Sanat, Edebiyat, Kitaplar

İnsanlar Vardır İnsanların Hayatına Aniden Giren

BaşlatanİNCİTarih17/12/2004 12:27:09Yorum37

İlk mesaj

Üye239 yazı

17/12/2004 : 12:27:09

İnsanlar vardır hayatımıza aniden giren. Tam ihtiyacımız olduğu zamanda, tam ihtiyacımız olduğu şekilde. Böyle girmeleri hayatımıza onların değerini, önemini daha da artırız bazen. Onları aslında olduklarından, daha değerli, daha önemli görürüz. Öyleler midir !?

Anlarız onları tanıdıkça aslında öyle olmadıklarını.Onları tanıdıkça aslında ihtiyacımız olan insan olmadıklarını. Peki neden?

Neden bazen manen içimizde hissettiğimiz bir takım eksiklikleri doldurmasını, aslında bunu hiç yapamayacak insanlardan bekleriz. ?

Neden bizi üzen insandan, bizi manen o boşluğa sürükleyen insanda bunu çözümünü arayamayız.

Bazen o insan bizizdir, bizim aldığımız eğitim, yaşam tecrübelerimiz, hayattan beklentilerimiz, evet bütün bunlar karşılanmayınca kendi içimizde, biz kendimizi o boşluğa iteriz. Durum böyleyken bile neden çareyi uygun zamanda hayatımıza giren o çaresiz insanda ararız.

Ben bunu yaptım. Ve sonunda ilk başladığım noktaya tekrar döndüm. Elimde ne mi kaldı?
Boş geçtiğini düşündüğüm zaman, ondan öğrendiğim birkaç hayat tecrübesi ve hüzün.

Böyle olmayadabilirdi. O insan gerçekten ihtiyaç duyduğum insanda olabilirdi. Ama bu riski neden almalı ki insan aslında aradığı çözüm kendi içinde olabilecekken?

Ne yapmalı insan çaresiz ve yalnızken?

Siz ne yapıyorsunuz kendi boşluğunuzda?

BİR GÜN GELİR, BİR GÜN KALIR, BİR GÜN GELİR ODA BİTER
İYİ GÜNLER
İNCİ

YORUMLARTopluluk ne düşünüyor?

37 yorum

melih15

Üye370 yazı

17/12/2004 : 14:03:58#1 Alıntı

"İnsanlar vardır hayatımıza aniden giren. Tam ihtiyacımız olduğu zamanda, tam ihtiyacımız olduğu şekilde. Böyle girmeleri hayatımıza onların değerini, önemini daha da artırız bazen. Onları aslında olduklarından, daha değerli, daha önemli görürüz. Öyleler midir !?"

Ne mutlu birilerinin hayatına insan gibi girip, insan gibi kalmayı, ya da insan gibi çıkmayı bilenlere.
Ya; insan gibi çıkmayı beceremeyip de hayvanlaşarak çıkmışsa?

"bizim aldığımız eğitim, yaşam tecrübelerimiz, hayattan beklentilerimiz, ..... Durum böyleyken bile neden çareyi uygun zamanda hayatımıza giren o çaresiz insanda ararız."
ÇÜNKÜ BİZ İNSANIZ VE EĞİTİMLE, TECRÜBEYLE, TERBİYE EDİLSE BİLE YARADILIŞIMIZDAN GELEN KUTSAL DEĞİŞMEYECEK DUYGULARA SAHİBİZ.
HENÜZ İNSAN İSEK!

siyahbeyazoykuler

Üye551 yazı

17/12/2004 : 14:38:12#2 Alıntı

Bu yazınıza benzer içerikte bir yazı ben de yazmıştım "itirafım var" adlı yazım... Orada da "zamanında" girilen boşluklar ve bu boşlukların ittiği insanlardan bahsetmiştim. Gelin görün ki ziyadesiyle yanlış anlaşıldı o yazı ilk başlarda. Gerçi ilerleyen aşamalarında da herhangi bir değişiklik olmadı. Hatta konu ne ile başladı ne ile bitti:))

Son sorunuza ben bir cevap verebilirim sanırım:

Açıkçası artık eskisi kadar "boşluk" yaşamıyorum hayatımda. Bunun nedeni de kendi içime dönmem, içsel sorgulamalarımı yapabilmem, aslına bakarsanız kısacası kendimi daha iyi tanımamla gerçekleşti.

Çünkü insan kendi baktığı yüzü bile tanımıyor çoğunlukla, bırakın içindekileri farketmek!! Hergün ayna karşısında makyaj yaptığımız, traş olduğumuz, saçomızı taradığımız, vs. vs insanın bakışlarının altında neler olduğunu, kendi hazinelerinin aslında ne kadar büyük ve zengin olduğunu göremeyecek, göremeyen nice insan var...

İstanbul'u Dinliyorum Gözlerim Kapalı...

ışık ve sevgiyle kalın.

melih15

Üye370 yazı

17/12/2004 : 15:21:51#3 Alıntı

Mutsuz olmamız, kahır çekmemiz için ne çok sebebimiz var şu dünyada!
Olup bitenin, acı verici durumu karşısında mutsuz olmak daha insana yakışan bir şey değil midir?

Düşünen ve duyguları olan kişi ya da aydın, mutlu olamaz; o denli çok kaygısı; içinden bir türlü çıkamadığı kendisine, düzene, düzenin değiştirilmesine ait sıkıntıları vardır ki, mutlu olması olanaksızdır.

Düşünme gücünden yoksun, bilgisiz olduğu için mutludur bazıları bu çaresizliklere rağmen. Yaşamayı yüzeyden alan, sorumsuz, bencil insanlar mutluyum diye dolaşırlar. Ne kadar kapsamlı, ne kadar derin düşünürseniz o kadar mutsuz olursunuz aslında.

Dünyada bir zulüm, haksızlık, sömürü düzeni olduğu bana açık geliyor. Avunma, aldanma, görmezlikten gelme, sorunlardan kaçma yoluyla "mutluluk oyunu" oynamak mı gerekiyor. Aldanma sonucu "mutluluk" sözde mutluluktur.

İNCİ arkadaşımız sormuş; “Ne yapmalı insan çaresiz ve yalnızken? Siz ne yapıyorsunuz kendi boşluğunuzda?”

Ben mi? Kahrediyorum çaresizliğime ve mutsuzluğu yaşıyorum kendi başıma.

Sağlıklar diliyorum.