19/10/2004 : 08:31:36
Sevgili mim abim, karşındaki insanı (ki bu eşin, arkadaşın ya da çocuğun olabilir) istediğin gibi bir insan yapmak sanırım doğru bir yol değildir.
Daha önceki bir forumda da bir hadisi örnek vermiştim. "kadınlar kaburga kemiğine benzer düzeltmek istersen kırılırlar" Ben bu kabulün sadece kadınlar değil her kesim için çok faydalı olduğunu gördüm.
Zaten bir düzeltme çabansına girmişsen o artık kırılma noktasına gelmiştir. Onun için bazan karekterleri olduğu gibi kabul etmek gerekiyor.
Ama Senin de belirttiğin gibi eski tecrübeleri anlatıp bunda ders alması sağlanabilir karşı tarafın. Tabi bu da o kişinin o olayları değerlendirmesiyle de ilgili. Yani herzaman başarılı olamayabilirsin.
Kıskançlığa gelince. Her insanda mutlaka olan bir duygu.
Belli oranlarda olması yaşama başarı ve güzellik katmaktadır.
Ama onu zararlı hale getiren ve azdıran hususların başında "güven" duygusu gelmektedir.
Güven duygusu, kendine veya karşıdakine olabilir.
İmrenme noktasını aşmış kıskançlıklar işte böyle bir güven ve güvensizlik duygusuna taşmışsa oradan her türlü kötülük çıkabilir.
İlişki içindeki insanların bu duguyuları tahrik etmemesi, bu kötü duguları kaşıyacak davranışlardan uzak durması en doğru yol bence.
Bu kötü duguların zararsız hale gelmesinin başında "Mütevazilik" geliyor sanıyorum. İşte bu, Mevlana' nın da bize önerdiği ve karşılaştığı papaza bile kaptırmadığı mütevazilik ki; "kıskançlık" kadar "haset" dediğimiz kötü duguların tahrikini önler. Kişilere ve de topluma zarar vermesini engeller.
Düşüncelerimi net olarak anlatabildim mi bilemiyorum ama ben böyle düşünüyorum.
Sağlık ve güven dolu mutlu günler dileğiyle,
