öncelikle aramıza hoşgeldin...
gül konusunda biraz farklı düşünsem de şu kısma katılabilirim..."bir bardak suda fırtına koparsak daha iyi değilmi en azından barışmak için masum ve saf gülleri kurban etmeyiz ne dersiniz..haksızmıyım..!"
Gül bana her zaman yapay gelmiştir. Sanırım bunun en büyük nedeni de az önce söylediğiniz nedenden kaynaklanıyor... Doğallığını yitirdi artık... Aşk onu yapay hale getirdi.. Gülü izlemeyi tercih ediyorum; almayı değil... Sözün yerini aldı, oysa iletişim kadar güzel bir şey var mı? Sözün kırıldığı noktada hoop araya bir şeyler sokuyoruz...Ben bunu açıkçası pek anlamıyorum...Tamam belki birşeyler vermek güzel, buna diyeceğim yok...Fakat yine de kırıldığımızda, aşkımızı anlatmaya çalıştığımızda, af dilediğimizde ona sığınmak sözden önce, çok da doğru değil bana göre... Verilsin...ama sözden önce değil...
Çiçek aldığımda ben de mutlu olurum...Lafım bu eyleme değil; yanlış anlaşılmasın...
İstanbul'u Dinliyorum Gözlerim Kapalı...
ışık ve sevgiyle kalın.
