28/05/2018 : 09:41:42
Merhabalar forum üyeleri arkadaşlar.Kısaca durumumu anlatayım.
Daha önce ki yazılarımda bir okul okuduğumu ve okulum bitince ne iş yapabileceğimi bilmediğimi söylemiştim.İş olarak babamın bana bırakmış olduğu kuruyemişi devraldım.Daha önce tekel idi ama ben kabul etmeyerek kuruyemişe çevirdik.Bu yılın kış ayında çok ümitliydim işler olacak inanıyorum diye.Şükür oluyor inkar edemem.Ama tek ve en büyük problemlerden birisi tek başıma çalışıyorum.Yardım edecek kimse yok yanımda.Babam başka iş sektörüne atıldığı için artık tek kaldım.Sabah 6.30 akşam 11.Hafta sonu pazar ise 11 akşam 9 çalışıyorum.
23 yaşındayım.Kafamın en güzel çalışması gereken zamanlarında açık cezaevi gibi dükkanımda tüm günümü geçiriyorum.İşimden dolayı mutluyum fakat tek çalışmak çok yorucu ve yıpratıcı.Ayrıca buradaki insan grubu da çok cins hatanın bir kısmı benden kaynaklanıyor kabul edebilirim.Hatam dediğim de mesela dükkana müşteri gelince hoşgeldin dememem.Ama müşteri kolay gelsin iyi günler gibi ibareler kullanınca daha çok yakından ilgilenirim.Yani etkiye tepki gibi birşey.
Esas konuma gelecek olursam.
Ailevi durumlardan dolayı babannem kardeşim dedemle yaşıyorum.Annem yıllar önce vefat ettiğinden babam tekrardan evlendi bizimle yaşamıyor ama aramızda herhangi birşey yok yine çok iyiyiz.Ben aslen Giresunluyum.
Kendi kendime son zamanlarda şu soruyu soruyorum.Seni İstanbulda bağlayan nedir ? Hiç cevabını almak zor olmadı.Doğma büyüme buralıyım fakat gitme kararını aldım.
Giresunda güzel bir evimiz var Bulancak ilçesine çok yakınız.Demem o ki babannem dedem emekli kardeşim de annemden maaş alıyor.Ev kira derdim olmayacak sadece oradaki iş imkanı biraz kısıtlı istanbuldan gördüğümce.Bu işi bir süre yapmayacağım.Başka işlere yönelmeyi planlıyorum..
Bana önerileriniz ve fikirleriniz nelerdir ?
Teşekkürler şimdiden.
Daha önce ki yazılarımda bir okul okuduğumu ve okulum bitince ne iş yapabileceğimi bilmediğimi söylemiştim.İş olarak babamın bana bırakmış olduğu kuruyemişi devraldım.Daha önce tekel idi ama ben kabul etmeyerek kuruyemişe çevirdik.Bu yılın kış ayında çok ümitliydim işler olacak inanıyorum diye.Şükür oluyor inkar edemem.Ama tek ve en büyük problemlerden birisi tek başıma çalışıyorum.Yardım edecek kimse yok yanımda.Babam başka iş sektörüne atıldığı için artık tek kaldım.Sabah 6.30 akşam 11.Hafta sonu pazar ise 11 akşam 9 çalışıyorum.
23 yaşındayım.Kafamın en güzel çalışması gereken zamanlarında açık cezaevi gibi dükkanımda tüm günümü geçiriyorum.İşimden dolayı mutluyum fakat tek çalışmak çok yorucu ve yıpratıcı.Ayrıca buradaki insan grubu da çok cins hatanın bir kısmı benden kaynaklanıyor kabul edebilirim.Hatam dediğim de mesela dükkana müşteri gelince hoşgeldin dememem.Ama müşteri kolay gelsin iyi günler gibi ibareler kullanınca daha çok yakından ilgilenirim.Yani etkiye tepki gibi birşey.
Esas konuma gelecek olursam.
Ailevi durumlardan dolayı babannem kardeşim dedemle yaşıyorum.Annem yıllar önce vefat ettiğinden babam tekrardan evlendi bizimle yaşamıyor ama aramızda herhangi birşey yok yine çok iyiyiz.Ben aslen Giresunluyum.
Kendi kendime son zamanlarda şu soruyu soruyorum.Seni İstanbulda bağlayan nedir ? Hiç cevabını almak zor olmadı.Doğma büyüme buralıyım fakat gitme kararını aldım.
Giresunda güzel bir evimiz var Bulancak ilçesine çok yakınız.Demem o ki babannem dedem emekli kardeşim de annemden maaş alıyor.Ev kira derdim olmayacak sadece oradaki iş imkanı biraz kısıtlı istanbuldan gördüğümce.Bu işi bir süre yapmayacağım.Başka işlere yönelmeyi planlıyorum..
Bana önerileriniz ve fikirleriniz nelerdir ?
Teşekkürler şimdiden.