Ali Bey?
Benim.
Ben Tevfik. Turkuaz pansiyonun sahibiyim.
Hayatımda ilk defa gördüğüm ve yalnızca iki defa telefonla görüştüğüm, kısa boylu, esmer güleç adamla, asker arkadaşıymış gibi sarılıştık, öpüştük.
-Buyurun. Kolay buldunuz mu pansiyonu ?
Adama ne diyeyim şimdi.
- Kolay tabi ya Mordoğan küçücük yer. Mordoğanı zor buldum asıl
- Anlamadım.
- Yok bir şey ağabey, anlatırım.
Şimdiye kadar yazmadığım bir şey var. Unuttuğumdan değil. Sırasını beklediğimden.
Bu yolculuğa Sevgili Aydın Sevinç’in. “Mordoğan’da Turkuaz keşif” adlı yazısını okuduktan sonra çıkmaya karar verdim. Eline gönlüne sağlık.. Birde Yine Milliyet Blog yazarlarından Neşet Öztekin var. Neşet beyle sohbet etme imkanı da buldum.. Bandı ileri sarmaya gerek yok..Z amanı geldiğinde yazacağım zaten.
Yorulmuşum… Eee yaş geçiyor sanıyorum birkaç yıl sonra bu günleri de arıyor olacağım.
Masalardan bir tanesine oturduk.
Anlayıp dinlemeden demli çaylarımız geldi.
Tevik bey Hataylı, pansiyonu iki yıldır eşi ile birlikte işletiyor. Sanırım orada çalışan başka akrabaları da var. Daha önce Aras otelde çalışıyormuş.
Konuşkan, nefes almadan anlatıyor.
“Pansiyonu nereden haber aldığımızı” sordu.
Aydın Sevincin yazısını anlattım.
Birazcık düşündü, sonra Aydın beyi çıkarttı.
Neşet Beyi sordum, onu da tanıyor. Mordoğan’ın tek gazetecisiymiş.
Tevik Ağabeyin apart oteli de var. Bu aylarda orada kalan kimse olmadığından bizim de kalma şansımız yok muş.
Mordoğan da Turkuaz pansiyondan başka, konaklanabilecek iki yer daha var. Aras otel ve Yıldız pansiyon.. İkisinin de referansları iyi değil.. Altı çizili tek bir bilgi var. Turkuaz pansiyona göre daha konforlular.
Şimdiye kadar konforla işimiz olmadı Allaha şükür.
Çaylar bitti, 19 Mayısta kalabalık bir grup gelecekmiş, onu telaşı var.
Bizde burada olursak göreceğiz zaten.
Arabadan valizleri aldık geldik. Tevfik bey masanın üzerine iki tane anahtar koydu.
202 ve 126
- 202 de ki yatak çift kişilik. 126 da ki yataklar tek kişilik ama televizyon var.Hangisinde kalmak istersiniz?
Evli bir adama eşinin yanında sunulan seçeneklere bakamısınız.
Hangisini mi seçtim?
Tabii ki huzuru..
Pansiyon çok şatafatlı değil. Mütevazı, şirin ve temiz.
Odamız ikinci katta.
Denize bakıyor.
Eşyaları bıraktık.
Tekrar aşağıya indik.
Gelirken balık yemi satılan bir yer görmüştüm doğru oraya gittim.
Sülünes aldım.
Pansiyonun önünden attım oltayı denize. Hava kararmak üzere.
Sahilde in cin top oynuyor. Deniz inanılmaz temiz. Çıt çıkmıyor.
Benim olta bir iki defa balıklar tarafından yoklandı ama hiç balık yakalayamadım.
Güneş kaybolduğu zamanda takımları toplayıp arabanın bagajına koydum.
Akşam yemeğini pansiyonda yemeğe karar verdik.
Tatillerde bir alışkanlığımız var. Her gece deniz mahsullerinden yiyoruz.( Ucuz tarafından)
Pansiyonun mutfağı o kadar zengin değil.
Kalamar yok ama çipura var. Bol zeytinyağlı birde yeşillik salatası yaptılar bize. Yemede yanında kıvrıl yat.
Yemek yediğimiz alan, pansiyonun hem lobisi, hem yemek hanesi, hem toplantı hem kahvaltı salonu.
Bizden başka ince ince rakı içen bir amca var.
Televizyon açık.
İzlediğimiz film daha önce defalarca izlediğim kusursuz fırtına...
Birden bulunduğumuz yer kalabalıklaşıyor. Yemek salonu videolu köy kahvesine dönüyor.
Çekirdek çıtlamaları arasında yemeğe son verip. Mordoğan’ı gezmeye çıkıyoruz.
Üzerimizde yolun verdiği yorgunluk..
Dondurma yemeden uyumaya niyetim yok.
Benim.
Ben Tevfik. Turkuaz pansiyonun sahibiyim.
Hayatımda ilk defa gördüğüm ve yalnızca iki defa telefonla görüştüğüm, kısa boylu, esmer güleç adamla, asker arkadaşıymış gibi sarılıştık, öpüştük.
-Buyurun. Kolay buldunuz mu pansiyonu ?
Adama ne diyeyim şimdi.
- Kolay tabi ya Mordoğan küçücük yer. Mordoğanı zor buldum asıl
- Anlamadım.
- Yok bir şey ağabey, anlatırım.
Şimdiye kadar yazmadığım bir şey var. Unuttuğumdan değil. Sırasını beklediğimden.
Bu yolculuğa Sevgili Aydın Sevinç’in. “Mordoğan’da Turkuaz keşif” adlı yazısını okuduktan sonra çıkmaya karar verdim. Eline gönlüne sağlık.. Birde Yine Milliyet Blog yazarlarından Neşet Öztekin var. Neşet beyle sohbet etme imkanı da buldum.. Bandı ileri sarmaya gerek yok..Z amanı geldiğinde yazacağım zaten.
Yorulmuşum… Eee yaş geçiyor sanıyorum birkaç yıl sonra bu günleri de arıyor olacağım.
Masalardan bir tanesine oturduk.
Anlayıp dinlemeden demli çaylarımız geldi.
Tevik bey Hataylı, pansiyonu iki yıldır eşi ile birlikte işletiyor. Sanırım orada çalışan başka akrabaları da var. Daha önce Aras otelde çalışıyormuş.
Konuşkan, nefes almadan anlatıyor.
“Pansiyonu nereden haber aldığımızı” sordu.
Aydın Sevincin yazısını anlattım.
Birazcık düşündü, sonra Aydın beyi çıkarttı.
Neşet Beyi sordum, onu da tanıyor. Mordoğan’ın tek gazetecisiymiş.
Tevik Ağabeyin apart oteli de var. Bu aylarda orada kalan kimse olmadığından bizim de kalma şansımız yok muş.
Mordoğan da Turkuaz pansiyondan başka, konaklanabilecek iki yer daha var. Aras otel ve Yıldız pansiyon.. İkisinin de referansları iyi değil.. Altı çizili tek bir bilgi var. Turkuaz pansiyona göre daha konforlular.
Şimdiye kadar konforla işimiz olmadı Allaha şükür.
Çaylar bitti, 19 Mayısta kalabalık bir grup gelecekmiş, onu telaşı var.
Bizde burada olursak göreceğiz zaten.
Arabadan valizleri aldık geldik. Tevfik bey masanın üzerine iki tane anahtar koydu.
202 ve 126
- 202 de ki yatak çift kişilik. 126 da ki yataklar tek kişilik ama televizyon var.Hangisinde kalmak istersiniz?
Evli bir adama eşinin yanında sunulan seçeneklere bakamısınız.
Hangisini mi seçtim?
Tabii ki huzuru..
Pansiyon çok şatafatlı değil. Mütevazı, şirin ve temiz.
Odamız ikinci katta.
Denize bakıyor.
Eşyaları bıraktık.
Tekrar aşağıya indik.
Gelirken balık yemi satılan bir yer görmüştüm doğru oraya gittim.
Sülünes aldım.
Pansiyonun önünden attım oltayı denize. Hava kararmak üzere.
Sahilde in cin top oynuyor. Deniz inanılmaz temiz. Çıt çıkmıyor.
Benim olta bir iki defa balıklar tarafından yoklandı ama hiç balık yakalayamadım.
Güneş kaybolduğu zamanda takımları toplayıp arabanın bagajına koydum.
Akşam yemeğini pansiyonda yemeğe karar verdik.
Tatillerde bir alışkanlığımız var. Her gece deniz mahsullerinden yiyoruz.( Ucuz tarafından)
Pansiyonun mutfağı o kadar zengin değil.
Kalamar yok ama çipura var. Bol zeytinyağlı birde yeşillik salatası yaptılar bize. Yemede yanında kıvrıl yat.
Yemek yediğimiz alan, pansiyonun hem lobisi, hem yemek hanesi, hem toplantı hem kahvaltı salonu.
Bizden başka ince ince rakı içen bir amca var.
Televizyon açık.
İzlediğimiz film daha önce defalarca izlediğim kusursuz fırtına...
Birden bulunduğumuz yer kalabalıklaşıyor. Yemek salonu videolu köy kahvesine dönüyor.
Çekirdek çıtlamaları arasında yemeğe son verip. Mordoğan’ı gezmeye çıkıyoruz.
Üzerimizde yolun verdiği yorgunluk..
Dondurma yemeden uyumaya niyetim yok.
Ali GÜLCÜ