Tartışmaya katıl

Merhaba arkadaşlar,

Burada yeni sayılırım, neredeyse boydan boya tüm forumu inceledim çok güzel.

Benim soracağım soru eminim daha önce ele alınmıştır, bundan ötürü tekrar sorulduğundan özür dilerim ancak cevabını bulamadım.

Yurtdışında yetiştim, 18 senedir buradayım ancal halen baktığım yasal sitelerde iyi bir anlam çıkarmakta zorlanıyorum.

Başarılı sayılacak bir online dükkanım var ancak çok spesifik bir alanda ve kısıtlı bir yabancı kitleye hitap ediyor. Açıkcası çok da düzenli bir gelir olmuyor ve mevsimseldir, gerçi kendimi de Türkiye'yi iyi tanıtmayı başarıyorum.

Gelir elde etmek için bulunduğum küçük ancak yaşam standardı yüksek olan ilçede ufak bir dükkan açmak istiyorum. Bayağı bir ön araştırma yaptım. Kaliteli düzeyde terlikçi açmaya karar verdim. Ayakkabıyla, modayla uğraşmak istemiyorum bu ekonomide. Gezer, Delfonseca, Polaris gibi her fiyat grubundan markaları da koymak isterim, burada yüzme havuzları ve kamplar bol bir yer (turistik değil ama) yazın da parmak arası kaliteli ve orijinal modeller iyi gider.

Çok uzatmadan, sorum şu; esnaflık her açıdan daha hesaplı ve kolay görünüyor üstelik kundarıcılık da esnaflık sınıfına giriyor galiba. Ancak bir yerde okuduğum yazı çok kafamı karıştırdı. Bu konuda satış yapmak için esnaflık eğitimi fılan gerekiyormuş. Gerçek mi bu? Yani Türkiye'de her esnaf önce kursa mı gidiyor? Bana tuaf geldi. Yinede fikirlerinizi almak isterim, esnaflık ve esnaflık süreci konusunda.

dogru yerde acacaksin guleryuzlu olacaksin gerisi nasip esnaf dogmanada gerek yok hic anlamana da gerek yok tabi meslek bilgisi gerektirmiyorsa... ayrica esnaflik öldü diyenlere bakarsan bir arpa yol almazsin

@paparazzy
Arkadaşım Türkiye'de Pembe hayaller artık mazide kaldı.Çok güzel demişsin yapacağına inanmak diye ama Tr.Pazarından bahsediyosun gerçeklerden bahsedelim.Ben biraz karamsar Esnafım.
Geçen bir müşterim ile diyaloğum oldu.
Bende 3 TL satılan bir ürünün Büyük alışveriş merkezinde 7 TL olduğunu söyledim ve aynı marka aynı ürün olduğu alattığımda ise Orası çok normal orası Alışveriş merkezi orasının Kirası var dediği bir ülkede yaşıyoruz.
Mesela Figen Hn.Dediği sözlere dikkat maliyetinin üzerinde para ödediğini anlatıyo ama işinin kalitesi için şartlar koya biliyo.
Ben çok kez şahidim 5 krş için kötü malı seçen bir ülkedeyiz.
Neyse daha çok karamsar olmayayım.

kursmuş, krizmiş, şuymuş buymuş boşver bunları gerek yok Yapacağın şeye kendin inanıyorsan, müşterilerinide inandırırsın. Başarabileceğini hissediyorsan, ardına bakıp düşündüğün an kayıp zamandır ;) hayırlısı olsun senin için

Öncelikle sayın Figen Hn. veya FC68 iyi eğitim almış olduğunuz belli. Ben de tekstil mühendisiyim. Ancak size şunu söyleyeyim ki ülkemizi bir anlamda yanlış değerlendiriyorsunuz. Gözlemleriniz doğru, ama değerlendirmeler yanlış.
Ben en son Belçika'lı bir firmanın Türkiye fabrikasında müdür olarak çalıştım. Türkiye koordinatörümüz sabahları kimseye "günaydın" demediği gibi "günaydın" diyenleri de cavaplamazdı. Ayrıca Belçika'ya da gittim ve gördüm ki Türkiye'deki insanlardan pek bir farkları yok. Tek fark çalışma koşulları ve ücretlerinin inanılmaz yüksek oluşu ve bu nedenle olduğu kesin olan yaşama heveslerinin ve morallerinin sürekli iyi olması durumuydu. Yani bizdeki şartlar (ekonomik olarak)orada olsa durum bizdekinden pek de farklı olmaz demek için her türlü izlenimi edindim. Bir de kanunlar çok sıkı ve hiçkimsenin gözünün yaşına bakılmıyor.Trafik kurallarına uymayanları belirlemek için kasaba yollarına bile kameralar koymuşlar.Uymayanın vay haline.(Hani şu yayalar yola adım atar atmaz trafik duruyor hikayesini herkes söylüyor ya burada , isterlerse durmasınlar, kameraya yakalanabilirler).
Avrupa insanı soğuk ve duygusuz. Herşeyleri para üzerine kurulu. Paraya bizden fazla değer verdiklerini söyleyebilirim.

Neyse gelelim, iş meselesine,
Ben de tekstilci olduğuma göre bir öneride bulunabilirim.Bilmem aklınıza yatar mı ? Fikir fikirdir.
Fikrim şu;
El örgü ipliğini kendinizin yaptırıp satmanız. Madem tanıdığınız bayanlar var. Onlar olmasa da başka evde iş yapan bayanlar yapabilir bu işi. Ancak şu andaki iplerinizden biraz farklı olacak üreteceğiniz iplik. Bahsettiğim iplik Angora denilen ve bizim Ankara Tavşanı dediğimiz hayvanın muhteşem yününün elde iplik haline getirilmesi işlemidir.Bu yün %100 olarak makina ipliği yapılamaz. Yapılsa da çok fire verir ve elde yapılan kadar yumuşak tuşeli olmaz. Her ne kadar makina ipliği daha düzgün olsa da üretmesi inanın ki çok pahalıdır. Bir de el örgüsünde kasıtlı olarak düzgün olmayan iplikler de çok beğenilir. (Fantazi tarzı iplikler) . Hammaddesi yurt dışından gelecek. (Türkiye'de Angora çiftlikleri var ama çoğu işe yaramaz yün çıkarıyor.) Siz burada kadınlara elde ham (boyasız) iplik yaptırıp,boyatıp,kukalatıp satacaksınız. Bakın bakalım piyasada %100 angora tavşanı olan iplik var mı ? Varsa makina mı yapmış elde mi yapılmış ? En azından Türkiye piyasasında bu iplik yok. Ve muhteşem yumuşak ve sıcak tutan (ısı yalıtımı en iyi olan doğal elyaftır angora) bir ipliktir.Örerken tuşesine doyum olaz, o kadar hoş bir his verir insana,



Bir başka önerim de eski yazılarımda var. O biraz daha erkek kuvveti gerektiren bir iş , zor olabilir. Kadınların kazanması bence daha önemlidir.(Malum her toplumda maruz kaldıkları haksızlıklardan ötürü).

saygılar,

esnaflık zor bir zanaattır bir sürü derdi var..bence dükkanı actıktan malı koyduktan sonra kösede belli miktar paran olması lazım yoksa dönemessin eskide kaldı artık çook zor 10 binle ise giriym büyürüm falan bence artık bunlar hikaye çok paran olmasada olur ama azda olsa biraz paran olsun yoksa oturur düsaünürsün hep.....

merabalar herkese. figen hanım çorap ve iç çamaşırı işini düşündünüz mü?ufak bir dükkanınız osa bile yeterli gelir kanımca. sirkülasyonu fazla olan bir grup bence..
saygılar.

Devam eden yorumlar için teşekkür ediyorum, ayrıca fikirleriniz de çok yardımcı oldu.

Bahsettiğim tecrübelerden dolayı pek ihracat, mal toparlama tarzı işleri yapmayı düşünmüyorum. Zaten normalde ilgilendiğim bir konu değil ve bir kere kalkıştım o da hatır içindi ve çok üzüntü çektim. Benim biraz sorunum kimseye kolayca hayır diyemem oldu, herkese yardımcı olmaya çalışıyorum. Düzgün yapılırsa iyi ve uzun-vadeli iyi bir girişim olur düşüncesi de oldu. Ben şimdilik bildiğim işi yapmaya devam ediyorum. Tesadüf eseri valiliğimizde AB fonları ile ilgili bir görüşmeye katıldım, bu yönde çok güzel fırsatlar da teklif edildi, dolayısıyla şu anda yaptığımı devam ederek, sosyal girişim boyutunu bir takım destekler ile geliştirebileceğim.

Esnaflığı aslında bir yer, yerleşik bir kurumum olsun diye düşünmüştüm, ama herkesin burada dediği gibi iyi olabileceği gibi çok da büyük bir dert olabilirdi aynı zamanda.

Merhabalar
Birkaç gündür yazılarınızı ve gelen yorumları okuyorum. öncelikle sizi performansınız, azminiz ve cesaretinizden dolayı tebrik ederim. Sonra da size gelen yorumlar içerisinden bazı arkadaşları da tebrik ediyorum. Bazıları düz fikir beyan etmiş ama özellikle çorap imalatında çalışan arkadaşın verdiği fikir daha mantıklı ve kısmen benim düşüncelerimi de yansıtmış. Bende İstanbul da ihraç fazlası tekstil ürünleri alıp satmaktayım. Aldığımız ürünler erkek, ve bayan üst giyim ağırlıklı olmakla beraber alt gruplar, denim kotlar, çocuk giyimi vs. ürünler de var. Biz bu ürünleri genellikle yurtdışına vermekteyiz ama iharacat şeklinde yerinde teslim şeklinde veriyoruz yani bavul ticareti gibi. Mal verdiğimiz müşterilerimizin ürünleri ***ürdüğü ülkeler ise Hollanda, İspanya, Rusya, Ukrayna, Polonya, Romanya, Bulgaristan, Azerbeycan, Gürcistan gibi ülkeler. Avrupa ülkeleri biraz daha azınlıkta çünkü o ülkelerin biraz daha sıkı ve resmidir genellikle. Bazı Avrupa ülkelerine uygun fiyatlara ve yüksek adetlerde büyük toptancılar bulursanız çok rahatlıkla mal satılabilir. Ayrıca bu işteki kar oranları da daha yüksektir. Bu da bir fikir.
İyi Çalışmalar...

@Fc68,
Türkiye'de emeğe layıkiyle değer verilmediği bir gerçek.Örneğin internet alanında yabancı sitelerde "donate"(bağış) görürsünüz. Yapılan uygulamaya, web sitesine yahut girişime bağışınızla katkıda bulunmak istersiniz bu yurtdışında yaygın olmasına karşın Türkiye'de ise tamamen tökezleyici bir durum mevcuttur. Yapılan her işi baltalamak, büyümesini önlemek,emeği çalarak işi değersiz kılmak maalesef Türkiye'de bunlar mevcut.

Bizde maalesef olan şeylerden biride "klon zihniyeti". Birisi tavuk döner işi yapar para kazanır "abi, tavuk döner işinde iyi para varmış" diye bir dedikodu dönülür ve ortalık bu işten geçilmez. Ülkemizin "tekstil, cep telefonu, emlakçı uzmanlarından" müteşekkil olmasıda bu yüzden zaten. Hep klon şekilde, mantar gibi çoğalır birbirine benzer işler.Oysa inovasyon yapılmalıdır. Biraz creative olunmalıdır işe bir farklılık yeni bir boyut yeni bir ürün çıkartmaya çalışılmalıdır. Maalesef bunlarda pek bir eğilim yok işadamlarımızda,girişimcilerimizde. Ticareti "al gülüm ver gülüm" "akarı kokarı yok" gibi cümlelerle ifade etmek yanlış. Bu tarz zihniyette ticaret çok gerilerde kaldı.Artık vasat olan kazanamıyor. Sıradışı olmalısınız.Sıradışı bir nokta bulmalısınız.


Bir diğer hususta her esnaf,girişimci ürünlerini ucuza satmak, ucuza sattığı zaman iyi bir pazara ulaşacağı düşüncesine kapılır hesaplarını buna göre yapar. Oysa bu kural her seferinde doğru düzgün işlemez. Bir ürünü müşteri iki sebepten satın alır :
1. ihtiyaç
2. aidiyet psikolojisi

Salt "ihtiyaç" düşüncesiyle alınan ürünler gündelik yaşamımızı idame ettiren ihtiyaçlarımızı görme amacıyla aldığımız temel fonksiyona sahip ürünlerdir ve bu kapsamda müşteri tarafında arayış daima "ucuz" yönde olur.

aidiyet psikolojisi ise çoğunlukla atladığımız bir durumdur. Türkiye'de iş yapan girişimcilerin bunu atlamaması gerek. Açtıkları dükkanlarına/şirketlerine, ürettikleri veya sattıkları ürünlere bir "ruh" yerleştirmeleri gerekir. Bugün birçok marka kullanıcına bir "aidiyet psikolojisi" sunar. O ürünü alan kişi, o ürünü alan diğer kişilere "bende varım, bende sizin ailenizdenim sizin kültür sınıfınızdanım" der. Bugün birçok markayı incelediğinizde böyle olduğunu göreceksiniz. Apple, Nike, Mercedes, Porsche. Sadece büyük markalar mı? Hayır. Çağımızın tüketim alışkanlığında tüketiciler, kullandıkları ürünlerle bir duygusal bir bağ kuruyorlar/kurmak istiyorlar.

Önce bunu tespit etmek gerek ben girişimimi "ihtiyaç" kapsamındamı yoksa "aidiyet" kapsamında mı açacağım diye.Bunu tespit ettikten sonra bir fiyat politikası ve strateji izlenmelidir. Her zaman ucuz olan kazanmaz.Apple iphoneyi belki 200 dolara satabilir ama bunu yapmaz çünkü bunu yapması şirketi iflas ettirebilir.

Bu arada not: Fc68,sizinle konuştuğumuz proje için elimdeki işleri bitirdikten sonra en kısa zamanda geri dönüş yapacağım.

Saygılarımla.

Merhabalar,

Tüm yorumlar icin teşekkur ederim. Sanirim biraz askıya alacağim bu girişim düşüncesini. :-0

Sayın @SuzalGiyim. Tamamiyle katılıyorum, galiba herkezin dediği gibi esnaflik cok zor. Güzel bir düzen ve iş planı olursa belki daha kolay üstesinden gelinebilir ama bakalım.
Ufak bir düzeltme yapmam gerek; patikleri 22 ABD dolara satıyorum (Euro kullanmiyorum). Bunun sebebi maalesef Türk kadını ve Turk el işi emeğinin hiç bir karşiliğini göremiyor. Perakendesi 10 TL dediniz bırakın 10 TL'ye bazı yerlerde 5 TL'ye bile razı kalıyorlar. Ipini mi zamanını mı karşılayacak bu. Türkiyeye ilk geldiğinde emeğe verilmeyen değere şok oldum. Etsy'de açtığım dükkanda ozellikle Fair Trade (Adil Ticaret) politikası uyguluyorum. Patikleri yapan kadınlarım var, onlara patik başına 15-20TL ödüyorum. Bu yerli piyasanin iki katı. Doğal olarak daha kaliteli ipleri şart koşuyorum ve bazen kendim sağlıyorum bunları. Geri kalan ise kaliteli ambalaj ve masraflarıma gidiyor. Çok sayıda özel ve toptan sipariş de alıyorum, özellikle yabancı vakiflardan. Benim kar amaçli işlettiğim girişimlerim var zaten. Bu ise sosyal girişim - kadınlarımdan ikisi artık pazarlarda çalışmiyor evde otuyor ve üretiyor, bu da çok sevindirici birşey benim için. Sadece bu alanda kar amaçlı çalışmıyorum. Her emeği değerlendirmeye de açığım.

figen hanım çalışma azminize ve öz güveninize hayran oldum desem yalan olmaz. esnaflık düşüncenize gelince bence yurt dışı bağlantılarınızdan bahsetmişsiniz olumsuzluklardan bende eski bi esnafım benimki imalat bölümü çorap üzerine örnekte vermişsiniz.
bu tip bağlantı sağlayabilirseniz yurt dışından gerçekten düşündüğünüz esnaflık fikrinizden daha değerli bi yönünüzü keşf edersiniz gerekli alt yapınızı olduğu kanaatindeyim
siz muşteriyi bulun biz malı tedarik edelim çalıştığım firma çorap ihracatı yapmaktadır hem burda bizlere iş imkanları yaratmış olursunuz hem siz kazanırsınız
şu anda sizinkine benzer almanyada yaşayan bi abimizle benzer çalışmalarımız var
inanın bana aracı tedarikci firmalar burda türkiyede eli taşın altındaki üreticilerden daha çok kazançları oluyo
sizler gibi direk müşteri (pazar) bulma potansiyeli olan kişilerle çalışmak hem sizi hem ana üreticiyi memnun edecektir.
bu arada biz sadece çorap üretiyoruz kendi firmam değildir orda çalışan biriyim yüksek miktarda mal satabilirim diyorsanız karşılıklı çalışma yapabilirsiniz. firmamız size aynı gün fiyat makul sürede numune sağlayabilir.
bakın size örnek vereyim almanyada yaşayan abimiz aynı zamanda istanbuldada evi var bu abimiz gidip gelir orda muşteri bulur bize iletir anlaşma sağlanırsa termiği verilir üretime başlanır bu abimiz çorabın yanında çamaşır,şapka,eldiven,bere ne olursa bunlarıda pazarlar tek bizle çalışmaz yani bi ara çamaşır siparişi oldu ondada bizle birlikte tedarik ettik dışardan fason yaptırdık burda biz ilgilendik firmamız kanalıyla oda yapıldı şu anda almanyanın en büyük mağzalar zincirine mal satıyoz beş ayda 100 bin dz nin üstünde mal sattırdı bize düşünün dz nede atıyorum 100 kuruş alsa bu abimiz 100 bin dz nede 100000 tl yapar ki bunun yanında birçok üründe satıyo tek çorap değil.
sizin düşündüğünüz bir kıyı kasabada terlik.patik vs satmayla hiç bir zaman bu rakamlara ulaşamazsınız ayrıca türkiyede esnaflık demek vergiye tabi olmak demek bende eski bi esnaf olarak pek tevsiye edemicem malüm mevcut ımf politikaları küçük esnafı yok etmeye yönelik
ginede azminiz bişeyler yapma arzunuz ve yaptıklarınız takdire şayan umarım yaptığınız işlerde başarılı olursunuz.

Merhaba
Ben 7 yaşımdan beri esnafım Pazarcılıktan gelmeyim kurs falan gerektirmez diyolar ama esnaflık çok kolay bir meslek değildir...Espiri yapmış bir esnaf olunmaz esnaf doğulur diye galiba doğru söylemiş.
Esnaf olmak çok zordur.Sezonu bileceksin gidecek malı bileceksin aldığın malın kaça satılacağını bileceksin.Sitenizde bir ürün gördüm Patik 22 euro yazmışsınız.Şuan piyasa perakende satışı 10 TL.

Çok güzel başarılar diliyorum

Kolay gelsinn

........[Yapacak sabır, güleryüz, dürüstlük vs bolca var da yeterince 'kurt' olmamaktan dolayı ben mi zarar görürüm o da ayrı!
[/quote]

:))) sn fc68, 'kurt' olana kadar biraz zarar olur ama tecrübe de böyle kazanılır.......

bir hikaye.....

adama sormuşlar;
başarınızı neye borçlusunuz?
aldığım doğru kararlara......
doğru kararları neye borçlusunuz?
tecrübelerime.....
eee..tecrübelerinizi neye borçlusunuz?
almış olduğum yanlış kararlarıma...demiş.

Sizde sabır,güleryüz,dürüstlük vs olduktan sonra eminim ki bu işi başarırsınız...hayırlısı olsun...

:)

Sayın necmibilir, yorumunuz için çok teşekkür ederim. Sanırım siz ender güleryüzlü esnaflardansınız çünkü buraya yerleştiğimden beri - 18 yıl olmasına karşın - tek alışamadığım bu oldu. Postaneye girip 'günaydın' deyince postane memuresi sanki küfür etmişim gibi kaş kaldırarak bakması bir garip. Yüklü bir alışverişten sonra hayırlı işler deyip çikiyorsunuz dükkan sahibi anında kafayı tekrar gazetesine sokuyor iyi günler bile demeden.

Benim ilk gerçek 'esnaflık' deneyimim fuarda standımda 4 gün boyunca satıcılık yapmakla oldu. Ne zormuş dedim! Tıpkı tarif ettiğiniz gibi insanlar, elliyor, bozuyor, çekiyor, aynısını yaparım diyor, vs. 2 saat bakıyor alacakmış gibi yüreğiniz ağzınıza geliyor ve bir anda elinden bırakıp gidiyor. Tüm bunlar esnasında da yüz kaslarınız geriliyor sürekli sırıtmaktan. Yapacak sabır, güleryüz, dürüstlük vs bolca var da yeterince 'kurt' olmamaktan dolayı ben mi zarar görürüm o da ayrı!

Esnaflık..birincisi bu iş için kursa gerek yok...işyerinizi açtığınız gün zaten kurs başlamış oluyor:)) ta ki kapattığınız güne kadar devam ediyor...ben 21 yıldır kurstayım:))
İşin kurallarına gelince...en başta sabırlı olmak geliyor.güleryüzlü olmak,yaptığı iş ile yeterli bilgiye sahip olmak gerekiyor.
İnsanlarla uğraşıyorsunuz..farklı insanlar..ne aradığını çok iyi bilenler,hiç bilmeyenler,bilmediği halde çok bildiğini sananlar,kibar ,ukala,mütevazi,havalı,tepeden bakan,anlayışlı,dolandırıcı vs...yani kısacası bir esnaf her tür insan ile muhatap olur...
'KURS 'işte burada başlıyor...herkes ile anladığı dilden konuşabilmek gerekiyor..sabırlı olmak,çabuk sinirlenmemek ,her zaman güleryüzlü,samimi davranışı sonuna kadar devam ettirmek gerekiyor ki müşteri kaçmasın:)
Hani bazı insanlara derler ya; 'senden esnaf olmaz' ..... doğrudur...çok çabuk parlayan,sinrilenen insanların esnaflık yapması gerçekten zordur...sabır,sabır..bence ön koşul budur...
bunları yapabileceğinize inanıyorsanız kesinlikle esnaflık güzeldir. Hele bir de de işleriniz iyi giderse.....
İnsanın kendi işini yapması gibisi yok...patron sizsiniz.:))

@fc68,

pm attım okursunuz. İyi günler.

merhaba,
bende 2008 den bu yana dükkan sahibiyim.kurs falan yok yalnız mesela kuaför salonu açacaksanız çıraklık eğitim gibi bir şey tam hatırlayamadım bir eğitimi var.ama sizin açacağınız yer terlik vs satılan yer zaten gerek yok.açarsanızda bence büyük bir yer olmalı.çünkü bu ülkede her yer avm.hükümet küçük esnafı korumuyor.toptancıda ahlak erozyana uğramış.son kullanıcı deseniz öyle.insanlar fesat haset vs vs.bütün bunlardan dolayı büyük bir yer açmalı kendinizde müşteriyle bizzat muhatap olmamalısız

Herkese teşekkürler.

Esnaflık derken şundan dolayı, Türkiye'de şirket kurmak, ticaret yapmaktan çekindim, gözümü de hep korkuttular. Muhasebeciye bile akıl sormaya gittiğimde bana şunu dedi ''Türkiye'de iş mi kurulur boşver''. Şu son sene ise bahane kriz ama gözlemlediğim kadarıyla Türkiye'de hep kriz var! Girişimcilik krize inat yapılmalı belki.

Arkadaşın dediği gibi yurtdışı bilgimi, bağlantılarımı kullanarak güzel şeyler yapmaya çalıştım (İngilizce öğretmenliğinı yıllarca yaptım ancak bu işlerde değerini alamıyorsun ve üzülüyorsun emeğine). İngilizce kursu aç diyenler bile oldu ama en zor iş o olsa gerek, buradakiler bir bir kapanıyor herkes dersanelere akıyor, dertleri başka. Çok büyük, belalı işler istemiyorum.

Bakın bir olay anlatayım. Tanıdığım bir çorap üreticisi aile bana Avrupa'ya açılmak istediklerini söyleyip duruyordu, çok da iyi temiz bir aile. En sonunda tamam dedim. Hemen İsveç'te bir mağazalar zinciri buldum güzel bir diyalog kurdum, numuneler geldi gitti, vs. Büyük sipariş bağladım. Ne oldu? Tutuştular ne o tarihe yetiştirebilir ne de o fiyata yapabilirler. Yani bunlar 5 kardeş her adım birbirlerinden kopuk, iş üretime gelince ancak oturup hesap kitap yaptılar. Tüm olayı iptal oldu, tabi çok mahcup oldum.Türkiye'de maalesef herkes müşteri istiyor, ancak uyuşukluk var. Bunlardan bir numune alıp gönderene kadar 1 ay geçiyordu karşı tarafa binbir laf döküyordum. Avrupa'ya açılmak için 2 sene başımın etini yediniz sonra elinize sundum beceremediniz. Bizim insanda bunu görüyorum, 'yaparız merak etme' deyip yumurta kapıya dayanınca yapamadığını görmek. İkinci gözlemlediğim durum, büyük balığı beklemek uğruna küçük balıkları beğenmemek. Online dükkanım kendi tasarımlarımı taşıyor, ve herşeyin Türk malı olması için didiniyorum. Bir hammadde için İstanbul'da üretici buldum. Adam, yerli halkın değerini bilmediğini söyledi böylece ona bir yeni kazanç kapısı oldum. Açık söyledim, ilk siparişlerim ufak ama ben büyüdükçe sende büyürsün, önemli olan düzenli mal alan sadık ve uzun-vadeli müsteri edinmek. Ama açgözlülük yaptı sipariş miktarını kalem başına peşin 1000'er adet dedi. Ben 50 bin adedi ne yapayım. Bende onunla çalışmadım müşterisiz kaldı. İngiltere'de bir tasarım firmasındaydım, büyük bir perakendeci portföyümüz vardı. En büyüğü Boyner gibi bir zincirdi. Ancak tek tük ürün alan minicik butiklere daha çok önem veriyorduk. Sadece Boyner bize yeter, bizi ne kadar zengin ediyor demiyorduk. Çünkü bir geri çekti mi, üründen vazgeçti mi bittin. Bu ciddiyeti göremediğim için bu tür ticarete girmiyorum. Ki yazık çünkü bendeki imkan, beceri ve bağlantılar bir çok Avrupa'ya açılmak isteyen üretici için altın değerinde. Ben, bu akşam fiyat bildirin dediğimde bu bir hafta sonraya sarkmamalı. Yazık, burada hammadde var, işgücü var, kalite var, coğrafik avantaj var ama disiplin az.

Neyse, dinlediğiniz için sağolun, iyi geldi : )

Sonuç olarak, severek yaptığım online işim var (bakabilirsiniz www.theknitbox.com) hiç bir bilişim bilgim olmadığı halde websitesini de tamamıyla kendim yapıyorum. Sosyal sorumluluk da taşıyor. İngiltere'de bu sektörde kendimi tanıtmak için fuara katıldım (ailem orada bu o kadar masraflı olmadı), elişi dergilerine çıktım. Satışlar henüz memur eşimin gelirine denk gelecek kadar bile değil ve ün kazandıkça şimdi ürün yelpazemi sürekli yenilemek ve genişletmek gerektiriyor. Bu işin bana güzel geri dönüşüne henüz 3-4 yılı daha var üstelik sosyal sorumluluk projesine dönüştürme hayalim var, beni zengin etsin diye gördüğüm bir girişim değil. Olsun, seviyorum.

Ama ufak bir dükkan düşündüm arkadaşlar, sırf maddiyat için. Esnaflık da ticaet odalarına bağlı olmaktan filan daha hesaplı geldi. Ön araştırma yapınca da terlik, deri cuzdan, vs. gibi bir dukkan talebi hep çıktı ortaya. İnternet kafe tarzı şeyler hayatda yapamam çok da üzülürüm çocukları öyle gördükçe bu sefer işi gücü bırakır çocukları kurtarmaya kalkışırım. Bir bayan olarak kendime uygun gördüğüm içerik belli başlıdır. Tekrar teşekkürler.

Esnaf olunmaz Esnaf doğulur :D

@fc68, kurs almanız gerekmiyor sanırım KOSGEB'in kredileriyle karıştırmışsınız. KOSGEB kredisi almak istediğinizde girişimcilik kursuna tabi oluyorsunuz. Onun dışında herhangi bir kurs almanız gerekmiyor.

Size önerim terlik filan açmayın yani esnaflık size önereceğim bir şey değildir. Yurtdışından geldim dediniz bu konuda bilgilerinizi birikimlerinizi kullanın bu eksende başka alanlara yoğunlaşın derim bir şey sormak isterseniz d1xc@hotmail.com mail/msn adresim buradan sorabilirsiniz, beklerim.

Saygılarımla.

mrb kardeşim öncelikle şunu söyleyim sana esnaflık kolay iş değildir.ama kurs falan alma zorunluluğunda yok.sermayen varsa cesaretin varsa yaparsın.ya kazanırsın yada kaybedersin.ama düzgün ticaret yaparsan,aldığını sattığını bilirsen kazabırsın.maliyet hesaplarını düzgün yaparsan,yenilikleri kovalarsan tabii ki kazanırsın.esnaflık oturduğun yerde pas tutarak olmuyor.sadece şunu unutma ne satarsan sat yaptığın işten zevk almaya bak.inşallah tadını çıkartırsın.başarılar.

BENDE BAKKAL İŞLETTİM DAHA ÖNCE AMA KURS FALAN ALMADIM İNANMA HAYATTA BAŞARILAR...