10/08/2008 : 19:30:48
herkese merhabalar
arama motorunda borçlarımla ilgili araştırma yaparken tesadüf bu siteyle tanıştım.yazılanları okudum ve gerçekten herkesin birbiriyle fikir alış verişi yapması çok hoşuma gitti.bende kendi derdimi paylaşmaya çalışıcam.benden tecrubeli olan insanlardan akıl almaya gerçekten çok ihtiyacım.çünki çevremde kimse beni gerçekten anlamıyor.
herşey bundan 3 sene önce evlenmem ile başladı.eşimin sicili bozuk olduğu için dükkanını benim üstüme geçirdi,adıma çekler,kredi kartları alındı.önceleri herşey yolunda gidiyordu.işlerimizde gün geçtikçe güzelleşiyordu ve herşeyden önemlisi ben eşime çok güveniyordum.yani o çok küçük yaştan beri çalışıyordu,zamanında fena dolandırılmıştı,hata yapma şansı yoktu yapmazdıda...
sonra kendi işimizde perakendeciyken toptanada başladık.deli gibi mal satılıyor çok büyük paralar dönüyordu.fakat müşteri çeklerim yazılmaya başladı,firmalara kendi çeklerimle döndüm bu defa kredi çekmek zorunda kaldık faiz faiz..kendi çeklerimde yazıldı tek tek.ne vergim ne kredi kartlarım ne çeklerim hiçbir şeyim ödenmedi ödenemedi.7/24 tabiri caizse it gibi çalıştım,beş kuruş para yemedim faiz ödemekten,ona buna boyun eğmekten,herkesden laf işitmekten gerçekten usandım.
Daha 25 yaşındayım bende yaşıtlarım gibi küçücük olayları kafayı takmak onlarla oyalanmak isterdim.ama bu yaşta avukatlara yalvarmaktan sürekli para aramaktan yoruldum.şuan başka bir şehirde kendi işimi devam ettiriyorum para dönmesi mecburum buna devam etmeye.eşimin yaptığı hesap hataları,insanlara güvenmesi beni ne hallere soktu içim nasıl acıyor...
şuanda borcum 90.000 ytl kaldı ancak bu kadar yapa bildim.daha fazlasına gerçekten gücüm yok bundan sonra ne olur bilemiyorum:(
önceden para benim için 3. sıradaydı şimdi ise 1. çünki yaşadıklarım bana paradan daha değerli hiçbirşeyin olmadığını gösterdi.birgün benim gibi paradan nefret eden bir insanın bu cümleyi kuracağını hiç düşünmezdim.paran varsa baban baba oluyormuş,paran varsa insan gibi davranılıyormuş.neyse fazla uzattım kimseyi kendi sorunlarımla sıkmak istemem ama gerçekten içimi dökmeye ihtiyacım varmış...sevgiler
arama motorunda borçlarımla ilgili araştırma yaparken tesadüf bu siteyle tanıştım.yazılanları okudum ve gerçekten herkesin birbiriyle fikir alış verişi yapması çok hoşuma gitti.bende kendi derdimi paylaşmaya çalışıcam.benden tecrubeli olan insanlardan akıl almaya gerçekten çok ihtiyacım.çünki çevremde kimse beni gerçekten anlamıyor.
herşey bundan 3 sene önce evlenmem ile başladı.eşimin sicili bozuk olduğu için dükkanını benim üstüme geçirdi,adıma çekler,kredi kartları alındı.önceleri herşey yolunda gidiyordu.işlerimizde gün geçtikçe güzelleşiyordu ve herşeyden önemlisi ben eşime çok güveniyordum.yani o çok küçük yaştan beri çalışıyordu,zamanında fena dolandırılmıştı,hata yapma şansı yoktu yapmazdıda...
sonra kendi işimizde perakendeciyken toptanada başladık.deli gibi mal satılıyor çok büyük paralar dönüyordu.fakat müşteri çeklerim yazılmaya başladı,firmalara kendi çeklerimle döndüm bu defa kredi çekmek zorunda kaldık faiz faiz..kendi çeklerimde yazıldı tek tek.ne vergim ne kredi kartlarım ne çeklerim hiçbir şeyim ödenmedi ödenemedi.7/24 tabiri caizse it gibi çalıştım,beş kuruş para yemedim faiz ödemekten,ona buna boyun eğmekten,herkesden laf işitmekten gerçekten usandım.
Daha 25 yaşındayım bende yaşıtlarım gibi küçücük olayları kafayı takmak onlarla oyalanmak isterdim.ama bu yaşta avukatlara yalvarmaktan sürekli para aramaktan yoruldum.şuan başka bir şehirde kendi işimi devam ettiriyorum para dönmesi mecburum buna devam etmeye.eşimin yaptığı hesap hataları,insanlara güvenmesi beni ne hallere soktu içim nasıl acıyor...
şuanda borcum 90.000 ytl kaldı ancak bu kadar yapa bildim.daha fazlasına gerçekten gücüm yok bundan sonra ne olur bilemiyorum:(
önceden para benim için 3. sıradaydı şimdi ise 1. çünki yaşadıklarım bana paradan daha değerli hiçbirşeyin olmadığını gösterdi.birgün benim gibi paradan nefret eden bir insanın bu cümleyi kuracağını hiç düşünmezdim.paran varsa baban baba oluyormuş,paran varsa insan gibi davranılıyormuş.neyse fazla uzattım kimseyi kendi sorunlarımla sıkmak istemem ama gerçekten içimi dökmeye ihtiyacım varmış...sevgiler