Arkadaşım, bunu ben senin için yazmadım. İfademin geçtiği paragrafta ilk önce bazı özellikler tanımladım ki en önemlisi yaşın ilerlemiş olması ve buna rağmen ticaret yapmamış olanlar için yazdığım bir terimdi.
Utanan, sıkılgan, içe kapanık bir kişi sence ticaret ehli olabilir mi? Ben bazı insanlar bilirim ki, bankada sıra kendine gelirken bile heyecanlanır. Bu adam gidip nasıl mal pazarlayacak.
Dünyaca ünlü insanların devlet adamlarının, ressamların, yazarların vs. hep o işe karşı ÖZELLİKLERİ vardır. Bu özellikleri onlarda FARK OLUŞTURUR. Bence insan önce kendini tartıp sonra işe koyulmalı. Herkes ticarete atılabilir, bir iş yeri kurabilir, ama ya başarı. Ticaretinde hobisi olmaz ki, işin ucunda batmak var. Ama, doğuştan zengin doğmuşsundur, ailen varlıklıdır, senden önceki nesiller işi oturtmuştur, o zaman idare edebilirsin. İşten anlayan maaşlı bir iki adamın olur, onlar işi ***ürür.
Ticaretle uğraşıp maaşlı işe girmeyenleri bir dinle. Genelde ben maaşlı bir işte sabah 9, akşam 6 çalışamam derler. Niye acaba?
Bir tiyatro sanatçısından duymuştum, tiyatro paspas yaparım ama mesaili memurluk gibi bir işi asla yapamam demişti. Adamın hayatı bu, yeteneği bu, amacı bu. Benim yaş 35, tiyatroya gidip seyrettiğim bile sayılıdır. Resim, müzik yeteneğim sıfır ve hiç merakımda olmadı. Bilim adamı desen, zeka yeteneğim yani IQ um yetmez. Siyasete atılmak desen hepten gıcığım ve milletin zırtı pırtı ile uğraşamam. Hatta, liderlikten çok takımın bir parçası olabilirim ki, askerde çavuşluk yaparken bile gıcık olmuştum.
İşte hal böyle, varsa yeteneğin, kaabileyetin yani ÖZELLİĞİN o iş sana hoş görünür, iyi gelir. Yoksa "Vermemiş Mabut, neylesin MAHMUT" hesabı boşa debelenirsin.
İnsan ol yeter !!