İlk arabam 93 Model bordo bir Brodway di.
Yanlış anımsamıyorsam bir milyar sekiz yüz milyona almıştım. 34 ANY 52 .
Alır almaz gittim o dönemin en pahalı teyplerinden taktırdım.
Kolonları değiştirdim. Lastikleri yeniledim, çelik jant attım.
Motoru yağ yakıyordu ama ne önemi var?
Arabayı her gece yıkıyorum.
Nerde bir kuş gelecekte benim arabanın üzerine, camına pisleyecek
O b.k da günlerce yapışık kalacak, imkânı var mı?
O dönemler tek kolla araba kullanıyorum ben, bir kol camdan dışarıda.
Teyp yirmi dört saat açık!
İlla yabancı şarkı dinlenecek, platonik takıldığım kızların mahallerinden geçerken, kız camdaysa, ses sonuna kadar açılacak.
Eldekiler yan koltuğa atılacak.
Kalkışlarda mutlaka pati çekilecek, lastiklerin yarısı asfaltta bırakılacak.
Yolda daha lüx bir araba görülürse mutlaka kapışılacak.. Kompleks yapılacak. Diğer şoföre haddi itina ile bildirilecek. "Senin araban lüx ama bende de hem yürek var, hem bilek mesajı verilecek"
Bu böyle ne kadar devam etti?
Bir Kamyonun altına girene kadar..
O gün; frenlerin her zaman tutmadığını öğrendim.
"Brod" bir yerde "way" bir yerde, ben bir yerde.
Sarı Mercedesi izlediyseniz, aracın ambleminin çalındığını gören, İlyas Salmanı gözlerinizin önüne getirin...
Kamyon önde, araba, kasanın altında, ben arabanın içinde..
Gözlerimi ne kadar açtıysam..
Kamyon şoförü yanıma gelince "şoka girmiş bu çocuk" dedi.
Trafik polisleri geldi.
Benim arabadan inmek aklıma gelmiyor. Sanırım direksiyona da can simidi gibi yapışmışım..
— Arkadaşım iner misin arabadan?
— İnmez Amirim, baksanıza direksiyona ne biçim yapışmış. Gözleri de hiç kırpmıyor.
Kulaklarımda önce bir vınlama oldu. Arkasından kendime geldim
Gitti araba!
— Ne oldu?
— Araba durmadı?
Kamyon şoförü beni yaktı.
—Amirim çok süratliydi.
— Kaskon var mı?
— Yok.
— Aferin
Kamyon sağlam.
Benim araba hacamat.
İster istemez yaptırdım arabayı.
El değmişken, motoru da yenilettim. Bir araba parası daha harcadım..
Sonra arabanın arkasına "satılık" yazdım. Altına da telefon numaramı ekledim..
Şehrin en görünen yerlerine düzenli arabayı park ediyorum. ( Nasıl taktik)
Her gün onlarca alıcı arıyor.
Ben arabaya kıyamıyorum.
— Alo heykeldeki araç için aradım.
— Az önce sattım ağabey. Yazıyı kaldırmayı unutmuşum..
Bayağı bir salladım öyle.. Sonra birine sattım. Külliyen zarar tabi!
Adamın arabayı alıp gidişi çok kanıma dokundu. Arkasından uzun uzun baktım.
Niye yazdım bu yazıyı?
Bu günde şirketin dört tane aracını sattım.
Arabaları ben alıp taksitlerini de ben ödemiştim.
Nerdeyse araçların arkasından su dökecektim!
Yanlış anımsamıyorsam bir milyar sekiz yüz milyona almıştım. 34 ANY 52 .
Alır almaz gittim o dönemin en pahalı teyplerinden taktırdım.
Kolonları değiştirdim. Lastikleri yeniledim, çelik jant attım.
Motoru yağ yakıyordu ama ne önemi var?
Arabayı her gece yıkıyorum.
Nerde bir kuş gelecekte benim arabanın üzerine, camına pisleyecek
O b.k da günlerce yapışık kalacak, imkânı var mı?
O dönemler tek kolla araba kullanıyorum ben, bir kol camdan dışarıda.
Teyp yirmi dört saat açık!
İlla yabancı şarkı dinlenecek, platonik takıldığım kızların mahallerinden geçerken, kız camdaysa, ses sonuna kadar açılacak.
Eldekiler yan koltuğa atılacak.
Kalkışlarda mutlaka pati çekilecek, lastiklerin yarısı asfaltta bırakılacak.
Yolda daha lüx bir araba görülürse mutlaka kapışılacak.. Kompleks yapılacak. Diğer şoföre haddi itina ile bildirilecek. "Senin araban lüx ama bende de hem yürek var, hem bilek mesajı verilecek"
Bu böyle ne kadar devam etti?
Bir Kamyonun altına girene kadar..
O gün; frenlerin her zaman tutmadığını öğrendim.
"Brod" bir yerde "way" bir yerde, ben bir yerde.
Sarı Mercedesi izlediyseniz, aracın ambleminin çalındığını gören, İlyas Salmanı gözlerinizin önüne getirin...
Kamyon önde, araba, kasanın altında, ben arabanın içinde..
Gözlerimi ne kadar açtıysam..
Kamyon şoförü yanıma gelince "şoka girmiş bu çocuk" dedi.
Trafik polisleri geldi.
Benim arabadan inmek aklıma gelmiyor. Sanırım direksiyona da can simidi gibi yapışmışım..
— Arkadaşım iner misin arabadan?
— İnmez Amirim, baksanıza direksiyona ne biçim yapışmış. Gözleri de hiç kırpmıyor.
Kulaklarımda önce bir vınlama oldu. Arkasından kendime geldim
Gitti araba!
— Ne oldu?
— Araba durmadı?
Kamyon şoförü beni yaktı.
—Amirim çok süratliydi.
— Kaskon var mı?
— Yok.
— Aferin
Kamyon sağlam.
Benim araba hacamat.
İster istemez yaptırdım arabayı.
El değmişken, motoru da yenilettim. Bir araba parası daha harcadım..
Sonra arabanın arkasına "satılık" yazdım. Altına da telefon numaramı ekledim..
Şehrin en görünen yerlerine düzenli arabayı park ediyorum. ( Nasıl taktik)
Her gün onlarca alıcı arıyor.
Ben arabaya kıyamıyorum.
— Alo heykeldeki araç için aradım.
— Az önce sattım ağabey. Yazıyı kaldırmayı unutmuşum..
Bayağı bir salladım öyle.. Sonra birine sattım. Külliyen zarar tabi!
Adamın arabayı alıp gidişi çok kanıma dokundu. Arkasından uzun uzun baktım.
Niye yazdım bu yazıyı?
Bu günde şirketin dört tane aracını sattım.
Arabaları ben alıp taksitlerini de ben ödemiştim.
Nerdeyse araçların arkasından su dökecektim!
Ali GÜLCÜ