Tartışmaya katıl

Eski zamanlarda bir kral, saraya gelen yolun üzerine kocaman bir kaya koydurmuş, kendisi de pencereye oturmuştu. Bakalım neler olacaktı?

Ülkenin en zengin tüccarları, en güçlü kervancıları, saray görevlileri birer birer geldiler, sabahtan öğlene kadar. Hepsi kayanın etrafından dolaşıp saraya girdiler. Pek çoğu kralı yüksek sesle eleştirdi. Halkından bu kadar vergi alıyor ama yolları temiz tutamıyordu.

Sonunda bir köylü çıkageldi. Saraya meyve ve sebze getiriyordu. Sırtındaki küfeyi yere indirdi, iki eli ile kayaya sarıldı ve ıkına sıkıla itmeye başladı. Sonunda kan ter içinde kaldı ama kayayı da yolun kenarına çekti. Tam küfesini yeniden sırtına almak üzereydi ki, kayanın eski yerinde bir kesenin durduğunu gördü. Açtı. Kese altın doluydu. Bir de kralın notu vardı içinde."Bu altın kayayı yoldan çeken kişiye aittir" diyordu Kral.

Köylü, bugün dahi pek çoğumuzun farkında olmadığı bir ders almıştı.

"Her engel, hayat koşullarımızı daha iyileştirecek bir fırsattır."

İhtiyaç sahibi bir insanın yükünü omuzuna kaldırmak için bile NE VERECEN AGBEY diyenlere ve bu TOPLUMU bu hale getirenlere ARMAGAN OLSUN. İNCİDİDARİ arkadaşımızın yazısı.

teşşekkürler

KISA AMA ÖZ...
koca okyanusun bir damlaya sığması gibi anlamsını bilene çok bilmeyene ise hiçbirsey.
YAPABİLENLER YAPAR YAPAMAYANLAR İSE NASIL YAPILACAĞINI ANLATIR.

hayt zorluklar ve bu zorlukları aşmaya çalışanlar için daima güzel şeyler kazandırıyor ne mutlu ki o köylü gibi olana hikayeniz için teşekürler

teşekkürler, çok güzel bir hikaye.
Hani derler ya, "sizi zorluk devirmeyen sizi güçlendirir."

Çok doğru yazılmış bir yazı, engelleri aşmadan hiç birşeye ulaşılmıyor. Neyin arkasında ne olduğuda belli değildir. Eleştirmek yerine üstümüze düşenleri yapsak bizde çabalasak çok daha farklı noktalara varılabilir.