Gümüş Zurna Neyine

Çingene bakır ibrik bulmuş.
***ürmüş kalaylatmış, cebindeki son parayı kalaycıya vermiş.
İnsan ibriğe aşık olur mu?
Hikaye bu ya, bizimki olmuş.
Nereye gitse ibrik yanında.
Zamanla ibrikle konuşur, ibriksiz yatamaz hale gelmiş.
Etrafında eski arkadaşlarından kimse kalmamış.

Bir gün ağacın gölgesinde otururken, bizim çingenenin karşısına ak sakallı bir dede çıkmış
-Ey ademoğlu cebinde karnını doyuracak paran yok, bilirim.Para kazanmak ister misin?
Çingenenin gözleri parlamış.
- İsterim tabi beyavv, para kazanmayı kim istemez..Sen bana ne yapmam gerektiğini söyle..
- Karşıda bir çeşme var gördün mü?
- Gördüm.
- İşte o çeşmeye git, elindeki ibriğe su doldur bana getir. Bende abdest alayım.

Çingenenin gözleri parlamış, ak sakallıyı ikiletmeden, yerinden kalkmış nefes nefese çeşmenin yanına varmış.İbriği ağzına kadar su doldurmuş.Koşarak Ak sakallının yanına gelmiş.
Ak sakallı ibriği baş aşağı çevirmiş.İbrikten tek damla su dökülmemiş

- Bunda su yok ademoğlu ilk hakkını kullandın iki hakkın daha var. Koş bana ibrikle su getir.

Çingene şaşırmış ama hiç renk vermemiş.Tekrar ibriği doldurmuş getirmiş ama İbrikten yine tek damla su çıkmamış
Ak sakallı gülmüş.
- İbrik yine boş ademoğlu..

Çingene ağlamaklı koşmaktan bitap, son hakkını kullanmış.
Her seferinde ağzına kadar suyla doldurduğu ibriği, yine dolu olarak ak sakallıya getirememiş.

Ak sakallı ibriği eline almış

-Sen bunu yolda buldun değil mi?
- Evet
- Son paranla da kalaylattın?
- Evet
İbriğin altını göstermiş.

- Ne görüyorsun?
- Delik

Ak sakallı kaybolmuş.. Aynı anda gökten çingenenin eline süzülerek bir kağıt düşmüş.

Delik ibrik kalaylansa,
Faydası söyle; kime?
Adam ol, haddini bil
Sonra düşersin dile
Sen garip bir çingenesin,
Gümüş zurna neyine
Bilmiyorsan hiç kalkma
Otur otur yerine.