Tutsaklık

Ben içimdeki sevgiye okadar bağlıyımki hiç kimsenin ona müdehale etmesi imkansız.
yukarı da yazdığınız yazı çelişkili kime sesleniyorsunuz sevgiden korkanlaramı sevenleremi anlaşılmadı.
saygılar;

15-20 yıl öncesine kadar afrika gıda açısından kendi kendine yetecek bir kıtaydı.
Ne açlıktan ölen vardı ne de susuzluk sorunu.
Bugün ise tek bir gıda üretimi yapılamamaktadır.
İnsanlar bir yudum çamurlu suya bile hasrettir artık.

Şu anda Ülkemizide yaşanan bir süreç yaşanmış ve tamamen çöl olmuştur o koca kıtanın büyük bir kısmı.
Adım adım, kulaç kulaç çölleşmiştir.
Kimse ne olduğunu bilmeden, farkedemeden.
Çölleşmeyi farkeden bir iki kişiye de aman ya senin başka işin yokmu diyerek çölleşmiştir.
Tıpkı ülkemiz gibi.
Herkes maymuna bakarken kaçıp gitmektedir cennetlik topraklar.

25 yıl sonra bu ülke de koca bir çöl olacak.
Adım adım, kulaç kulaç kimse farketmeden.
Neye aşık olduğumuzu unutarak gidecek bu vatanseverlik aşkımız.
Biz bu çölü mü sevmiştik diyeceğiz birgün.
Aman geri kalsın bu sevgi diyeceğiz.
Bu sevginin bu aşkın bitmesi ne acı verecek ne sızı.
Çünkü ertesi gün bir cehenneme düşmemişiz, bir günde olmamış bu bitiş.
Alışa alışa maymuna baka baka tükenmiştir herşey ve de koca aşkımız.
Neden acı olsun ki?

Yaşanır biter normaldir diyenlere basit bir örnek vermek istemiştim sadece.
Çok mu ilgisiz oldu bilemiyorum.
Bildiğim tek şey herşeyi kendi şartlarında değerlendirmenin doğru olacağıdır.
Sokrates, boşuna dememiştir, "Kainatta tesadüfe, tesadüf edilmez" diye


sağlıklar diliyorum.

sevgisiz yaşanabilir ama yemeksiz ve ekmezsiz asla,