hayatın en kolay kapılan ve en anlamsız hissiyatıdır...
Foruma yazdığın bir kaç konuyu inceledim, elinde paran yok açıkçası, paranın olmadığı yerde de sağlam bir girişimci yapın olucak ki yoktan var edeceksin, yazdığın kadarı ile bu da var ise sen kendinde onu görmüyor ya da kendine o konuda güvenmiyorsun. Ben 28 yaşındayım, bir iş batırdım, tam olarak iflas demesemde bazı sebeplerden kapatmak durumunda kaldım öğrenimimi de yarıda bırakıp askere geldim, kaldı 53 günüm, benim elimde çok şükür ki bir mesleğim var ve girişimci bir yapım var, geçmişte yaşadıklarım bunların göstergesidir, sana önerim 24 yaş henüz çok genç bir yaş, eğer ben senin durumunda olsam birilerinden medet ummak yerine! ( burda forumdaki arkadaşlara danışmanı demiyorum ) giderim herhangi bir zanaatkarın yanında bir kaç sene yoğrulurdum, böylece öncelikle koluma altın bilezik takar meslek sahibi olurdum. Meslek sahibi oldunmu işinide severek yaptınmı girişimci olmasanda bir şeylere ister istemez girmiş olucaksın, emin ol 26-28 yaşlarına kadar durumun çok daha farklı olucaktır. Sana bir tavsiye... İnşallah o karamsarlığı atar ileride elde edeceğin daha güzel başarıları en kısa zamanda elde etmen dileğiyle....
Saygılar.