Tartışmaya katıl

Benim sizlere tavsiyem; iş kurmak için varınızı yoğunuzu ortaya koymamanızdır.yani her zaman bir tutunacak dal,bir çıkış noktası olmalıdır.oda ticarette şöyle olabilir.
örneğin yıllardır para biriktirdiniz 20 bin tl niz var.bu 20 bin tl ile iş kurdunuz ve battınız.artık herşey birmiştir o 20bin sizin herşeyinizdir ve herşeyinizi kaybettiniz cok zor duruma girersiniz.ama birde şöyle olabilir bir işyerinde çalışıyorsunuz ve işinizle alakası olmayan bir iş kuracaksınız , sermayeyi koyun ama işin başına geçmeyin ve batarsanız en azından herşeyinizi kaybetmemiş olursunuz hala işinizde devam etmiş olursunuz,bu örnekler geliştirilebilir tabiki.
saygılar...

Özellik herşey demek değildir demek istiyorum ama sen bayağı detaylandırmışsın.
Tabi ki girişken olmayan, utanan sıkılan adamdan tüccar olmaz.
Ama "maaşlı çalışıyorsan özelliğin yoktur" demek başka bir şey.
O saydığın özellikleri haiz milyon tane adam vardır belki piyasada, fakat sermayesi yoktur.
Farkı da yaratır, girişkendir de, filandır da ama sermayesi yoksa gerisi yalandır arkadaşım.

Arkadaşım, bunu ben senin için yazmadım. İfademin geçtiği paragrafta ilk önce bazı özellikler tanımladım ki en önemlisi yaşın ilerlemiş olması ve buna rağmen ticaret yapmamış olanlar için yazdığım bir terimdi.

Utanan, sıkılgan, içe kapanık bir kişi sence ticaret ehli olabilir mi? Ben bazı insanlar bilirim ki, bankada sıra kendine gelirken bile heyecanlanır. Bu adam gidip nasıl mal pazarlayacak.

Dünyaca ünlü insanların devlet adamlarının, ressamların, yazarların vs. hep o işe karşı ÖZELLİKLERİ vardır. Bu özellikleri onlarda FARK OLUŞTURUR. Bence insan önce kendini tartıp sonra işe koyulmalı. Herkes ticarete atılabilir, bir iş yeri kurabilir, ama ya başarı. Ticaretinde hobisi olmaz ki, işin ucunda batmak var. Ama, doğuştan zengin doğmuşsundur, ailen varlıklıdır, senden önceki nesiller işi oturtmuştur, o zaman idare edebilirsin. İşten anlayan maaşlı bir iki adamın olur, onlar işi ***ürür.

Ticaretle uğraşıp maaşlı işe girmeyenleri bir dinle. Genelde ben maaşlı bir işte sabah 9, akşam 6 çalışamam derler. Niye acaba?

Bir tiyatro sanatçısından duymuştum, tiyatro paspas yaparım ama mesaili memurluk gibi bir işi asla yapamam demişti. Adamın hayatı bu, yeteneği bu, amacı bu. Benim yaş 35, tiyatroya gidip seyrettiğim bile sayılıdır. Resim, müzik yeteneğim sıfır ve hiç merakımda olmadı. Bilim adamı desen, zeka yeteneğim yani IQ um yetmez. Siyasete atılmak desen hepten gıcığım ve milletin zırtı pırtı ile uğraşamam. Hatta, liderlikten çok takımın bir parçası olabilirim ki, askerde çavuşluk yaparken bile gıcık olmuştum.

İşte hal böyle, varsa yeteneğin, kaabileyetin yani ÖZELLİĞİN o iş sana hoş görünür, iyi gelir. Yoksa "Vermemiş Mabut, neylesin MAHMUT" hesabı boşa debelenirsin.

"Zaten maaşlı çalışmanın sebebi bizatihi bir özelliğin olmadığı içindir." >> Hayatımda hiç bu kadar aşağılandığımı hatırlamıyorum :)
Onlarca değişkeni olan bir denklemi özelliksiz olmaya bağladınız ya helal olsun valla :)

İşte en büyük ikilem.

Maaşlı işini bırakmadan bir iş kurmak. Düzenli gelire devam bu güzel. İş batsa bile elindeki bulgurdan olmazsın. Ama başında durmadığın işten hayır çıkar mı? Devamlılık, geliştirme ne olacak. Böyle bir yöntemde başarı oranı çok düşük. İşin batması neredeyse kesin. Çünkü iş batsa bile fazla korkun olmayacak, ama korku işe olan inançla beraber bir müteşebbis için çok büyük güdülemedir kanaatimce.

Maaşlı işini bıraktın. Düzenli gelire elveda, artık ne olacak korkusu başladı. İşinle artık tam zamanlı olarak ilgilenmeye, gücünü yeni işyerine vermeye başladın. Sonra birgün işin gümledi, battın. Çünkü bir işyerini çalıştırmak çok bilinmeyenli denklem gibi. ABD de millet bankalara olan ev borç taksitini ödeyemez, bu dalga gelir sana bir çarpar ki bakmış hak ile yeksan olmuşsun. Bunu öngörebilir miydin? Bence bunu öngörmen mümkün değil. Velhasıl iş battı, maaşta yok, borç boğaza kadar hatta gömülmüşsün. Şimdi ne olacak?

Bence, eğer memur gibi maaşlı çalışan biriysen, yaşta ilerlemişse, yaptığın iş düz bir işse, herkes yapabiliyorsa ya da yapabilen çoksa, yerini doldurmak kolaysa, ekstra bir özelliğin yoksa sakın ha işini bırakıp maceraya girme. Zaten maaşlı çalışmanın sebebi bizatihi bir özelliğin olmadığı içindir. Ticarette batman çok muhtemeldir. Ama maaşlı çalışmana rağmen yaşın gençse, yaptığın iş farklı, herkesin yapamayacağı türdense, kolay iş bulma imkanın varsa ve yerinin dolması zorsa ticareti deneyebilirsin. En azından yeniden başlaman mümkün.

Bunun haricinde çok ama çok yakınından birisi, ticaret ehlidir falan ve güvenin tamdır, işin ana yükünü ona verip ortak olarak işi bırakmadan ticarete atılabilirsin. Ama bu durumlarda da hep problem çıkar, çünkü şah odur ve piyonu harcamak kolaydır. Hele ki, işin içine para girdi mi hepten b.o.k.u çıkar. Miras için kardeş kardeşi, hatta evlat anasını babasını öldürüyor yaw !!

bence muhittin bey doğru yazmış.
sınırlı sermayeniz varsa
işi iyi bilsenizde bilmesenizde
tüm paranızı aynı işe kesinlikle yatırmayın derim
mutlaka arkada can simidi olabilecek bir miktar bırakın

piyasa bu
ne olur ne olmaz





.

Ben bu fikrinize tümüyle katılmıyorum, Evet tüm sermayeyi bir işe yatırmamak lazım ama, Tüm konsatrasyonu bir işe toplamak lazım, İş kuma kabul etmez.