İnsanlar Vardır İnsanların Hayatına Aniden Giren

"Diger bir yönden, her atin bir alicisi oldugu gibi, her hosgörüye ihtiyaci olan seyinde bir alicisi vardir.
Diger bir yönden hosgörüye muhtac olan kisinin, diger özelliklerini gelistirerek, hosgörüye ihtiyacini azaltabilir ve hatta sifirlayabilir."

BU KISIMLA YUKARIDA YAZMIŞ OLDUĞUNUZ DÜŞÜNCE TARZININ ALAKASI YOK BENCE NE DEMEK İSTİYORSUNUZ ŞİMDİ BURADA, BANA KONUYU DAĞITIYOR VE SAPTIRMAYA ÇALIŞIYORSUNUZ GİBİ GELİYOR.

ÜSLUBUNUZ SERT DEĞİL AYRICA KABA VE YANLIŞ ANLAŞILMAYA MÜSAİT ATASÖZLERİ VE KELİMELER YAZMASANIZ YETER.

TÜRKÇE KELİMELERİN YANLIŞ ANLAŞILMAYA MÜSAİT OLDUĞU DOĞRU, BU BENCE KÖTÜ BİR ŞEY DEĞİL, İNSANIMIZI KIVRAK ZEKALI YAPIYOR FENAMI.

BEN SİZİ TÜRKÇEDEN DOLAYI YANLIŞ ANLAMADIM AYRICA, SİZİ TANIDIĞIM YÖNLERİNİZLE GENEL OLARAK DEĞERLENDİREREK ANLADIĞIM GİBİ ANLADIM(DOĞRU ANLADIM YANİ)

TAMAM BİR DEFALIK VERDİNİZ:)

siz potansiyel bir çılgınsınız galiba...
çıldırmanız bu kadar kolay olduğuna göre.!

Cevap aradığım bir soruydu bu aslında,kendi soruma kendi cevabımı vermek istiyordum ,ama sorumu bile netleştirememiştim kafamda.Bir başkasının sorusuna verilmiş bir cevap belki işimi görürdü.Her neyse ,daha önce hiç girmediğim bir forumda,daha önce hiç tanımadığım İnci nickli bir arkadaşın sorusuna takılıverdim.Öyle bilindik bir tesadüf değildi bu,isteyerek bir tesadüfün kucağına attım kendimi.
hayatımıza girip çıkanlara okkalı bir kaç hakarette savurmak istemedim değil.Pki ya hayatına girdiklerim.Onlar adınada kendime savurmalıydım biraz.Hayatına çok fazla insanın girip çıktığı,bu girip çıkmalar sonucundada zarar görüp yese kapılan,sendromlar yasayan biride değilim.Belkide insanların beklentileri neyse,ona ulaştıklarında doyuma varıp çıkıyorlar birbirlerinin hayatından.neden bu kadar basit herşey sorusunu sorarken kendimide varolan basitliğn dışına çıkarıyor değilim.ne kadar kirliyse hayat ,kendimi o kadar kirli hissediyorum ne fazla nede eksik.Bu girip çıkmaların resmi hale gelenleride var elbette,peki ya onlar çokmu farklı ?Sait faik'in ifadesiyle bir insanı sevmekle başlayacak her şey,Yılmaz Erdoğan'ın cümlesiylede boşanmak için en az iki şahit gerekecek.Yılmaz deyince bir aşkın acılarını unutturacak başka bir aşkı sipariş etmek mısrasınıda unutacak değilim elbette.Eh bir hayatta böyle bir mısraya yer açılmışsa,bir aşkı unutmak için yenileri sipariş edilicek,başlayacak aşklarda son bulmayacak,şahitlerde eksilmeyecek hiç bir zaman..her baharda bir yeni yaş eklenirken ömür hanesine,tutarsızlık balonumuzda bir o kadar şişecek ,belki yaşımızdan bile fazla..Nereye kadar ? her şeyin bir sonu var elbette,kişinin kıyameti yine kendi bedeninde.ha unutmadan ben İnci'nin sorusunu yinelemeliyim.

Siz ne yapıyorsunuz kendi boşluğunuzda?

Tam olarak cevabımı bulmuş değilim.

Bu arada herkese merhaba..Bu başlık sayesinde siteyle tanıştım merhabımıda buradan ileteyim :)

Ben yaşımın küçüklüğünden dolayı daha hayat tecrübesi edinmiş değilim.Ancak Türk edebiyatı öğretmenimiz bir yazarın sözünü söylemişti"Bende herkes gibi gençliğimde mutsuz olmaya çalışıyordum" yani herşeyi ilk önce içimizde çözmemiz gerekiyor.

HAYATIN OLASI AKIŞINDA GÜN GELİR KIRILIR BÜTÜN DALLARINIZ...ÜSTESİNDEN GELEBİLMENZ İÇİN ÖNCELİKLE BU DALI ONARMALISINIZ....KIRIK KANATLARLA YAPAMIYACAĞINIZ BİŞEY BU...BAŞKA DESTEKLERE YÖNELİRSİNİZ AÇ GÖZLERLE...HERZAMAN BİR İKİNCİ KİŞİ OLMALIDIR HERKESİN HAYATINDA....