Atılız

selam,
Bugün galiba her başlığa yetişiyorum burada:) Belkide içimi bir yerlere sığdıramadığımdan kaynaklanıyor. Yine de birkaç şey söylemek istiyorum yazdıklarına karşı..

Ben de iktisat mezunuyum ama tamamıyla bölümümden uzak bir işte çalışıyorum. Gerçi okuduğum bölüm de benim için hiçbir şekilde ideal diyebileceğimiz bir bölüm değildi. Hep iletişim veya psikoloji okumak istedim ama bu olmadı. Sanırım biraz daha fazla çalışmalıydım:)) Ama şu an bunu düşünecek kadar zamanın olmadığını, düşünülmesi gereken zamanların hayatımdan "acımasızca" gittiğini görüyorum.. Fakat yine de ahh etmiyorum. Çünkü yine de okuyamadığım bölümün bir dalında çalışıyorum. Beni tatmin edip etmediği konusuna gelince, etmiyor.. Çünkü yakında çıkarmayı planladığım bir romanım var ve ben bundan sonraki hayatıma "yazar" kimliğiyle devam etmek istiyorum.. Çünkü biliyorum ki beni hayallerime kavuşturacak meslek bu..

Kaç yaşındasın bilmiyorum ama eminim daha da iyi yerlerde çalışabilme fırsatın doğacaktır. Bana baksana 26 yaşına geldim ama hala umudum var.. Tıpkı M.F.Ö'nün şarkısındaki gibi "BENİM HALA UMUDUM VAR"... Yaşam her zaman olması gerekeni, aslında istediklerimizi bize sunmuyor. Kase her zaman isteklerimizle dolmuyor.. Ama ben kendi adıma söylüyorum, birgün asıl varmak istediğim noktaya ulaşacağım ve ordan insanlara gülümseyeceğim...

Sevgili Mim,

Niye benim yazdıklarımı "anlamak istediğin gibi" anlıyorsun, anlayamıyorum doğrusu..İşte yorumlarından birtanesi daha..kesin, net, acımasız ve benim anlatmaya çalıştığımdan çooook uzakta... "-caksın, -ceksin vs" birçok yazında bu ve buna benzer cümleler, kelimeler ve ekler mevcut... Senin birikimlerine ve çok yönlülüğüne hayranım ancak anlayamadığım ve senin de ısrarla devam ettiğin nokta şu ki; bu hayatta birtek sen tecrübe kazanmıyorsun, birtek sen neyin doğru neyin yanlış olduğunu bilemezsin, birtek sen olması gerekenleri böyle acımasızca dile getiremezsin!!! Çünkü hak verirsin ki herkesin yaşadıkları ve seçimleri kendinedir. Elbette ki bazı şeylerde yol gösterici olabilirsin, oluyorsun da, ama senin ifade etme şeklinde beni iten bir şeyler var..çok sert yaklaşıyorsun ve bu doğru!! dercesine yükleniyorsun...belki bilerek belki bilmeyerek...
Ama sen o zirveye ulastigin zaman, asagiya bakamayacaksin, gülümseyemeyeceksin!!!
Şİmdi gelelim yazdıklarına:

"Cünkü sen, sana gülenlere, gülemeyecek kadar basitlesemeyeceksin."demişsin...

( ONCELİKLE BEN BANA GÜLENLERİ KASTETMEMİŞTİM "gülümseyeceğim" derken...Görüyorum ki; (aslında bu çok üzüyor beni) bazı kelimelerimiz öz anlamını tamamıyla yitirmiş durumda..."gülümsemek" valla benim kelime dağarcığımda gülümsemek gayet hoş ve insanın içini dolduran yumuşaklıkta bir kelime...Ama sen bu cümlenle benim asla ve asla kastetmediğim bir anlamı yüklemiş, ve üstüne üstlük de BASİTLEŞMEYECEKSİN!!! gibi bir kelimeyle sonlandırmışsın....kim, neyi? diye sorarlar adama...soruyorum da!!!!
Aslına bakarsan bu kelimelerin öz anlamını yitirmiş olması falan da değil; ne yazık ki herşey de kötü niyet arama isteğinin gayet dışa yansıması...sen, herzaman sana gülümseyen insanlar için "bunlar bana ne kadar da yukarıdan bakıyor, sanki benimle dalga geçiyorlar" diye mi düşünürsün??????? Açıklıyorum...ben orada gayet masumca ve tüm iyi niyetliliğimle "gülümseyeceğim" demek istedim...Yani hiçbir ukala tavır, küçümseme vs OLMADAN!!!!

"Olgunlasilarak zirvelere ulasilir." Emin ol bunu çok iyi biliyorum Mim...

"Olgun kisi, hosgören kisidir.." Hoşgörmeseydim ve böyle bir insan olmasaydım bazı insanlara karşı daha farklı davranırdım hayatımda -ki bir olaya sen de az çok şahitsin-!!!

Senden bir ricam var, lütfen ve lütfen kesin ifade kullanmadan önce, seni kesin ifade kullanmaya zorlayan cümleleri(mi)öncelikle bana sor...belki ifade etmeye çalıştığım senin anladığından çok uzakta...ki burada yakınına bile yaklaşmadığını görüyorum...Böylelikle hem biribirimizi kırmaz hem de biribirimizi daha net ve açık bir şekilde anlamış oluruz....

gülümsüyorum...görebiliyor musun:)) benden sana gitsin...anlatabildim mi????

Sevgili Mim,

Sabah sana bir cevap yazacağım ama ziyadesiyle(!) yorgunum şu an...
Fakat yine söylüyorum bu kadar net, sert ve gerektiğinde de birçok çok şeye çözüm üretebilen sen nasıl oluyor da bu konuda çözümsüz kalabiliyorsun,,? bak bunu da anlayamıyorum işte....

günaydın Mim,

“ayri ayri manalar tasidigini sahsen bilmek, benim icin bir ayricalik, bir üstünlük teskil etmez. Dünyayi yeniden kesfetmek te degildir bu !!...”

Ben gülümsemenin keşfine çıkmıyorum öncelikle bunu söylemeliyim. Gülümsemenin farklı manalar taşıdığını bilmenin bir ayrıcalık teşkil edip etmeyeceğini veya üstünlük sağlayıp sağlamayacağını; ben değil sen kullanmışsın…Ben bu şekilde kullanmadım. Ama tespitimde yanılmadığımı söylemek istiyorum.. Gerçekten toplumda inanılmaz bir şekilde dejenerasyon yaşanıyor bugünlerde.. Bunu her alanda görebilmek mümkün..İnsanlar “doğallık” kavramını giderek sözlüklerinden, tanımlarından, bakış açılarından silmeye başladı. İyilikle anlatmaya çalıştığın bir şeyin altında bile kötü, farklı anlamlar bulma çabası her yerde. Hal böyleyken insan, en azından ben, durmadan açıklama yapar buluyorum kendimi… O kadar çok hayır bu böyle değil; ben bunu anlatmak istemedim, aslında şunu söylemeye çalışmıştım der buluyorum ki kendimi bu beni yoruyor bazen.. Fakat buna rağmen de sineye çekiyor ve bende de bir hata olabileceği düşüncesiyle yılmadan anlatıyorum, anlatıyorum ve anlatıyorum… Yaşamı ve bu yaşamı bana bağlı kılan değerler.inan.çok.seviyorum…

"Anlayabildigim gibi anliyorum. O anda icinde bulundugum halet-i ruhiye de bu anlamada.rol.anlamıyor.değil”….hmmm siz zaten cevabını çok güzel vermişsiniz#61514;)) Halet-i ruhiye demek ki bazı şeyleri farklı anlamamıza yol açabiliyor…sorun yok o halde!!!:))

Gerçekler evet acıdır; ama bu söylediklerime vermiş olduğunuz cevaplarda herhangi bir acı durum sözkonusu değil…almam gerekeni elbette ki alıyorum ve birkez daha yineliyorum bazı düşünceleriniz hoşuma gidiyor..bu arada ben matematikten anlamam:))) hayatım boyunca havuz problemi bile çözemeyen bir insan olarak +- sonsuz kavramlarınızı anlamlandıramıyorum(!):)))…Tabii iktisat bölümünü onca türev ve integral problemleriyle doluyken nasıl bitirdiğimi sorarsanız, ben derim ki MUCİZE:))) zorunluluk girdi mi araya insan matematiği bile öğreniyor ama sırf 4 yıl için...sonra da bir kenara bırakıveriyor:) hoş o hayatın her alanında varlığını sürdürüyor ama ben sayılardan kaçıyorum:)) sanırım sen de sayılarla boğuşuyorsun...

ben hep kelimelerle uğraştım sevgili mim, bu dünyanın efendisi(kendimce) olabilmeye çalışıyorum… ki bazı şeyleri başardığımı da görebiliyorum.. Yolum uzun, kimbilir daha neleri öğreneceğim… İçimdeki bu öğrenme arzusu olduktan sonra beni engellemeye alışacak ne olursa olsa mücadele edeceğimi çok iyi biliyorum.. benim savaşım kendimle…oradan değil; oradan da :)gülümseyeceğim insanlara….”da” ekini unutmuşum pardon:) extra bir gülümseme yok..ben her yerden gülümsüyorum...her sabah konikse de gülümsüyorum "şiir köşesinde" görebilirsin.. sonuçta evet bir yandan extra bir açıklama olabilir gülümsemediğimi bilmeyenler için, belkide haklısın:)

çözümse bana göre basit ama sen bakalım alışkanlığından kurtulabilecek misin? böyle yapsan şöyle dersen "bana göre" daha iyi olabilir diyebilirsin mesela, bu sadece ufak bir örnek:))

Türkçe sündürmek isteyen için süner sevgili Mim, bu da birazda bilinçaltımızla ilintili galiba..:))ben o gönderdiğin noktadan tebessümünü alıyorum, SÜNDÜRMEDEN

hadi kal sağlıcakla...

BENCE YAPILAN İŞİN YOĞUNLUĞUNDAN ÇOK, YAPILAN İŞTEKİ, ÇALIŞILAN İŞYERİNDEKİ DÜZENSİZLİK İNSANI YORAR VE İŞİNE OLAN SEVGİSİNİ AZALTIR.

ÖYLE İŞYERLERİNDE ÇALIŞMAK İŞKENCE GİBİDİR ADETA
ALLAH KOLAYLIK VERSİN VE DİLERİMKİ EN KISA ZAMANDA KENDİNE LAYIK BİR İŞ BULURSUN.

Aslında sizleri kutlamak gerekir nedne dersen gerçekten medenice tartışıyorsunuz.. bende bir iki laf edeyim.. aslında doğrular fazlalaşır ama hakikat tektir. çünkü değişen doğrular var değişmeyen doğrular var.. değişmeyen doğrulara hakikat denir..mesela mim dediki, radarı görürsem gelecek olanı uyarmak için söylerim radar var diye, hem doğru hemd eyanlış doğru olan gelecek kişiyi uyarırsın ceza yemez yanlış olan ceza yesin ki doğruyapsın ve yediği cezayı hatırlatıkca bir daha yapmasın.. aslında yaşamak ile yazmanın zorluğu burada anlaşılıyor.. yaşarken zaman geçiyor yazrakende geçiyor ama yazılar siliniyor yaşananlar asla! sevgi ve saygılarımla..