Husranla Sonuclanan Ilk Tecrubem. .

üzülmemeni tavsiye ederim sevgili dostum. bugün öğrendiklerini üşenmeden bir deftere yazmaya başla. kendince de çıkarsamalar yap. örn: izmir'de eşarp satılmaz kural: müslüman mahallesinde salyangoz genellikle satılmaz. şeklinde. paranı muhakkak al. yoksa oradan ayrılmayacağını söyle. önce acındır olmadı basın kaybedecek başka hiçbir şeyinin kalmadığını söyleyebilirsin yeterince ikna edicidir. geri iadeli satabileceğin ne varsa dene. paran olduğunda risk de alabileceksin. tavsiyem çocuklara yoğunlaşmandır. okul önlerinde birşeyler satmayı dene. örneğin bu sitede helikopter balon var. kalabalıkça bir varoş ilköğretim okulu seç ve az bir miktarla şansını dene. umarım başarılı olursun. imzama dikkat edersen sevinirim.

merhaba, siz izmiri tam gavur yaptiniz dostum,
ben izmirde askerlik yaptim, insanlarin senden bende farki yok. sen ne kadar muslumansan onlarda o kadar muslumandirlar,
muslumanlik esarp takmakla olmaz, insanin icinde olmasi gerekir,
cok basit bir konuyu alip cevirip izmirin gavur oldugu konusuna getirmissiniz, ben sadece haksizlik yaptiginizi soylemek istiyorum, haksizsiniz bu konuda

Kardeşim sakın moralini bozma. ben de 6 yaşındayken kardeşimle bağımızdaki üzümleri topla**** elimize bir de tartı alarak satmaya çalışmıştım. hastane önüne tezgah kurduk. Ama cok satamadım, baktım herkes simit alıyor. sonra biz de simite girdik baya da para kazandık. pes etme az sermaye ile yavas yavas buyursun. zaten baska yolun da yok sanırım.

yok ben oyle bır seyı kast etmedım benım aılemde basını kapatan bıle yok bende sızın gıbı dusunuyorum bası kapatmakla olmaz ama bunu tercıh edenlere satmak ıstedım sadece ve bostanlı taraflarında azınlıkta oldugunu gordum yanlıs anlamıssın :)

Bu arada pek fazla uzuldugumde soylenemez paramı muhakkak alıcam kaybım sadece pazar kırası oda kayıptan sayılmaz bu benım ılk tıcaret tecrubem ve degıl pazar kırası parayla satın alınmayacak bır tecrube ve sonucta butun gun pazardaydım ne ne kadara satılıyo ne kadar satılıyo nerden alınıyo bunları ogrenmıs oldum eger tezgahı kıralamamıs olsaydım ve onlara sorsaydım bu konuları bana pekte yardımcı olmazlardı cunku pazar esnafının cogu ıyı degıl zaten degısık ınsanlar ve para gozlerını cok burumus yardımcı olmakla zaman kaybetmezlerdı boylelıkle sohbet arasında herseyı ogrenmıs oldum aynı zamandada bana tezgahını kıralayan o cocugu yanı yenı bır dost kazanmıs oldum dostların degerı parayla bıcılmez.. :)

sevgili dostum ara ara türkçe gazete veya kitap okumanı tavsiye ederim. zira ana fikirden sapıp detaya takılmışsın. ki onu da yanlış anlayıp kendince yorumlamışsın. yine de kendini ifade etmen çok hoş =) konyada izmirden daha çok satarsın demeden durumu izah etmek istemiştim halbuki..

yunusus ilerde büyük bir iş adamı olduğun zaman bu günlerde yaşadığın duygularını özleyeceksin :) HEr şeyin ilk başları güzeldir :))

Not almak çok önemli. Piyasa araştırması çok önemli..

tecrübe edinmek güzeldir

Sayın Hemperi

ins dedıgınız gıbı ılerde bır ıs adamı olmayı basarabılırım ama pes etmedım etmıyıcemde tesekkurler..

Sayın Hiziyin

Gerçekten güzel en başlarda her ne kadar ben buraya aıt degılım desemde pazarlar tıcaretın orta okulu ve baslanması gereken nokta bu 1 kac saat sonra o utangaclıgı atıyorsun zaten üzerinden.. :)

uysal bey !!!!!!! inan ben senden fazla gazete ve kitap okuyorum, yorumu dogru anladigimi saniyorum, burda asil siz ustaca gavur demeye getirmek istiyorsunuz lafi,
ben yillardir yurt disinda yasiyorum, benim icin konyali ne ise izmirlide o dur,
ben yurdumun insanlarini seviyorum. ayrim yapmadan her kes benim icin aynidir, kimsenin kimseden ustunlugu yoktur benim icin, \bunuda burada belirtmeden gecmek istemedim.
memleketimizde cok ayrim yapiliyor maalesef burasi bir ekonomik site verdiginiz ornek bu siteye uygun degil.
ayrica basligi acan arkadasada sabir, guc ve basarilar dilerim

keşke incik boncuk türü şeyler ile yanında bayan çantası felan satsaydınız

Yorumlarınız ve önerileriniz için 10larca teşekkür ediyorum koniks ailesi verdiğiniz moraller ve öneriler çok yardımcı oluyor :)

yaşın daha genç bir çok konuda tecrübelerin olacak inanıyorumki ilerde başarılı olursun.aytacbiltekin dedigi gibi çorap satsaydın keşke :)

arkadaşlar eşarp vs.. satışları gennelikle tuhafiye vebenzeri yerlerde olur..

zarar etmişsin ay innaki para ersen okuluna gitsen ticareti yaşayamadan bilemezsin ticaret deneme yanılmalardan oluşur ve iyi bir gözlemci oalcaksın fizibiliten olacak kardeş..

eşarp olayı kıyı kentlerde (akdeniz-ege) birkaç kentte tutmaz ama oalyı ona indirgemek yanlıştır örnegin gözleme yemeyeniniz yoktur ama glin güneydogu ve dogua nadoluda tuturmazsınız neden çünkü insanların sıradan yemeğidir herkes 15-20 gunde bir yapar..
bu örnek birçok ürün içinde geçerlidir.. sen yukardaki arkadaşalarda örnekler vermiş sende iadeli ürünlerden işe başla ama kendine alışkanlık ettirme çünkü iadeli ürünlerde fiyatlar yüksek yada kar marjı seni kurtarmaz gidip kolonyanın fiyatı 3 liraysa adamın biri gider 100 ad. alır 2,75 e alır sen gidip 3.50 den aşağı alamazsın sen 5 liradan satar minimum 4 den aşağı satamazsın adam 3 e satar seni pazarda durdurur yada cevrende durdurur.

sen ticaretten asla vazgeçme bir işi tuttur sonrada hakkını ver..

valla helal olsun diyorum çoğu kişi lafta konuşur ama pazara gitmeye çekinir belkide utanır çok iyi bir başlangıç yapmışsın sende bu azim hırs varken geleceğin parlak

Teşekkürler inş öyle olur.. Birde malları bitirip eve dönseydim bu azmi kaça katlardım düşünemiyorum :)

senin için büyük bir tecrübe olmuş... umarım bundan sonra daha başarılı işler yaparsın.

şimdi düşünüyorum da satmaya çalıştığım şeyi kullananlar azınlıkta çoğunlukta oldugu bir yerde satmaya çalışsaydım bile herkesin kullandığı bir ürün değil bu sefer herkesin kullandığı ve bay bayan olarak her iki kitleyede yönelik bir ürün seçip tekrar şansımı deniyicem ama bu sefer ilk tecrübem olmıyıcak 2. tecrübem olucak ve şunu fark ettim 1 gün içinde bir sürü şey öğrendim bir daha gittiğimde bu kadar şey olmasada yine bir şeyler öğrenicem çoğu insan öğrendiği şeylerin sadece beyninde bir yer kaplamasını sağlıyor çoğusu bu bilgileri kullanmıyor ben öğrendiğim her şeyi deniyicem eminim kaybettiğimden daha fazlasını kazanıcam..

cnm benim bende benzer bir işi gençligimde senin yaşlarında denemiştim,toptancıdan bayan-erkek iç çamaşırı almıştım istanbulda pazarda satmaya çalışmıştım hemen 2-3 adedi dışında elimde kalmış sinirlenip çöpe atmıştım :)

Öncelikle emegin için seni takdir ediyorum.Ülke gerçekten bu tip girişimcilerin olması gerektigi inancındayım.Zamanında bu tip girişimler yaşamış ve şuan ofis sahibi genç bir girişimci olarak piyasa su şekilde oldugunu düşünüyorum herkes asgari ücretlerle birinin yanına girmeye çalışıyor.Halbuki "0" sermaye ile emekle birçok yere gelen insanlar var.Kaldıki şuan ilk 10 firmanın yapısı incelendiginde su satarak Holding sahibi olan girişimciler var.Bundan dolayı seni takdir ve tebrik ediyorum.
Su konuya gelelim tamam girişimci olalım ama saglam bir girişimci olalım.Ürün satacagımız pazarın analizi yapabiliriz.İzmir'de esarp satılmaz degil çok tutmaz çunku yaygın degil halbuki o pazarda kozmetik ürünleri satmaya çalışabilirsin.Birde bunu dene derim ben.
Sunu hatırlatmak isterim suan kullandıgımız ampul tek seferde bulunmamış 99 sefer denenmiş.Ama bulamadık diye vazgeçilmemiş bu 99 sefer yapılmaması gerekn 99 yol olarak tarihe geçmiş.Sende artık İzmir için esarp pazarının durumunu biliyorsun.
YANİ VAZGEÇMEK YOK...!
İş hayatinda sana ve tüm forum arkadaşlarıma başarılar dilerim

İnsan başta çok sinirleniyor hatta konağa geçicem geri vermek için denize atasım geldi diyorum arkamdaki adam bırak 40 taneyi 400tane kadın giysisi sattı ben bütün günde 5 tane mi satabildim sinir krizine giriyodum :))

Sayın gokhanilhan

Yorumunuz için çok teşekkürler inş bende sizin gibi genç yaşta ofis sahibi girişimciler arasına girebilirim :)

hacım bence buyuk düşün.öyle eşarp meşar iş değil

Aynı tecrübeyi ben de 15-16 (1990-91) yaşlarımda yaşamıştım. o zamanlar pantolon etekler çok modaydı. Bende bir arkadaşımla mahallemizdeki tuhafiyeciden (o zamanlar şimdiki gibi internet olmadığı için ucuza ürün bulmak çok zordu) 3 liradan alıp, beyazıt meydanında 5 liradan satmıştık. Hepsini sattık ama bizim de hesap edemediğimiz aldığımız adetten kazandığımız paranın yol parası, öğlen yemeğimiz ve 1er paket sigarayla biteceğiydi. Ama hala hatırladıkça içimi hoş duygular kaplar. En azından o günü kendi ticari kazancımızla geçirdik. Aradan yıllar geçti 2-3 kez battım, şirketlerde çalıştım, ticaret yapmamak için yemin ettiğim zamanlar oldu, ama kanında varsa vazgeçemiyosun. Şu an yine kendi işimle uğraşıyorum ve halimden çok memnunum. Diyeceğim o ki, eğer bu mikrop ! kanında varsa istediğin kadar pes et yine de vazgeçemezsin...

Dostum oncelikle ozguvenini ve cesaretini tebrik ederim. Hata yapmayan, kaybetmeyen insan hic denememis demektir, basariya goturen yol hatalarla doludur gibi bir suru soz gorebilirsin unlu dusunurler ve filozoflar tarafindan soylenmis, Daha 17 yasinda sahip oldugun girisimcilik ruhuyla eminim daha basarili isler yapacaksin. Kaybetmek de oyunun bir parcasi ve heyecani. Sadece daha iyi gozlemlemeni, arastirmani ve ders cikarmani oneririm.

Konu sahibinin bu paylaşımını çok beğendim.

Çok yalın ve gerçek bir paylaşım olmuş.

Sana birkaç tavsiyem olacak naçizhane.

Senin yerine Ben olsam ne yapardım?

1- malı almadan önce birkaç pazara gider araştırma yapardım.
2-araştırmalarım sonucunda ne satmam gerektiğine karar verirdim.
3-tezgah kiralarını öğrenir, satacağım malın kar durumunu da hesap eder, sonra bu hesap sonucunda tamammı devammı derdim. böylece gün sonunda cebimdeki parayı önceden bileceğimden dolayı sonuç daha az sürpriz olurdu.
4-mesela yanlış analiz yaptım ve tanesi 2 liradan eşarpları aldım pazara gittim.
5-öğleye kadar baktımki kimse eşarp takmıyor bakan soran yok.
6-hemen şekil değiştirir, öğleden sonra artık eşerp değil fular satmaya başlardım.
7-eşarplara bakmayan müşteri fular almak isteyebilir deyip o kıvraklığı gösterebilmen senin ileride iyi bir ticaret adamı olup olamayacağını belirler fikrindeyim.
8-gün sonunda cebindeki kazançla çay da içebilirsin yemek te yiyebilirsin galeriden otomobil de alabilirsin.
9-iyi bir ticaret adamı önce kafayı çalıştırır sonra sahaya çıkar. bunu unutma.
10-herkesin yaptığının aynısını yaparsan herkes gibi olabilirsin. Herkesin yaptığını yapmazsan eğer farklı olursan iki ihtimal var, ya herkes sana güler yada herkes iflas eder sen kalırsın sen onlara gülersin. Hangisi olacağın sana bağlı.

Son. Önünde uzun bir yol var. işin başında bunun gibi şeylerin başına gelmesi normal. önemli olan bunlardan doğru dersler çıkarmaktır.


kolay gelsin.

.

Tavsiyeleriniz için çok teşekkür ederim...

Sayın Asyayunus ;

Büyük işlerden kastınız nedir ?

Sayın Hsamli ;

Ben aynı zaman da bir restorantta barmenlik yapıyorum hatta ticari faaliyetlerim için parayı oradan çıkarıyorum ama o işi yaparken bitse de gitsek havasında çalışıyorum pazara çıktığımda pazarcılık anlamında olmasa da ticari bir faaliyet olarak işte bu benim işim olmalı benim severek yapacağım ve başarılı olacağım iş bu dedim her ne kadar küçük bir iflas yaşasamda kazandığım o 3 - 5 lira bana çok tatlı geldi o para daha bi bereketli geldi bana ve sonunda başarıcağıma inanmıyorum.. sonunda başaracağımı 'BİLİYORUM'.. Ve asla vazgeçmiyicem.. :)

Sayın Tygn ;

Öncelikle tebriğiniz için teşekkür ederim.. Söylediğiniz gibi hata yapmayan insan hiç denememiş demektir önemli olanda yine söylediğiniz gibi hatalardan ders çıkartmaktır 17 yaşında olmak beni hiç bir zaman bu kadar mutlu etmemişti bu işlere kalkışmadan önce çünkü ne kadar küçük olursam önümde geleceğimi garanti altına almak için o kadar uzun bir zamana sahip olduğumun farkındayım bu zaman 1 sene sonrada belli olabilir 10 sene sonrada.. Umarım söylediğiniz gibi başarılı işlere imza atarım başarmak her zaman paradan önemli olucak benim için bu yönümün de hiç bir zaman değişmeyeceğini düşünüyorum çünkü başarmak beni para kazanmaktan daha çok mutlu ediyor..

Sayın Erokas ;

Yorumlarınız için teşekkür ederim..

İnanın ki fular olarak satmak benimde aklımdan geçti ama yanımdaki çocuk bana bekle bekle pazar daha dolacak hemen pes etme dedikçe beni eşarp satmaya tetikledi :D Sonrada düşündüm eşarp fulardan daha yaygın dedim fular satarak eşarp müşterisini kaybetmiyim diye düşündüm sonrada sonuç ortada :)

Sizlerinde söylediği gibi ileride başarılı işlere imza atarsam bu küçük iflaslarım yüzümde bir tebessüme yol açacak.. :)

Hiç üzülmene gerek yok, olaya surdan bakacaksın yanlış kısımların ne onu bul, 80TL ye o işin orada yapılamıyacağını öğrenmiş oldun 1 günde... 1 günde bir şey ögrenememissin sonuctan belli.... bir iş 1 günde yapılmaz sen sadece pazar arastırması yaptın fiili olarak işin orda yurup yurumeyecegını tum urununu kac gunde sattıgına baglı... satıs yetenegin yoktur... sen gel bana sor o tum malları orda satardım... teknik malın fiyatı kalitesi degil satiş teknigi önemli... sen 1 günlük iş yapmayı denemissin onuda yuzune gozune bulastırmıssın...
İş kurmak isteyen arkadaslara tavsiyem,
Diksiyon dersleri alın,
satış teknigi dersleri alın,
bütce planlaması hazırlayın,
arastırmacı olun,
yönetim egitimi alın,

bu yukardaki işlemlerden herhangi birini yapmazsanız kurdugunuz inşaat bi yana dogru yatmıs olacaktır.
Saygılarımla,
Cengizhan ALBAYRAK

ben basimdan gecen o zamanlar icin aci ama su an hatirladigim zaman garip gelen bir pazar deneyimimi anlatmak istiyorum sizlere,
arkadaslar yillar once ukraynaya geldim, bir kac sehir gezdim hic bir yerde tutunamadim, ilk zamanlar ukraynada berbat bir pazarcilik anlayisi vardi,
pazarda calismaya basladim ilk gun polis geldi malima el koydu, malin parasini verdim kargo parasini verdim derken elimde hic param kalmamisti,
ayrica pazarda bos yerde yoktu her gun 3 buyuk canta mali evden alir otobuse biner pazara getirir aksamda geri gotururdum,
mallara koyacak bos bir depo bulamamistim pazarda.
konuyu dagitmadan tekrar basa donersek, ilk gun bos bir masa buldum pazarda orda calisan kisi gelmemisti, onun yerine gectim, neyse ilk gun mali polise kaptirdim, rusvet vercek paramda yoktuki malimi geri alabileyim, ne dil biliyorum ne de yol , adamlar malimi aldi gitti,
dil cat pat konusuyorum ama konusulanlari cogunu anlamiyorum , yanima bir ukraynali genc geldi, pazarda calisiyormus, olanlarin hepsini gormus ve bana turkce hitap ederek efendi dedi, ne yapacagini biliyormusun dedim biliyorum rusvet vercem ama param yok,konusam ama dilim yok, sagolsun istenilen 40 dolar paray o cocuk verdi ve mallarimi geri aldi, ayrica malimi alan polisle anlastik her ay o zamanin parasi ile 20 dolar vericem bana kimse dokunmayacakti,
yerimde olmadigi icin her gun gidiyorum pazara ve saat 10 a kadar bekliyorum kim gelmemis kimin yeri bos, derken cilenin bini bin para anlatilacak gibi degil arkadaslar.
belli bir zaman calistim o kucuk sehirde sonra bir depo buldum bir azeri ile tanismistim gardas sana yer lazimsa bende bos yer var dedi ayda 20 dolara caantalarini birak dedi, anlastik sevinmistim artik o kadar yolu o cantalarla gitmeyecektim, icim biraz rahatlamisti dedim yukum hafifledi,
uc tane yarim cuvaldan biraz buyuk canta, butun sermayem,
neyse azerinin deposuna biraktik mallari, ertesi gun geldigimde sabah depo yerinde duruyordu ama kapisi acik ve icinde ne mal vardi nede azeri,
adam herkesin malin almis konteyneri bosaltmis kacmisti, simdi ocagima incir agacini dikti dedim gardasimiz,
tabi can cikmadan rizik kesilmezmis,borc para alarak turkiyeye dondum , krizden sonrada battigim icin kimseden yardimda goremedim, battigimda inanin ama kimseye bir lira borcum kalmamisti ama batik adama bitik adam derler, belki turkiyede is yapsam mal bulabilirdim acik hesap ama ukrayna deyince herkes korkuyordu.
biraz istanbulda calistim, derken esimi ve 2 cocugumuda alarak tekrar ukraynaya geldim, cunku hedefllerim vardi, bu ulkede paranin kokusunu almistim
ona sahip olmam gerekiyordu,
tekrar bilmedigim bir buyuk sehire geldim ukraynada biraz param vardi ona mal aldim istanbuldan, yanimdada 3000 usd vardi, mali kargoya verdim, ve esimle ve cocuklarimla ukraynaya geldik, gazeteden bir ev bularak kiraladik, daha sonra pazari aradim pazara girer girmez tukce konusan 3 kisiyi gordum ve tanistik turklermis derken bana biraz bilgi vermeye basladilar bir gordumki ne goreyim pazarinin en kotu yeri 2000 usd aylik kiraymis, bunu odememiz mumkun degil zaten topu topu 3000 usd vardi ev tuttuk ivirdi zivirdi derken 1000 usd bitti,
aradan bir hafta gecti istanbuldan kargoya verdigim 2 cuval mali bekliyorum, kargocuyu aradim abi abi problem var mallari odesada polisler tutmus gunrukleme yapmiyorlar sadece senin malin degil bir ton insan mal bekliyor, biraz bekle. onada okey dedik, derken mal 5 ay sonra geldi sezonu gectikten sonra,
burada asil konuya deginmek istiyorum, o arada bir cay arabsi buldum, bildigimiz tekerli el arabasi, ama cekmeceli , ozel termos yerleri var,
baktim herkes cay satiyor, 200 usd ye arabayialdim, 200 usd de cay kahve, seker, termos, meyve suyu, kek derken 400 dolar para harcadim. ve pazarda cay satmaya basladim, hemde ukraynada hemde o kadar yabancinin arasinda, ve turkler yanima bile gelmiyor . bir turk nasil olurda pazarda cay satar.
caycilik yaparken inanin hic turk arkadasim olmadi herkes benden kacti ve uzaklasti, kucuk gordu,
benim tabiki gururum incindi, verdigim selami almiyorlardi yada es geciyorlardi turk pasaportlular.
oturum kagidimin olmamasi ve pazarda cok yabancinin calismasi nedeniyle yabanci sube cok denetleme yapiyordu, rahat vermiyorlardi kazanddigim parani bir kismi haftada 3 gun olmak uzere polislere gidiyordu. sonra anladimki bu isi bize burda yaptirmazlar, kendime fazla ortada gorunmeden yapabilecegim isler bulmaliydim cunku bosa kurek cekiyordum.
asil demek istedigim sey kardesimize sesleniyorum, memlekette ben pazarcilik yapsaydim inan milyoner olurdum, cunku ne karisan var ne eden , kendi memleketin, burada isime onem verdigim kadar memlekette onem verseydim buralarda isim olmazdi diye dusunuyorum,
cok zorluk cektim ama sonunda basardim, turkun turke gurbette faydasi olmaz arkadaslar, hele ukraynada asla olmaz, elindeki son donunu alirlar burda,
calistigim sehirde de krizden sonra isler kotulesince baskente kieve gelmeye karar verdim,esimi ve cocuklarimi orada birakip kieve geldim, ne otel param var nede ev kiralayabilecek bir param var, tam 3 ay kievde sokakta yattim,elimde numulerle kapi kapi gezip siparis almaya calisyordum, tam 3 ay boyunca o sogukta kara kista tren garinda yattim kalktim, derken bir rus arkadasla tanistim ve bendeki azmi ve hirsi gordu bana inandi ve guvendi,
beraber is yapmaya basladik, onun bana olan guvenciyle benim ona olan guvencim tam bir dostluga donustu, ve kendime ait tam 8 adet magazam var kiev sehrinde,
ve o rus arkadas baska islerle de ugrastigi icin kendisine ait tam 34 adet magazanin butun alim satim mudurlugunude ben yapiyorum ve karsiliginda bana cok iyi bir ucret odemekte,
demek istedigim, konunun basligini acan arkadasima sesleniyorum, kardesim daha cok gencsin, ne olmus alti ustu 80 lira 1 hafta sigara icme olur biter,
bizler gibi ne pasaportunu kaptirdin ukrayna polisine nede malini kaptirdin azeri gardasimiza,
birak bir yere o esarplari birisi satsin ufak ufak versin parani, yada aldigin adama git deki bak basimdan gecen bu olayi konikste yazdim dunya simdi benim
bu problemim uzerine kafa yoruyor insafa gel su mallarin parasini iade et, inan o abimiz parani iade edecegi gibi birazda sana yardim eder,
memlekette cok iyi insanlar var, kavgali bile olsan getirir sana yemek verir ac oldugunu hissettiginde,
burasi gibi inan burda 1 kurusun eksik olsun sana ekmek vermezler, bunu oylesine yazzmiyorum, 1 kurus yetmedigi zaman ekmegi alamazsin,
onun icin bu tur seyler buyuk seyler degil, yukarda bir arkadas cok guzel ozetlemis olayi, sen sadece 1 gun calismissin , olayin ozune inmemissin, belki bir kac gun daha calissaydin o esarplari bitirir yeniden alir kosarak satmaya giderdin,
neyse allah hepinize kolayliklar versin, hayirli isler arkadaslar hepinize
saygi ve sevgilerimle hoscakalin

Bence bu gün kaybettiğin zaman artı 80 lira ile geleceğinde çok büyük değerler satın aldın diyebiliriz.

Hayatında başarılar...