yunusus arkadaşımızın yazısını okuyunca benimde içimden bunları yazmak geldi.
23 yaşındayım, aile'nin tek erkek çocuğuyum babamın çok karlı olmasada güzel ve saygı duyulan bir şirketi var. askerden geleli 2 yıl oldu ve son 2 yılımın %95 i iş yerinde geçti sabah 07:00 akşam 21:00 eve geliş zamanım
Orta okula geçtiğimden bu yana hafta sonu olsun yaz tatili olsun sürekli zorla iş yerine ***ürüldüm, belkide iyi oldu bilemiyorum, esnaflığı ticareti öğrendim.
Yaşıtlarıma baktığım zaman onlara imreniyorum açıkçası. Bir çoğunun imkanı yok ama 5 kuruş kazanıp 5 kuruşluk krallar gibi yaşıyorlar.
Ben ise bu yaşıma kadar hiç para sıkıntısı çekmedim, sürekli altımda arabam oldu. Ama babama yardım etmem gerekiyordu. Şöyle 2 gün üst üste evde boş boş torouğ canımın sıkıldığını bilmeme SÜREKLİ ÇALIŞTIM SÜREKLİ ÇALIŞTIM.
Bu gün yunusu arkadaşımız pazara gitmiş baş örtüsü satmış, ona inanın ne kadar imrendim.
BEn ise bir şirketin başına tepeden indirildim. Babam yaşındaki kişilere ezile büküle iş yaptırdım :(
Babama yardım ettiğim için, hatta son 2 yılda babamın tüm yükünü aldığım işin ve işleri büyütüp genişlettiğim için çok mutluyum. Ama bir tarafımda isyan ediyor, ben bu dünyaya çalışmak içinmi gelmişim diyorum.
5-10 sene sonra babam işten tamamen çekilecek ve ben sabah 6 akşam 21 bu işe haftada 6 gün son tempo devam etmek zorunda kalacağım. Kimseye güvenipte kasayıda emanet edemiyoruz.
Sizden ricam bana biraz yol göstermeniz. Sizce bu hayata böyle daha ne kadar katlanabilirim
23 yaşındayım, aile'nin tek erkek çocuğuyum babamın çok karlı olmasada güzel ve saygı duyulan bir şirketi var. askerden geleli 2 yıl oldu ve son 2 yılımın %95 i iş yerinde geçti sabah 07:00 akşam 21:00 eve geliş zamanım
Orta okula geçtiğimden bu yana hafta sonu olsun yaz tatili olsun sürekli zorla iş yerine ***ürüldüm, belkide iyi oldu bilemiyorum, esnaflığı ticareti öğrendim.
Yaşıtlarıma baktığım zaman onlara imreniyorum açıkçası. Bir çoğunun imkanı yok ama 5 kuruş kazanıp 5 kuruşluk krallar gibi yaşıyorlar.
Ben ise bu yaşıma kadar hiç para sıkıntısı çekmedim, sürekli altımda arabam oldu. Ama babama yardım etmem gerekiyordu. Şöyle 2 gün üst üste evde boş boş torouğ canımın sıkıldığını bilmeme SÜREKLİ ÇALIŞTIM SÜREKLİ ÇALIŞTIM.
Bu gün yunusu arkadaşımız pazara gitmiş baş örtüsü satmış, ona inanın ne kadar imrendim.
BEn ise bir şirketin başına tepeden indirildim. Babam yaşındaki kişilere ezile büküle iş yaptırdım :(
Babama yardım ettiğim için, hatta son 2 yılda babamın tüm yükünü aldığım işin ve işleri büyütüp genişlettiğim için çok mutluyum. Ama bir tarafımda isyan ediyor, ben bu dünyaya çalışmak içinmi gelmişim diyorum.
5-10 sene sonra babam işten tamamen çekilecek ve ben sabah 6 akşam 21 bu işe haftada 6 gün son tempo devam etmek zorunda kalacağım. Kimseye güvenipte kasayıda emanet edemiyoruz.
Sizden ricam bana biraz yol göstermeniz. Sizce bu hayata böyle daha ne kadar katlanabilirim