Bir Gün

YAĞMURA TÜKÜRENLERE...
Yağmura tükürenler bekler bu sokakta
bir başlarına kendi kalabalıklarında yanlız onlar
yitik kalmışlar
Üç-beş kuruşa etini haraç mezat satarlar
*****leri var
bir ellerinde sigara gülümserler
morarmış dudaklarının ardından altın dişlerini gösterirler
Hayalleri vardı yağmura tükürenlerin
ve gençlikleri
Sonun başlangıcı olan gençlikleri
fırtınaya direnmeye çalışan masum yüzleri,
elleri, gözleri ve eti kendinden değil artık
umuma has,parayı bastıranın
fırtınanın geride bıraktığı ise
parçalanmış umutları,yitik kalmış hayatları



SELAM OLSUN SİZE....
heartbeat

mimnanegement,
Yukarıdaki bir şiirdir, sende herhalde bir medyumsun. Ama üzülerek söylüyorum ki çok başarısızsın. Bu şiirden yola çıkarak hissedip yazdığın şeyler tam bir saçmalık benimle uzaktan yakından alakası yok. Benden sana bir tavsiye hislerine güvenme...

Yanlış anladığım için üzgünüm. Bana söylediğinizi düşünmüştüm.

Sanma ki gül dikenin himayesinde,
Dikenin itibarı gül sayesinde.

İyi niyetli görünüp gül gibi temiz, güzel ve hoş, açmamış bir gonca kadar genç insanlardan çıkar sağlamaya çalışan dikenlere...

Ben genel konuştum, herseyi kisisellestirme (persone etme)..

Kadın erkek sıcaklığını termometreyle ölçebilirsiniz. Buna yorum yapamıyorum. Gül kim? diken kim? genç kim? yılan kim? anlayamadım. Kenan Ve Mim Beyden yanıt bekliyorum.

Benim adım hiç bir yerde geçmezse sevinirim. Burda ergenlik çağında insanlar yok. Hepimiz evli barklı insanlarız. Bu da bilimsel bir form bu tür şeylerin konuşulması çok saçma bence..

Deniz Hanım,

Belli bir kişiyi kastedmedim. (Gül)Genç, bildiğimiz anlamda genç. Sembolik değil yani. Diken sembolu ise okulda, iş dünyasında ve diğer ortamlarda gençleri sömürerek kariyer sağlamaya çalışanlar, maddi çıkar ve itibar peşinde koşanlardır. Bunları yaparken de genellikle "Sen çok toysun, benim koruyucu kanatlarıma gel ki kötü niyetli insanlar sana zarar vermesin" tuzağını kullanırlar. İşte bu yüzden; "Sanma ki gül dikenin himayesinde/ Dikenin itibarı gül sayesinde." dedim. Umarım tamamen benim dışımda gerçekleşen bir yanlış anlama/yanlış anlatma meselesini düzeltecek bir katkım olmuştur.

Dervişin fikri neyse zikri de o olur.

bu site tam benim için yapılmış istediğim her şeyi bulabiliyorum . mağazacılık hakkında biraz bilgi alabilirsem çok sevinicem
seden

PENCERE

pencerem
boş bahçesine bakar gri bir lisenin
içimde servislere dağılır çocuklar
ve yürüyerek bitirir okulu
küçük esnafın çilli çocukları

pencerem on yıl öncesine bakar
müfredat dışı sevmeler içindir lise yılları
veya kötü şarkılar
ne zaman ıslak bir aşk düşünsem
içime saçların düşer
bir iç’e bir saç nasıl düşer bilmem
bilsem zaten şiir yazmam

açık konuşma benimle
penceredeyim
ağzında gevele sözcükleri
söz sanatlarından devşir gülmelerini
yalnızım, cenderedeyim…

pencerem ağzıma bakar
ne zaman karlı bir akşam düşünsem
içime kırağın düşer
bir iç’e bir kırağı nasıl düşer bilmem
bilsem zaten şiir yazmam

suda yürüyebiliyordum bir aralık
her faninin kendi mucizesi vardır
kendini şaşırtır en azından,
herkes biraz elçisidir tanrının
ne zaman ölümcül bir aşk düşünsem
içime allahın düşer
bir iç’e bir allah nasıl düşer bilmem
bilsem zaten şiir yazmam

YILMAZ ERDOĞAN

GÜNEŞİN SOFRASINDA SÖYLENEN TÜRKÜ

Dalgaları karşılayan gemiler gibi,
gövdemizle karanlıkları yara yara
çıktık, rüzgarları en serin
uçurumları en derin
havaları en ışıklı sıra dağlara.
Arkamızda bir düşman gözü gibi karanlığın yolu.
Önümüzde bakır taslar güneş dolu.
Dostların arasındayız!
Güneşin sofrasındayız!
Dağlarda gölgeniz göklere vursun,
göz göze
yan yana
durun çocuklar.
Taşları birbirine vurun çocuklar.
Doldurun çocuklar,
doldurun
doldurun
doldur içelim.
Başları
göklere
atalım
serden geçelim..
Heeey, nerden geçelim?
Yalnayak
koşarak
devlerin
geçtiği
yerden geçelim.
Heeey
hop
Heeey
hep
birden geçelim.
Doldurun çocuklar,
doldurun
doldurun,
doldur içelim.
Dostların arasındayız!
Güneşin sofrasındayız!.


Nazım Hikmet

PERDELER

Perdeler, hep perdeler...
Her yerde, her yerdeler.
Pencerede, kapıda,
Geçitte, kemerdeler...
Perdeler, hep perdeler...

Ya benim sevdiklerim,
Şimdi nemde, nemdeler?
Onu bomboş perdenin;
İçerde, içerdeler!
Perdeler, hep perdeler...

Gönülde asil perde;
Onu hangi göz deler?
Surat maske altında,
Sis altında beldeler.
Perdeler, hep perdeler...

Perdeye doğru akın;
Atlılar, piyadeler.
Yollar, yönler dolaşık;
Değişik ifadeler.
Perdeler, hep perdelere.

Bir tohumda bin gömlek.
Giyim fideler.
Kalbiler dilini yutmuş;
Bangır bangır mideler.
Perdeler, hep perdeler...

Son noktada son perde;
Çevrilmiş seccadeler.
Orada işte işte,
Ölümden azadeler!
Perdeler, hep perdeler...

NECİP FAZIL KISAKÜREK

Fahriye Abla

Hava keskin bir kömür kokusuyla dolar
Kapanırdı daha gün batmadan kapılar
Bu afyon ruhu gibi baygın mahalleden
Hayalimde tek çizgi bir sen kalmışsın sen!
Hülyasındaki geniş aydınlığa gülen
Gözlerin, dişlerin ve akpak gerdanınla
Ne güzel komşumuzdun sen Fahriye abla

Eviniz kutu gibi küçücük bir evdi
Sarmaşıklarla balkonu örtük bir evdi
Güneşin batmasına yakın saatlerde
Yıkanırdı gölgesi kuytu bir derede
Yaz kış yeşil bir saksı ıtır pencerede
Bahçede akasyalar açardı baharla
Ne şirin komşumuzdun Fahriye abla

Önce upuzun sonra kesik saçın vardı
Tenin buğdaysı, boyun bir başak kadardı
İçini gıcıklardı bütün erkeklerin
Altın bileziklerle dolu bileklerin
Açılırdı rüzgarda kısa eteklerin
Açık saçık şarkılar söylerdin en fazla
Ne çapkın komşumuzdun sen Fahriye abla

Gönül verdin derlerdi o delikanlıya
En sonunda varmışsın bir Erzincan'lıya
Bilmem şimdi hala bu ilk kocanda mısın
Hala dağları karlı Erzincan'da mısın
Bırak geçmiş günleri gönlüm hatırlasın
Hatırada kalan şeyler değişmez zamanda
Ne vefalı komşumuzdun sen Fahriye abla

Ahmet Muhip Dranas

Bu şiiri gerçekten çok severdim çok sağol. Ben de size bir Kıbrıs türküsünün sözlerini yolluyorum. Sevgiyle kalın.



Al yemeni mor yemeni

Al yemeni mor yemeni
Yemenesi sarı
Ah nede edalı
Kıbrısın kızları
Elleri kınalı yar yar aman

El ele döner buğdayı döver
Nazlıca döner köy kızları

Nasıl Yaptım Anlamsızca!


Nasıl yaptım bunu kendime?
Yüreğimin köşesine mi, ortasına mı?
Bilmiyorum.
Nasıl yerleştirdim seni?
Nasıl bu takıntı, bu saplantı,
Kaldı öylece bende?
Nasıl yaptın sevgilim sanki?
Değmeyen her şeyine…
Nasıl bağlandım bir izmarit pisliğine,
Hele o kirli telefon numarasına!
Nasıl yaptım? Acınacak hale gelinceye kadar yüreğim
Bu ucuz lekeyi nasıl sürebildim.
Dağıttım emeklerimi yıllara gelen,
Tüm dostlarımı küstürüp sana sarıldım.
Tanrıyı bile küstürdüm!
Nasıl attım inancımı öyle,
Gülüşün için mahvettim gözyaşımı,
Hiç değmeyen birine!
Nasıl boş sandalyeye dalıp, seni hayal ettim.
Kimlik değiştirip bulandım her şeyine!
Nasıl harcadım tüm iyileri bir pislik bulamacına?
Böyle körce!
Anlamıyorum anlamam gerekeni,
Yazıyorum yüreğime yırtık karalı bir yalanı,
Dar ağacında sallandırıyorum.
Ve tüm sevdiklerimi aldatmışçasına,
Verdiğin iğrençlik hissini yutarcasına,
Her şeyi itiraf ederekten,
Nasıl kıydım benliğime ş*******likle!!!!
Kahretsin yine şiirde kaldı hesap soran sözlerim…..