17/12/2004 : 12:27:09
İnsanlar vardır hayatımıza aniden giren. Tam ihtiyacımız olduğu zamanda, tam ihtiyacımız olduğu şekilde. Böyle girmeleri hayatımıza onların değerini, önemini daha da artırız bazen. Onları aslında olduklarından, daha değerli, daha önemli görürüz. Öyleler midir !?
Anlarız onları tanıdıkça aslında öyle olmadıklarını.Onları tanıdıkça aslında ihtiyacımız olan insan olmadıklarını. Peki neden?
Neden bazen manen içimizde hissettiğimiz bir takım eksiklikleri doldurmasını, aslında bunu hiç yapamayacak insanlardan bekleriz. ?
Neden bizi üzen insandan, bizi manen o boşluğa sürükleyen insanda bunu çözümünü arayamayız.
Bazen o insan bizizdir, bizim aldığımız eğitim, yaşam tecrübelerimiz, hayattan beklentilerimiz, evet bütün bunlar karşılanmayınca kendi içimizde, biz kendimizi o boşluğa iteriz. Durum böyleyken bile neden çareyi uygun zamanda hayatımıza giren o çaresiz insanda ararız.
Ben bunu yaptım. Ve sonunda ilk başladığım noktaya tekrar döndüm. Elimde ne mi kaldı?
Boş geçtiğini düşündüğüm zaman, ondan öğrendiğim birkaç hayat tecrübesi ve hüzün.
Böyle olmayadabilirdi. O insan gerçekten ihtiyaç duyduğum insanda olabilirdi. Ama bu riski neden almalı ki insan aslında aradığı çözüm kendi içinde olabilecekken?
Ne yapmalı insan çaresiz ve yalnızken?
Siz ne yapıyorsunuz kendi boşluğunuzda?
Anlarız onları tanıdıkça aslında öyle olmadıklarını.Onları tanıdıkça aslında ihtiyacımız olan insan olmadıklarını. Peki neden?
Neden bazen manen içimizde hissettiğimiz bir takım eksiklikleri doldurmasını, aslında bunu hiç yapamayacak insanlardan bekleriz. ?
Neden bizi üzen insandan, bizi manen o boşluğa sürükleyen insanda bunu çözümünü arayamayız.
Bazen o insan bizizdir, bizim aldığımız eğitim, yaşam tecrübelerimiz, hayattan beklentilerimiz, evet bütün bunlar karşılanmayınca kendi içimizde, biz kendimizi o boşluğa iteriz. Durum böyleyken bile neden çareyi uygun zamanda hayatımıza giren o çaresiz insanda ararız.
Ben bunu yaptım. Ve sonunda ilk başladığım noktaya tekrar döndüm. Elimde ne mi kaldı?
Boş geçtiğini düşündüğüm zaman, ondan öğrendiğim birkaç hayat tecrübesi ve hüzün.
Böyle olmayadabilirdi. O insan gerçekten ihtiyaç duyduğum insanda olabilirdi. Ama bu riski neden almalı ki insan aslında aradığı çözüm kendi içinde olabilecekken?
Ne yapmalı insan çaresiz ve yalnızken?
Siz ne yapıyorsunuz kendi boşluğunuzda?