Hayat

hayat denilen kavram aşılması çok zor bir sınav gibi hani öğrenciler derler ya sınav ne kadar zordu diye asıl sınavın hayat olduğunu unutmuş gibiler...bazen gelgitler yaşıyorum hayatım boyunca bu nasıl olur şu nasıl olur diye tartışmadan gidiyorum ve sonuç koca bir hiç...hani öğrenciler ailem tarafından çok baskı var o yüzden başarısızım diyorlar ya sanki kendilerine bahane üretmekten başka işleri yokmuş gibi .. ama sonunda yanlış olduğunu anladıklarında artık binmeleri gereken bir geminin olmadığını ve çoktan kaçtığını anladıklarında çok geç oluyor..hayatımda herkes bana 'neden?' sorusunu sordular ve çoğu zaman kaçamak cevaplar verdim belkide bu soruyu sormak kolay, cevaplaması zordur.. yada sırf merak için sorup cevabının doğru verileceğini inanarak kendini kandırmanın ta kendisi değil midir sizce?bu cümleleri yazarken bile kafam çok karışık neden yaşıyoruz neden böyle yapıyoruz neden buradayım ve en önemlisi neden varım?bu soruları sormakla cevaplamak arasında uzun bir mesafe var ve kendinden çok emin bir insan bile bu soruları kolay kolay cevaplayamaz....yanlış anlamayın kendine güvenmenin kötü olduğunu söylemiyorum ama bazı soruların geometri fizik gibi sorulara benzemediğini ancak bu şekilde anlatabilirdim ...şuanda bu yazıyı okuyan kişi sen hiç neden diye kendine soru sordun mu? cevapladıysan eğer cevabının ne kadar doğru olduğunu bugün düşünmenin vakti gelmedi mi sence?artık okudun hadi düşün bakalım ;)