Sağ elini olmaz der gibi kaldırmış, sol eli ile kucağında oturan hayali bebeğin poposunu pış pışlıyor..
Alnının ortasında kırmızı bir yuvarlak var...
Sanırım zengin bir kadın..Kolları, bilekleri dolu..
Şatafatlı bir de kolyesi var…
Ayıptır söylemesi son günlerde “meditasyon” olayına merak sardım da ben!
Hangi siteye girsem bu kadınla karşılaşıyorum…
***
Meditasyonun iyisi aç karınla yapılırmış… Açken beceremeyince tok karınla da denedim .Olmadı.
Sorunu biliyorum aslında…
Zihnim boşalmıyor benim…
Etrafımızda pek meditasyon yapan kimse olmadığı için, evdekiler bana bir kağıt imzalatıp, arada sırada ziyaretime gelebilecekleri bir yere yatırmasınlar diye herkes uyuduktan sonra başlıyorum eylemime…
En rahat şortumu giyiyorum..( Rahat şort bulmak zor, tümbek sürekli gelişim gösterdiği için, yazlık kıyafetlerin arasında tarihi bir araştırmaya girmek zorunda kalıyorum; s…m…l..xl xxl nihayet; havadar şort)
Üzerimde beyaz ketenden derviş gömleğim..
Çalışma odamın, tam göbeğine bağdaş kurup oturuyorum…
Bel kemiğim zemine doksan derece…( Kilo fazla olunca iki ayağımda uyuşuyor ama olsun)
“Eller nerde?”
Dizlerde.
Kafam dik…
Bağırsaklarım?
Çalışıyor…
Meditasyon yapmak için bir obje’ye konsantre olmak gerekiyormuş.
En çok kullanılan objeee….. ?
Hani yalancılarda bulunurda, sadece yatsıya kadar yanar..
Sözlüklerde “Bir fitilin üzerine erimiş , içyağı, stearik asit veya parafin dökülüp genellikle silindir biçiminde dondurulan ince, uzun aydınlatma aracı” diye geçer….
Bildiniz!
“Mum.”
Mahalle bakkalından aldığım objenin fitilini yakıyorum..
Başlıyorum arkamdan iki tane Sivas kangal kovalıyormuş gibi nefes alıp vermeye derinden derinden, hızlı hızlı…
Köpekler yaklaşıyor….
Kaç Ali…..
Ağızdan al, burundan ver..
Caaaaart !
Te! Yine şort yırtıldı…
Zorlamaya gelemedi..
Tam gözümün önünden şekiller beliriyordu…İçsel benliğe ulaşıyordum..
Başıma gelene bak….
Dedim ya “sorun zihnimde benim zihnimde….”
Ali GÜLCÜ