Son zamanlarda reklamlarda bir pazarlama aracı olarak ünlü kişilerin kullanılması moda haline geldi. Ürünün hitap ettiği kitle ile sanatçı kitlesi örtüşmesine bakılmaksızın popülerlik baz alınarak kullanılan sanatçılar, ufak birkaç
başarının tekrarıyla oluşan bir trend... Bu trend içinde yer alan reklamlar ; aynı zaman diliminde bir karşı atak şekline dönüşen , daha
ünlü bir kişinin kullanılarak gücün isbatı şekline dönüşmüş ve neredeyse hedef kitleden daha ziyade rakip firmanın reklamlarını hedef alarak vuran bir biçimde kurgulandığını görürsünüz. Arow , Muya , polaris çekişmesi bunun güzel bir örneği.
Bu firmalar müşteriyi tüketime yönlendirebilecek bir kurgu ,ürünü kabul ettirme ya da farkındalık yaratma gibi bilinçli bir aşamalı süreç yerine en popüler ünlülerden oluşan bir karma ile varolmaya çalışıyorlar.Ve hedef kitleyi ıskalıyorlar. Dolayısıyla reklam bir mesaj iletmiyor , tüketime yönlendirmiyor.
En popüler olan ve parayı verenin düdüğünü çalan sanatçının oynadığı bu reklamlardaki salt bir ürün övgüsü müşterinin özdeşim kurmasını , kabullenmesini ve inandırıcı bulmasını zorlaştırıyor.