Solucan gübresi konusunda iş kuracak kadar ciddi bir araştırma yaptım ve vazgeçtim. Neden vazgeçtiğimi anlatayım. Benim vazgeçme sebebim işin niteliğiyle alakalı değil tabi ki, ama araştırmalarım size de faydalı olacaktır.
1- Solucan gübresi başlı başına çok ciddi bir iştir !
2- Gübreyi satmak çok çok çok büyük bir çaba gerektirir.
3- Solucan gübresi konusunda genelde üretmek ve satmak konuşulur, asıl mesele giderlerdir.
Başlayayım.
1. maddede şu önemli: Kurulum için mekan, zemin veya hazne, ısıtma sistemi, kantar, kürek, elek, fırın...Üretim için solucanların yiyeceği şeyleri temin etmek, bu yiyecekleri dağıtmak, toprağı ve ısıyı denetlemek, gübreleri toplamak, paketlemek, pazarlamak ve satmak...Bütün bunları tek başınıza da yapabilirsiniz ama ciddi bir iş yapacaksanız 1-2 kişi daha almanız gerekir. Solucan ne yiyecek? a/ atık gıda. b/ yanmış hayvan gübresi. Evsel gıda kullanacaksanız, öyle mutfaktan toplamakla olacak iş değil. Yetmez. Pazar yeri dağılınca pazar sokağına kamyonetle dalıp pazar artıklarını toplayacaksınız. Tek başınıza ya da eleman tutup. Kamyonet gerekecek belki de. Sonra topladıklarınızdan belli gıdaları ayıklayacaksınız. Solucana her gıda verilmez. Bunlar başlı başına iştir zaten. Ama karlılık açısından geri dönüşüm kapsamında faydalıdır. Yok, ben yanmış gübre satın alıp solucana yedireyim derseniz, gübre üretmek için gübre satın alacaksınız ki bu da karınızı azaltabilir. 3. ihtimal de şu, köylülerden ucuza yanmamış gübre alacaksınız ve kendiniz fırınlayıp kurutacak, yani yakacaksınız. Sonra da solucanlara vereceksiniz. 3 ihtimalde de adam lazım, kamyonet tarzı araba lazım(yanmış gübreyi hazır almak hariç, kapınıza getirirler). Demem o ki, bu işin aşamaları için ciddi uğraş gerekiyor. Öyle hayvanı yere serdim, mutfak artığını attım, oldu değil. Ciddi kapasitelerde üretim yapacaksanız, kapasiteniz kadar solucan gıdası bulmanız lazım, ya gübre ya atık. Bu iş çok ciddi iştir.
2. Maddede söylemek istediğim şu: Solucan gübremi küçük küçük paketlerim, köylüye çitçiye numune veririm, beğenirse satarım, denemesi bedava mantığı ile olmaz bu iş. Ciddi kapasite ile üretince ciddi bir giderin olacak. Yanmış gübreyi alırken para ödyeceksin, onu da yapanlar da iş yapıyor sonuçta. Onca gidere karşılık ciddi bir satış yapabilmek için daha büyük tarım üreticilerine mal satman lazım veya ihracat yapman lazım. Müşteri bulmak ta başlı başına iştir. Satamazsan anlamı yok. Çukurove Mersin dolaylarında bir firma, çok iyi satış yaptığını bana anlatmıştı. Müşteri bulursan stokları eritirsin hemen.
3. Maddede demek istediğim şu: Solucan dışkılamak için habire yer. Hazır gübre yedirirsen masraflı olur. Ama kendin gübre toplayıp yakarsan veya pazar yeri artıklarını günlük gezip toplar ve ayıklarsan kar elde edersin. Satışta piyasaya hükmedemezsin. Koyacağın fiyat piyasadaki rakiplerinle aynı olur. Sen karı gider kısmında elde edersin. Maliyetlerini kısman lazım. En büyük maliyetin yem ise yemi karlı şekilde üretmeye bakmalısın.
Bir ayrıntı da şu, tesis veya küçük bir salon kursan da, solucanların ürettiklerini satacak kadar biriktirmen buraz zaman alacak, o zamanı tolare edecek kadar sermayen de olmalı. Sonuçta bu işi hobi olarak yapacaksan yukardakileri ciddiye almaman lazım. Ama ciddi büyüklükte bir iy düşünüyorsan veya küçük girip büyütürüm diyorsan, yukardakileri yaşayacaksın zaten. Solucanı başta satın alırken da masrafın olacak, belli bir süre sonra çoğalacaklar zaten ama çoğalmaları hemen seni aldatmasın. Çünkü hayvan çoğaldıkça yemeleri gereken yem miktarı da sana masraf olarak binecek.
Ben şu sebeple bu işe girmedim: O zamanlar bi işi satış yapacak zamana kadar idare edecek sermayem yoktu, vazgeçtim. Yoksa işi küçümsemiyorum. Bu işi yapan büyük firmalar da var, küçük firmalar da var, merdiven altı yapanlar da. Genel olarak tavsiyem şu: Hangi işi hesaplarsanız hesaplayın, kazanç odaklı hesap yapıp yanılgıya düşmeyin. İşin maliyet kısmını da düşünün. Solucan yiyor, dışkılıyor, satıyorsun. Ama ne yiyecek, ne kadar yiyecek o da çok önemli. Bunları hesap etmek gerek.
Satış için de şunu araştınmalısınız: İç pazara satacaksanız, Türkiye'nin solucan gübresi pazarı ne durumda? Diyelim ki iç pazar bir tencere olsun. Her solucan gübresi üreticisi bu tencereye gübre döküyor, yani pazara mal sunuyor. Tencere ağzına kadar dolmuşsa, sizin malları tencerede koyacak yer yoktur, taşar, satamazsınız. Türkiye pazarı solucan gübresi açısından doygun mu yoksa tencerede boş yer var mı bunu üretcilere sorup öğrenin. Çekinmeden arayın herkesi. Diyelim ki iç pazar dolu, yurt dışında talep var, ihrac edersiniz o zaman. Araştırmak şart.
Umarım faydası dokunur yazdıklarımın. Gelişmeleri paylaşmanız dileğiyle.