Küçük bir hediye, ‘evlilik yıl dönümlerinde bayanların beklediği hediyeler pekte küçük olarak nitelendirilemiyor ama neyse!’ Öyle yazdık bir kere.
Sonra mutlaka romantik bir akşam yemeği, belki biraz şarap, şarabın ikinci kadehinden sonra masaya yayılan, hava da uçuşan anılar. Gülerek ya da gözlerin nemlenişe engel olunamadan hatırlanan insanlar.
Biz evlilik yıldönümümüzde düğün CDmizi izliyoruz.
Gülerek başlıyoruz, ağla**** bitiriyoruz.
Yorumlarımız pek değişmiyor aslında.
Ben nasıl da tığ gibiymişim diyorum.
Her seyredişte beğeniyorum kendimi CD bittikten sonra, kafamda ki soru işaretleri ile aynaya bakıyorum ve soruyorum kendi kendime.
Ben bu kadar kiloyu nasıl aldım.
Cevap
Yavaş yavaş.
İnsanlar evlenirken mutlu oluyor da.
Ne olursa; evlendikten sonra oluyor.
Hani bal ayı deniyor ya o evliliğin ilk aylarına
Bana göre evliliğin en zor ayları, ilk birkaç ay.
Yıllarca tanısa da insanlar birbirini, beraber yaşamaya başlayınca.
Sevgilinin şimdiye kadar hiç gözlemlemediği hal hareket ve davranışlarını görünce bocalıyor insan.
Bocalamayı atlatan her sene evlilik yıldönümünü kutluyor.
Atlatamayan, her sene başka kutlamalar yapıyor farklı ortamlarda farklı karakterler ile.
Bizim düğün CDmiz den her sene biri eksiliyor. Bize sormadan. Gitmesine izin vermeden!
Unuttuğumuzu sandığımız,
Aaaa o damı gelmişti bizim düğüne diye hayıflanıp, araya soğuklukların girdiği arkadaşları arıyoruz telefonla.
Cd mizden gidenlerin, aramızdan ayrılanların resimlerini çerçeveletip salonumuzun en nadide yerlerine koyuyoruz.
Anneannem, Orhan dayım, eniştenin babası hepsi bizim evde bir çerçevenin içindeler şimdi.
Kendileri olmasalar da, her yıldönümü akşamı beraberiz biz.
Neşeli bir yazı yazmak için oturmuştum klavyenin başına.
Bakın ne oldu işte işte
Ali GÜLCÜ