Sakıp Sabancının, Üzeyir Garihin, Vehbi koçun ve Türkiye’deki diğer zengin adamların hayat hikâyelerini ve işleriyle ilgili yazdıkları her şeyi okudum, daha doğrusu okumaya devam ediyorum, Yola nasıl çıkmışlar, nerden nereye gelmişler, karşılaştıkları fırsatları nasıl değerlendirmişler, sosyal ilişkileri nasılmış, amaçlarına ulaşabilmişler mi?
Aklımda kalan kısa kısa notları paylaşayım sizlerle, Üzeyir Garih oğluna 9 yaşında harçlık vermeyi kesmiş,
Vehbi koç muhasebecilerinin aldığı kalem faturalarını imzalamıyormuş,
Sakıp sabancıya gelen herkes 100 lirayı nasıl 1000 lira yaparım diye soruyormuş, oda her seferinde ben şimdiye kadar hiç 100 lirayı 1000 lira yapmak için uğraşmadım, ben 100 lira 50 liraya düşmesin diye uğraşıyorum, diye cevap veriyormuş...
Normal insanlara onların arasındaki fark cimri olmaların damı sizce, ya da çok akıllı olmalarında, zeki insanlar çalıştırmalarında, fırsatları iyi görüp değerlendirmelerinde, ileriyi görmelerinde, işlerine iyi motive olmalarında, kişisel risk almalarında, lider olmalarında, doğru yatırımlar yapmalarında, iyi ortaklıklar kurmalarında. Bu sorulara kısmen evet cevabı verilebilir ama bence bu adamların en büyük meziyetleri ellerinde para tutmalarında, yani rahmetli Sakıp sabancının dediği gibi 100 lirayı elli liraya düşürmemek için verdikleri çabalarda.
Amerikalıların söylediği bir laf var FAKİR PARA İÇİN ÇALIŞIR, ZENGİN PARAYI ÇALIŞTIRIR.
Doğrumu doğru...
Para yoksa neyi çalıştıracağız,Sorun paramızın olmaması gibi görünse de bence sorun kazandığımız parayı elimizde tutamamamızdan kaynaklanıyor..
Bu gün üç farklı şirketin patronuyla yemek yedim,hep dinleme de kaldım bakalım ne konuşacaklar diye hani fırsat bu fırsat.ne konuştular sizce mal varlıklarını mı,nasıl para kazanacaklarını mı yeni yatımlarımı...hayır yaklaşık dört saat boyunca konuşulan tek bir konu vardı,hepsinin iyi olduğunu ispatlamaya çalıştığı tek bir konu,giderleri kısmak,
Hayal kırıklığı öğle değil mi,iş hayatıyla ilgili hiç bir tüyo yok yani,bir tanesi mazot giderlerini kısmak için ne gibi önlemler aldığını anlattı,diğeri çay şeker vesaire için para vermediğini ve çalışanların bunları hurda satışından elde ettikleri gelirle karşıladığını bir diğeri arık A4 kağıdı almadıklarını not almak için ve fotokopi çekmek için atıl kağıtları değerlendirdiklerini anlattı.......Sohbet sonunda üçü de birbirini tebrik etti,ben dediğim gibi yalnızca dinledim..Sahi birde üçü de 2006’nın 2005 ten daha kötü gececiği konusunda birleşiyorlar,ayağınızı denk alın yani..
Şimdi gelelim soruya BU ADAMLAR ÇOK MU CİMRİ,ÇOK MU ACIMASIZ....cevap çok basit bu adamlar
PATRON.......
Aklımda kalan kısa kısa notları paylaşayım sizlerle, Üzeyir Garih oğluna 9 yaşında harçlık vermeyi kesmiş,
Vehbi koç muhasebecilerinin aldığı kalem faturalarını imzalamıyormuş,
Sakıp sabancıya gelen herkes 100 lirayı nasıl 1000 lira yaparım diye soruyormuş, oda her seferinde ben şimdiye kadar hiç 100 lirayı 1000 lira yapmak için uğraşmadım, ben 100 lira 50 liraya düşmesin diye uğraşıyorum, diye cevap veriyormuş...
Normal insanlara onların arasındaki fark cimri olmaların damı sizce, ya da çok akıllı olmalarında, zeki insanlar çalıştırmalarında, fırsatları iyi görüp değerlendirmelerinde, ileriyi görmelerinde, işlerine iyi motive olmalarında, kişisel risk almalarında, lider olmalarında, doğru yatırımlar yapmalarında, iyi ortaklıklar kurmalarında. Bu sorulara kısmen evet cevabı verilebilir ama bence bu adamların en büyük meziyetleri ellerinde para tutmalarında, yani rahmetli Sakıp sabancının dediği gibi 100 lirayı elli liraya düşürmemek için verdikleri çabalarda.
Amerikalıların söylediği bir laf var FAKİR PARA İÇİN ÇALIŞIR, ZENGİN PARAYI ÇALIŞTIRIR.
Doğrumu doğru...
Para yoksa neyi çalıştıracağız,Sorun paramızın olmaması gibi görünse de bence sorun kazandığımız parayı elimizde tutamamamızdan kaynaklanıyor..
Bu gün üç farklı şirketin patronuyla yemek yedim,hep dinleme de kaldım bakalım ne konuşacaklar diye hani fırsat bu fırsat.ne konuştular sizce mal varlıklarını mı,nasıl para kazanacaklarını mı yeni yatımlarımı...hayır yaklaşık dört saat boyunca konuşulan tek bir konu vardı,hepsinin iyi olduğunu ispatlamaya çalıştığı tek bir konu,giderleri kısmak,
Hayal kırıklığı öğle değil mi,iş hayatıyla ilgili hiç bir tüyo yok yani,bir tanesi mazot giderlerini kısmak için ne gibi önlemler aldığını anlattı,diğeri çay şeker vesaire için para vermediğini ve çalışanların bunları hurda satışından elde ettikleri gelirle karşıladığını bir diğeri arık A4 kağıdı almadıklarını not almak için ve fotokopi çekmek için atıl kağıtları değerlendirdiklerini anlattı.......Sohbet sonunda üçü de birbirini tebrik etti,ben dediğim gibi yalnızca dinledim..Sahi birde üçü de 2006’nın 2005 ten daha kötü gececiği konusunda birleşiyorlar,ayağınızı denk alın yani..
Şimdi gelelim soruya BU ADAMLAR ÇOK MU CİMRİ,ÇOK MU ACIMASIZ....cevap çok basit bu adamlar
PATRON.......
Ali GÜLCÜ