Tartışmaya katıl

Ben 17 yaşında girişimci bir gencim :) Aklımda tekstıl sektoru ıle alakalı tonla fıkır var ve bır yerden baslamak bırazda para bırıktırme amaclı olarak ızmır kemeraltıdan 2tlden 40 esarp aldım 10larca kısıye sorarak ızmır genelınde bugun nerde pazar kuruldugunu ogrendım ızmırı tam bılmedıgım ıcın yanlıs yerde ındım ve pazar yerıne ulasmak ıcın bır kac km yurumek zorunda kaldım :) ızmır bostanlı pazarına geldım ve esarp almakla cokta dogru bır secım yapmadıgımı gordum herhalde her 20 30 kısıden 1ı esarp takıyordu pazar kıralarını ogrendım 100 ıle 125 arasıymıs benım yaslarımda bır cocuk tezgahını bana 25lıraya kıraladı sevındım urunlerı dızdım 5lıra yazdım 1 saat gectı alan yok 2 saat gectı alan yok 3.5 yaptım 1 bayan 2 tane aldı 6 lıra bozugu vardı tamam abla dedım sonra 1 kac saat yıne satıs yapamadım yagmur yagdı ınsan kalmadı 2 lıraya gelısıne bırakayım dedım 3 kısıye daha 1er tane sattım 1 kac saat daha bekledım yıne almıyor kımse abla gelısıne dıyorum yıne cok gelıyor fıyat :) sonra gıdıyorum ben kardesım dedım cocuga topladım tezgahı butun gun sadece 5 urun sattım oda 1 lıra karla 2 tane 3 tanede malıyetıne.. Elımde 35 tane urun kaldı gıttım aldıgım yere verdım odeme yapmıs nakıtı yokmus cumartesı gel dedı tamam abı dedım cıktım tezgahı kapatırken sankı dukkanım batmıs gıbı uzuldum.. Sımdıde ıflas etmıs bı adam gıbı bır kafede oturmus son paramla cayımı yudumluyorum.. :)

Bu kaybetmek değil, kazanmaktır. Para ile satın alamayacağın bir tecrübe kazandın. Şimdi bu tecrübeni nakite çevirmek için yeni bir işe koyulmalısın. Umarım ne söylemek istediğimi anlamışsındır. Ticaret düşe kalka öğrenilir. 2. girişiminde bundan daha iyi olacağını garanti ederim.

HİÇ EŞARPLA MEŞARPLA UĞRAŞMA moralinin bozuk olması da iyi boşver her zaman moralin iyi olacak hali yok bu gün zarar edersin yarın ise 1 haftalık kar edersin bu işler böyle.sana dostane tavsiyem pazarları bırak toptan çorap al bir düzübesi yani 12 adeti 2.5 - 3 tl hemde güzel çoraplar bunları onlu poşetler yap 12 değil bak 10 lu git kahvelerde sanayilerde 10 adetini 5 tlye sat. 2-2.5 tl kalır sana günde hiç kalmazsa 100 tl kazanırsın benim yeğenlerim bunu yapıyor ve iyi para kazanıyorlar.

Hepimiz hayata başlarken önce emekliyoruz...sonra ayağa kalkmaya çalışıyoruz...defalarca düşüyoruz...biryerlerimiz acıyor..ama vazgeçmiyoruz.
İş hayatımızda özel hayatımızda durum böyledir. Önemli olan bebeklikte, çocuklukta yaptığımız gibi tüm düşmelerimize canımızın yanmasına rağmen yola devam edebilmektir ayağa tekrar kalkabilmektir HAYAT.
HAYATIN hepimize kolaylık ve güzellik getirmesini, zorluklar karşısına yılmamayı diliyorum

hikayeni zevkle dinledim abicim. bir insanda azim olursa yapamayacagi sey yoktur. er yada gec. tabii ki birazda parlak zeka...

:)

:)

1 yıl sonra konu niye açılır ki

hepinize yardımlarınız ıcın cok tesekkur edıyorum sızede tıcarı ve sosyal yasamınızda basarılar dılıyorum... :)

17 yaşında pazarda kaybettiysen 27 yaşında kendi ofisinde kazanacaksın emin ol.

ÖZKANLAR PAZARINI ŞİDDETLE TAVSİYE EDERİM YORUMLARIN HEPSİNİ OKUMADIM AMA ELİNDE MAL LAKMIŞ VE ÖZKANLARDA İYİ SATILIR ZİRA BOSTANLI TAM KOKOŞ PAZARI AMA ÖZKANLAR ÖYLE DEĞİL OSMANGAZİ MAH. ÇOK YAKIN VE EŞARBINI SATABİLİRSİN BU ARADA EŞARP BU ZAMANDA DOĞRU BİR TERCİH AMA YANLIŞ YER :) ÇOK GÜZEL BİR ŞEY YAPIYORSUN ÇOK TAKTİR EDİCİ BENİMDE 2 OĞLUM VAR İNŞ BÜYÜDÜKLERİNDE SENİN GİBİ ÇALIŞMA AZİMLERİ OLUR
HAYIRLI PROJELER BOL KAZANÇLAR

kardeşim en azından bir girişim yapmışsın ve bu girişimden çok değerli fikirler edineceksin en azından ileride keşke deneseydim demiyeceksin benim gibi. bak kardeşim ben 14 yıldan beri 4 firmada çalıştım ve bu firmaların 3' ü ilk beşyüzde yer alan büyük firmalar, kariyer olarakta yönetici olarak ve iyi maaşlarla çalıştım ama hep içimde kendi işimi kurma hayali vardı. sonunda kendi işimi kurdum, herkesin yapma işin var düzenli maaşın var demesine rağmen pazarda 25 m2 mağaza kirala****. şunu gördüm ALLAH rızkını veriyor yeni olmasına ve sezon geçişi olmasına rağmen bereket versin, şimdi işi büyütmeye çalışacağım. fakat hep aklıma keşke daha önce işimi kursaydım diyorum.tabi yıllarca başkasının yanında çalıştığım kendi işimin değerini çok iyi anlıyorum. En başta rızkın varsa yiyorsun, iyi araştırıp işini kur, çeşit ve mağaza teşhiri çok önemli. seni tebrik ediyorum hiç korkma akıllıca yaparsan herşeyin üstesinden gelirsin.

cok güzel 17 yaşında bir işe atılmısın bu sana tecrübe olur.yılmadan devamını getir kendinmile anlamadan bi bakmışın işler yoluna girmiş eski anılarını hatırlar hatırlar gülersin.

Herkese merhabalar

Konu eşarp olunca benimde ilk pazar tecrübemdi :)
Size anlatayım ortalık yatışsın biraz.Arkadaşımızın ve buradaki herkesin İzmir le ilgili bir sıkıntısı yok.Sadece satılan ürün çok rağbet görmemiş gittiği bölgede.

Hasılı velkelam
Bende ilk pazar tecrübem çemberdi.1,75 tl den alıp pazarda 3 tl ye satıyordum.Her hafta az az yeni modelleri alarak pazardaki diğer esnaflardan 1 adım öne geçiyordum.Çünkü pazarcı esnafı elinde yüklü miktar ve stokta çalışıyordu.Yeni modelleri ben takip edebiliyordum.Neyse gel zaman git zaman artık hangi semtin pazarında hangi renklerin daha çok satacağını biliyordum.
Bölge önemli.Konya da TOKİ Toplu konutlarında tezgah açayım dedim.Hiç gitmemiştim.Benim gibi ufak tefek şeyler satanlar vardı.Toki de lojmanlar vardı.Kadının biri geldi bana dedi ki "burada çember sataman oğlum.Burada hep lojman var .Almazlar" dedi.Dediği gibi de satışım kötüydü.

Kısacası böyle.Pazarlarda birçok şey satarak çok tecrübeler edindim.İlerleyen yıllarda bu yaşadıklarımı düşünüp güleceğime eminim.

Herkese iyi çalışmalar

Gerçekten öyle bilginin para oldugu devırde yasıyoruz bende okuyucam ama oncelıkle su ıslerı yoluna koymam gerek bır ısı tutturmam gerek ondan sonra yuklenebılırım ancak derslere..

Merhaba arkadaşım.
Yaptığın girişim çok güzel. Zarar etmen hiç önemli değil. Bunu ilerde anlayacaksın :) .
Bence yaptığın işi kenara koy ve unut. 17 yaşındasın bugünün gereği sadece bilgi. Okuluna git ve orada öğrenebileceğin herşeyi öğrenmene bak. Ben 40 yaşındayım bizim dönemimizde okul gidilmesi gereken bir zorunluluktu okuyan okur okuyamayan bir yere çırak girer bir işi öğrenmeye çalışırdı. Ailelerde okul konusunda ısrarcı olmazlardı. Bu nedenle benim yaşlarımda esnaf olanların yab. dil bilgisi basic düzeyine gelmemiştir olsa olsa komik düzeyindedir. 6 sene yabancı dil okuyup sınıf geçip hiç bir şey öğrenememek bizim ülkemize has bir olaydır. Sanırım müfredatı hafıza kaybına yol açıyor :) . Herneyse kardeşim bu uzun bir konu eğer ileriye yönelik düşüncelerinde ciddi kazanımlar istiyorsan öncelikle okulunu oku hatta duruma göre takviye al dershanelerden vs. Bilginin para olduğu dönemdeyiz. İnternette araştıma yapmak bile ingilizce gerektiriyor. Çünkü bilgisayarın bile anadili bize yabancı. Ne meslek seçersen seç yabancı dilini geliştir. Diğer arkadaşların bahsettiği gibi diksiyon satış tekniği bütçe planlaması pazarlama araştırma yönetim bunların hepsi bilgi gerektirir. Okulunu oku ama yinede deneyim kazanmak için boş zamanlarında pazara yada pazarlamaya kafa yorarsın. Ama unutma ilerde pazarlarda bile dil bilmek gerekli olacak.
Yaşantında başarılar dilerim

Sayın Avalon - Abalon ;

Gerçekten çok zor zamanlar geçirmişsiniz ama bu zor zamanları geçirdiğinize değmiş.. bakın benim çalıştığım restorantta insanlar gereğinden fazla çalışıyor yaptıkları tek bir iş yok her türlü işi çalışanlara yaptırıyorlar iş çıkış saatinde insanların yürüyecek hali kalmıyor lojmanda kalanlar var ve lojman bir ahır insanları ahır gibi bir yerde yatırıyorlar.. Bu insanlarda farkında olmadan böyle bir hayatın içine itilmişler ve onların aldıkları 1000lira civarı bir parayla sizin gibi bir iş yeri açma şansları yok ve artık herşeyden ümitlerini kesmişler günlerini geçirmek için çalışıyorlar bu yaşadıklarınız elbette zor hatta çoğu insanın katlanamayacağı zorlukta ama bu zorlukların karşılığında bir yerlere gelmiş olmanız çok güzel iş ve iş hayatınızdan arta kalan hayatınızda başarılar dilerim.. teşekkürler..

Sayın Big Boss ;

Gerçektende öyle en azından eşarpın satılmadığını neyin satılması gerektiğini öğrenmiş oldum :)

Bence bu gün kaybettiğin zaman artı 80 lira ile geleceğinde çok büyük değerler satın aldın diyebiliriz.

Hayatında başarılar...

ben basimdan gecen o zamanlar icin aci ama su an hatirladigim zaman garip gelen bir pazar deneyimimi anlatmak istiyorum sizlere,
arkadaslar yillar once ukraynaya geldim, bir kac sehir gezdim hic bir yerde tutunamadim, ilk zamanlar ukraynada berbat bir pazarcilik anlayisi vardi,
pazarda calismaya basladim ilk gun polis geldi malima el koydu, malin parasini verdim kargo parasini verdim derken elimde hic param kalmamisti,
ayrica pazarda bos yerde yoktu her gun 3 buyuk canta mali evden alir otobuse biner pazara getirir aksamda geri gotururdum,
mallara koyacak bos bir depo bulamamistim pazarda.
konuyu dagitmadan tekrar basa donersek, ilk gun bos bir masa buldum pazarda orda calisan kisi gelmemisti, onun yerine gectim, neyse ilk gun mali polise kaptirdim, rusvet vercek paramda yoktuki malimi geri alabileyim, ne dil biliyorum ne de yol , adamlar malimi aldi gitti,
dil cat pat konusuyorum ama konusulanlari cogunu anlamiyorum , yanima bir ukraynali genc geldi, pazarda calisiyormus, olanlarin hepsini gormus ve bana turkce hitap ederek efendi dedi, ne yapacagini biliyormusun dedim biliyorum rusvet vercem ama param yok,konusam ama dilim yok, sagolsun istenilen 40 dolar paray o cocuk verdi ve mallarimi geri aldi, ayrica malimi alan polisle anlastik her ay o zamanin parasi ile 20 dolar vericem bana kimse dokunmayacakti,
yerimde olmadigi icin her gun gidiyorum pazara ve saat 10 a kadar bekliyorum kim gelmemis kimin yeri bos, derken cilenin bini bin para anlatilacak gibi degil arkadaslar.
belli bir zaman calistim o kucuk sehirde sonra bir depo buldum bir azeri ile tanismistim gardas sana yer lazimsa bende bos yer var dedi ayda 20 dolara caantalarini birak dedi, anlastik sevinmistim artik o kadar yolu o cantalarla gitmeyecektim, icim biraz rahatlamisti dedim yukum hafifledi,
uc tane yarim cuvaldan biraz buyuk canta, butun sermayem,
neyse azerinin deposuna biraktik mallari, ertesi gun geldigimde sabah depo yerinde duruyordu ama kapisi acik ve icinde ne mal vardi nede azeri,
adam herkesin malin almis konteyneri bosaltmis kacmisti, simdi ocagima incir agacini dikti dedim gardasimiz,
tabi can cikmadan rizik kesilmezmis,borc para alarak turkiyeye dondum , krizden sonrada battigim icin kimseden yardimda goremedim, battigimda inanin ama kimseye bir lira borcum kalmamisti ama batik adama bitik adam derler, belki turkiyede is yapsam mal bulabilirdim acik hesap ama ukrayna deyince herkes korkuyordu.
biraz istanbulda calistim, derken esimi ve 2 cocugumuda alarak tekrar ukraynaya geldim, cunku hedefllerim vardi, bu ulkede paranin kokusunu almistim
ona sahip olmam gerekiyordu,
tekrar bilmedigim bir buyuk sehire geldim ukraynada biraz param vardi ona mal aldim istanbuldan, yanimdada 3000 usd vardi, mali kargoya verdim, ve esimle ve cocuklarimla ukraynaya geldik, gazeteden bir ev bularak kiraladik, daha sonra pazari aradim pazara girer girmez tukce konusan 3 kisiyi gordum ve tanistik turklermis derken bana biraz bilgi vermeye basladilar bir gordumki ne goreyim pazarinin en kotu yeri 2000 usd aylik kiraymis, bunu odememiz mumkun degil zaten topu topu 3000 usd vardi ev tuttuk ivirdi zivirdi derken 1000 usd bitti,
aradan bir hafta gecti istanbuldan kargoya verdigim 2 cuval mali bekliyorum, kargocuyu aradim abi abi problem var mallari odesada polisler tutmus gunrukleme yapmiyorlar sadece senin malin degil bir ton insan mal bekliyor, biraz bekle. onada okey dedik, derken mal 5 ay sonra geldi sezonu gectikten sonra,
burada asil konuya deginmek istiyorum, o arada bir cay arabsi buldum, bildigimiz tekerli el arabasi, ama cekmeceli , ozel termos yerleri var,
baktim herkes cay satiyor, 200 usd ye arabayialdim, 200 usd de cay kahve, seker, termos, meyve suyu, kek derken 400 dolar para harcadim. ve pazarda cay satmaya basladim, hemde ukraynada hemde o kadar yabancinin arasinda, ve turkler yanima bile gelmiyor . bir turk nasil olurda pazarda cay satar.
caycilik yaparken inanin hic turk arkadasim olmadi herkes benden kacti ve uzaklasti, kucuk gordu,
benim tabiki gururum incindi, verdigim selami almiyorlardi yada es geciyorlardi turk pasaportlular.
oturum kagidimin olmamasi ve pazarda cok yabancinin calismasi nedeniyle yabanci sube cok denetleme yapiyordu, rahat vermiyorlardi kazanddigim parani bir kismi haftada 3 gun olmak uzere polislere gidiyordu. sonra anladimki bu isi bize burda yaptirmazlar, kendime fazla ortada gorunmeden yapabilecegim isler bulmaliydim cunku bosa kurek cekiyordum.
asil demek istedigim sey kardesimize sesleniyorum, memlekette ben pazarcilik yapsaydim inan milyoner olurdum, cunku ne karisan var ne eden , kendi memleketin, burada isime onem verdigim kadar memlekette onem verseydim buralarda isim olmazdi diye dusunuyorum,
cok zorluk cektim ama sonunda basardim, turkun turke gurbette faydasi olmaz arkadaslar, hele ukraynada asla olmaz, elindeki son donunu alirlar burda,
calistigim sehirde de krizden sonra isler kotulesince baskente kieve gelmeye karar verdim,esimi ve cocuklarimi orada birakip kieve geldim, ne otel param var nede ev kiralayabilecek bir param var, tam 3 ay kievde sokakta yattim,elimde numulerle kapi kapi gezip siparis almaya calisyordum, tam 3 ay boyunca o sogukta kara kista tren garinda yattim kalktim, derken bir rus arkadasla tanistim ve bendeki azmi ve hirsi gordu bana inandi ve guvendi,
beraber is yapmaya basladik, onun bana olan guvenciyle benim ona olan guvencim tam bir dostluga donustu, ve kendime ait tam 8 adet magazam var kiev sehrinde,
ve o rus arkadas baska islerle de ugrastigi icin kendisine ait tam 34 adet magazanin butun alim satim mudurlugunude ben yapiyorum ve karsiliginda bana cok iyi bir ucret odemekte,
demek istedigim, konunun basligini acan arkadasima sesleniyorum, kardesim daha cok gencsin, ne olmus alti ustu 80 lira 1 hafta sigara icme olur biter,
bizler gibi ne pasaportunu kaptirdin ukrayna polisine nede malini kaptirdin azeri gardasimiza,
birak bir yere o esarplari birisi satsin ufak ufak versin parani, yada aldigin adama git deki bak basimdan gecen bu olayi konikste yazdim dunya simdi benim
bu problemim uzerine kafa yoruyor insafa gel su mallarin parasini iade et, inan o abimiz parani iade edecegi gibi birazda sana yardim eder,
memlekette cok iyi insanlar var, kavgali bile olsan getirir sana yemek verir ac oldugunu hissettiginde,
burasi gibi inan burda 1 kurusun eksik olsun sana ekmek vermezler, bunu oylesine yazzmiyorum, 1 kurus yetmedigi zaman ekmegi alamazsin,
onun icin bu tur seyler buyuk seyler degil, yukarda bir arkadas cok guzel ozetlemis olayi, sen sadece 1 gun calismissin , olayin ozune inmemissin, belki bir kac gun daha calissaydin o esarplari bitirir yeniden alir kosarak satmaya giderdin,
neyse allah hepinize kolayliklar versin, hayirli isler arkadaslar hepinize
saygi ve sevgilerimle hoscakalin

Hiç üzülmene gerek yok, olaya surdan bakacaksın yanlış kısımların ne onu bul, 80TL ye o işin orada yapılamıyacağını öğrenmiş oldun 1 günde... 1 günde bir şey ögrenememissin sonuctan belli.... bir iş 1 günde yapılmaz sen sadece pazar arastırması yaptın fiili olarak işin orda yurup yurumeyecegını tum urununu kac gunde sattıgına baglı... satıs yetenegin yoktur... sen gel bana sor o tum malları orda satardım... teknik malın fiyatı kalitesi degil satiş teknigi önemli... sen 1 günlük iş yapmayı denemissin onuda yuzune gozune bulastırmıssın...
İş kurmak isteyen arkadaslara tavsiyem,
Diksiyon dersleri alın,
satış teknigi dersleri alın,
bütce planlaması hazırlayın,
arastırmacı olun,
yönetim egitimi alın,

bu yukardaki işlemlerden herhangi birini yapmazsanız kurdugunuz inşaat bi yana dogru yatmıs olacaktır.
Saygılarımla,
Cengizhan ALBAYRAK

Tavsiyeleriniz için çok teşekkür ederim...

Sayın Asyayunus ;

Büyük işlerden kastınız nedir ?

Sayın Hsamli ;

Ben aynı zaman da bir restorantta barmenlik yapıyorum hatta ticari faaliyetlerim için parayı oradan çıkarıyorum ama o işi yaparken bitse de gitsek havasında çalışıyorum pazara çıktığımda pazarcılık anlamında olmasa da ticari bir faaliyet olarak işte bu benim işim olmalı benim severek yapacağım ve başarılı olacağım iş bu dedim her ne kadar küçük bir iflas yaşasamda kazandığım o 3 - 5 lira bana çok tatlı geldi o para daha bi bereketli geldi bana ve sonunda başarıcağıma inanmıyorum.. sonunda başaracağımı 'BİLİYORUM'.. Ve asla vazgeçmiyicem.. :)

Sayın Tygn ;

Öncelikle tebriğiniz için teşekkür ederim.. Söylediğiniz gibi hata yapmayan insan hiç denememiş demektir önemli olanda yine söylediğiniz gibi hatalardan ders çıkartmaktır 17 yaşında olmak beni hiç bir zaman bu kadar mutlu etmemişti bu işlere kalkışmadan önce çünkü ne kadar küçük olursam önümde geleceğimi garanti altına almak için o kadar uzun bir zamana sahip olduğumun farkındayım bu zaman 1 sene sonrada belli olabilir 10 sene sonrada.. Umarım söylediğiniz gibi başarılı işlere imza atarım başarmak her zaman paradan önemli olucak benim için bu yönümün de hiç bir zaman değişmeyeceğini düşünüyorum çünkü başarmak beni para kazanmaktan daha çok mutlu ediyor..

Sayın Erokas ;

Yorumlarınız için teşekkür ederim..

İnanın ki fular olarak satmak benimde aklımdan geçti ama yanımdaki çocuk bana bekle bekle pazar daha dolacak hemen pes etme dedikçe beni eşarp satmaya tetikledi :D Sonrada düşündüm eşarp fulardan daha yaygın dedim fular satarak eşarp müşterisini kaybetmiyim diye düşündüm sonrada sonuç ortada :)

Sizlerinde söylediği gibi ileride başarılı işlere imza atarsam bu küçük iflaslarım yüzümde bir tebessüme yol açacak.. :)

Konu sahibinin bu paylaşımını çok beğendim.

Çok yalın ve gerçek bir paylaşım olmuş.

Sana birkaç tavsiyem olacak naçizhane.

Senin yerine Ben olsam ne yapardım?

1- malı almadan önce birkaç pazara gider araştırma yapardım.
2-araştırmalarım sonucunda ne satmam gerektiğine karar verirdim.
3-tezgah kiralarını öğrenir, satacağım malın kar durumunu da hesap eder, sonra bu hesap sonucunda tamammı devammı derdim. böylece gün sonunda cebimdeki parayı önceden bileceğimden dolayı sonuç daha az sürpriz olurdu.
4-mesela yanlış analiz yaptım ve tanesi 2 liradan eşarpları aldım pazara gittim.
5-öğleye kadar baktımki kimse eşarp takmıyor bakan soran yok.
6-hemen şekil değiştirir, öğleden sonra artık eşerp değil fular satmaya başlardım.
7-eşarplara bakmayan müşteri fular almak isteyebilir deyip o kıvraklığı gösterebilmen senin ileride iyi bir ticaret adamı olup olamayacağını belirler fikrindeyim.
8-gün sonunda cebindeki kazançla çay da içebilirsin yemek te yiyebilirsin galeriden otomobil de alabilirsin.
9-iyi bir ticaret adamı önce kafayı çalıştırır sonra sahaya çıkar. bunu unutma.
10-herkesin yaptığının aynısını yaparsan herkes gibi olabilirsin. Herkesin yaptığını yapmazsan eğer farklı olursan iki ihtimal var, ya herkes sana güler yada herkes iflas eder sen kalırsın sen onlara gülersin. Hangisi olacağın sana bağlı.

Son. Önünde uzun bir yol var. işin başında bunun gibi şeylerin başına gelmesi normal. önemli olan bunlardan doğru dersler çıkarmaktır.


kolay gelsin.

.

Dostum oncelikle ozguvenini ve cesaretini tebrik ederim. Hata yapmayan, kaybetmeyen insan hic denememis demektir, basariya goturen yol hatalarla doludur gibi bir suru soz gorebilirsin unlu dusunurler ve filozoflar tarafindan soylenmis, Daha 17 yasinda sahip oldugun girisimcilik ruhuyla eminim daha basarili isler yapacaksin. Kaybetmek de oyunun bir parcasi ve heyecani. Sadece daha iyi gozlemlemeni, arastirmani ve ders cikarmani oneririm.

Aynı tecrübeyi ben de 15-16 (1990-91) yaşlarımda yaşamıştım. o zamanlar pantolon etekler çok modaydı. Bende bir arkadaşımla mahallemizdeki tuhafiyeciden (o zamanlar şimdiki gibi internet olmadığı için ucuza ürün bulmak çok zordu) 3 liradan alıp, beyazıt meydanında 5 liradan satmıştık. Hepsini sattık ama bizim de hesap edemediğimiz aldığımız adetten kazandığımız paranın yol parası, öğlen yemeğimiz ve 1er paket sigarayla biteceğiydi. Ama hala hatırladıkça içimi hoş duygular kaplar. En azından o günü kendi ticari kazancımızla geçirdik. Aradan yıllar geçti 2-3 kez battım, şirketlerde çalıştım, ticaret yapmamak için yemin ettiğim zamanlar oldu, ama kanında varsa vazgeçemiyosun. Şu an yine kendi işimle uğraşıyorum ve halimden çok memnunum. Diyeceğim o ki, eğer bu mikrop ! kanında varsa istediğin kadar pes et yine de vazgeçemezsin...

hacım bence buyuk düşün.öyle eşarp meşar iş değil

Sayın gokhanilhan

Yorumunuz için çok teşekkürler inş bende sizin gibi genç yaşta ofis sahibi girişimciler arasına girebilirim :)

İnsan başta çok sinirleniyor hatta konağa geçicem geri vermek için denize atasım geldi diyorum arkamdaki adam bırak 40 taneyi 400tane kadın giysisi sattı ben bütün günde 5 tane mi satabildim sinir krizine giriyodum :))

Öncelikle emegin için seni takdir ediyorum.Ülke gerçekten bu tip girişimcilerin olması gerektigi inancındayım.Zamanında bu tip girişimler yaşamış ve şuan ofis sahibi genç bir girişimci olarak piyasa su şekilde oldugunu düşünüyorum herkes asgari ücretlerle birinin yanına girmeye çalışıyor.Halbuki "0" sermaye ile emekle birçok yere gelen insanlar var.Kaldıki şuan ilk 10 firmanın yapısı incelendiginde su satarak Holding sahibi olan girişimciler var.Bundan dolayı seni takdir ve tebrik ediyorum.
Su konuya gelelim tamam girişimci olalım ama saglam bir girişimci olalım.Ürün satacagımız pazarın analizi yapabiliriz.İzmir'de esarp satılmaz degil çok tutmaz çunku yaygın degil halbuki o pazarda kozmetik ürünleri satmaya çalışabilirsin.Birde bunu dene derim ben.
Sunu hatırlatmak isterim suan kullandıgımız ampul tek seferde bulunmamış 99 sefer denenmiş.Ama bulamadık diye vazgeçilmemiş bu 99 sefer yapılmaması gerekn 99 yol olarak tarihe geçmiş.Sende artık İzmir için esarp pazarının durumunu biliyorsun.
YANİ VAZGEÇMEK YOK...!
İş hayatinda sana ve tüm forum arkadaşlarıma başarılar dilerim

cnm benim bende benzer bir işi gençligimde senin yaşlarında denemiştim,toptancıdan bayan-erkek iç çamaşırı almıştım istanbulda pazarda satmaya çalışmıştım hemen 2-3 adedi dışında elimde kalmış sinirlenip çöpe atmıştım :)

şimdi düşünüyorum da satmaya çalıştığım şeyi kullananlar azınlıkta çoğunlukta oldugu bir yerde satmaya çalışsaydım bile herkesin kullandığı bir ürün değil bu sefer herkesin kullandığı ve bay bayan olarak her iki kitleyede yönelik bir ürün seçip tekrar şansımı deniyicem ama bu sefer ilk tecrübem olmıyıcak 2. tecrübem olucak ve şunu fark ettim 1 gün içinde bir sürü şey öğrendim bir daha gittiğimde bu kadar şey olmasada yine bir şeyler öğrenicem çoğu insan öğrendiği şeylerin sadece beyninde bir yer kaplamasını sağlıyor çoğusu bu bilgileri kullanmıyor ben öğrendiğim her şeyi deniyicem eminim kaybettiğimden daha fazlasını kazanıcam..

senin için büyük bir tecrübe olmuş... umarım bundan sonra daha başarılı işler yaparsın.