Dertli

Bu şiir eski bir şiirimdi. Ben şiirlerimde duygularımı kendimi anlatmıyorum. Başkasını düşünerek de yazabilirim. Yorumlarınız şiirler üzerine olsun. Beni yansıtmıyor. Ben bur da kendimi anlatmıyorum.

ümitsizseniz ümit sizsiniz
caresizseniz care sizsiniz

Ya burda karakter analizi mi yapıyoruz. Herkes kendi yazsına baksın. Niye herşey kişiselleştiriliyor. İnsanın bir şeyi yazdığına yazacağına pişman ediyorsunuz. Ben kimseyle dertleşmiyorum burda sadece şiir yolladım. Bu formun amacını bilen birileri varsa ve anlatırsa çok sevinirim.

bu bir şiirdir.karakter analizlerinin tümünü reddediyorum :))
şiir:

Içerde

Haberin var mı taş duvar?
Demir kapı, kör pencere,
Yastığım, ranzam, zincirim,
Uğruna ölümlere gidip geldiğim,
Zulamdaki mahzun resim,
Haberin var mi?
Görüşmecim, yeşil soğan göndermiş,
Karanfil kokuyor cıgaram
Dağlarına bahar gelmiş memleketi
Ahmed Arif

Oldum olasi Ahmed Arifin siirleri beni etkilemistir. belki de cevremle bu kadar iliskilerden sonra icim ile iliski kuramiyorum.(cok garip cumle oldu yauw) kendi icimi eskisi gibi dinleyemiyorum...kac zamandir duygularimi hissedemez/dinleyemez olmusum...
sabah kalk,
yuzunu yika, tras ol,
kahveni ic,
giyin,
cantani eline al,
ofisin yolunu tut,
toplantiya katil,
musteri ziyaretine cik,
aksam gel ofise,
toplantiya devam,
evin yolunu tut,
rahat bi seyler giy,
yemek hazirla,
gazeteni oku,
yat, uyu,
.........basa don....
hafta ici 5 gun boyle gecsin,
hafta sonu arkadaslarinla bulus,
bi yerlere git,
yine p.tesi sabahi...
ayni modta devam....

sikayetci miyim..?? aslinda hayir...

severim ben seni candan içeru
yolum vardır bu erkandan içeru
süleyman kuş dili bilir dediler
süleyman var süleymandan içeru
beni bende demen ben bende değilem
bir ben vardır bende benden içeru
YUNUS EMRE

Sevgili thalese,
Ahmet Arifin şiirlerinden etkilendiğini belirtmen üzerine bir iki şey yazmak istiyorum. Kendimi bir açıklam yapmaya zorunlu hissettim.
Bilmem hiç okudun mu ya da tanıyormusun. Bir Enver Gökçe vardır. Kendisiyle aynı köylü olmam nedeniyle onu tanıma ve okuma şansına sahip oldum.

Siyasi görüşlerini şimdi burada tartışmak istemem. Çektiği çileler ve eziyetler sonunda birçok şiiri kaybolmuştur bu şairimizin. Kaybolanların yanında esamesi okunmayacak sayıdaki azbuçuk ortada kalan şiirleri ne kadar değişik ve etkileyicidir. Enver Gökçe'nin her asılsız ihbarla hapise girişinde ve çıkışında yazdığı şirler biryerlerde kalmıştır.

İşte Enver Gökçe'nin en son hapise girerken şiir defterini teslim ettiği kişi Ahmet Arif dir. Onun için eleştirmenler der ki; Ahmet Arif'in her şairde görülen kronolojik bir gelişme özelliği yoktur sadece zirvesi vardır der. Seni üzmek istemezdim. Biraz acı ama gerçek.
Bu iki şairimizi yakından tanımanı tavsiye ederim. Ve o koca dev Encer Gökçe'nin samimiyetinin nasıl kullanıldığını görmek zor olmayacak senin için. Bunları yazmayı kendime vicdani bir borç kabul ettim özür dilerim. Sağlıklar dileğiyle.

GÖRÜŞ GÜNÜ

Bugün görüş günümüz
Dost kardeş bir arada
Telden tele
Mendil salla el salla
Merhaba !

İzin olsun hapisane içinde
Seni
Senden sormalara doyamam
Yarım döner cıgaranın ateşi
Gitme dayanamam

Enver GÖKÇE

O MAVİ GÖZLÜ BİR DEVDİ

O mavi gözlü bir devdi.
Minnacık bir kadın sevdi.
Kadının hayali minnacık bir evdi,
bahçesinde ebruliii
hanımeli
açan bir ev.
Bir dev gibi seviyordu dev.
Ve elleri öyle büyük işler için
hazırlanmıştı ki devin,
yapamazdı yapısını,
çalamazdı kapısını
bahçesinde ebruliiii
hanımeli
açan evin.

O mavi gözlü bir devdi.
Minnacık bir kadın sevdi.
Mini minnacıktı kadın.
Rahata acıktı kadın
yoruldu devin büyük yolunda.
Ve elveda! deyip mavi gözlü deve,
girdi zengin bir cücenin kolunda
bahçesinde ebruliiii
hanımeli
açan eve.

Şimdi anlıyor ki mavi gözlü dev,
dev gibi sevgilere mezar bile olamaz:
bahçesinde ebruliiiii
hanımeli
açan ev..

NAZIM HİKMET

Merhabalar,

Sevgili yaseminece81, valla ben de "itirafım var" adlı yazımda şimşekleri üzerime çektiğim için seni anlayabiliyorum. Yazıya veya da yazıda anlatılanları eleştirmekten veya kabul etmekten çok kişiye saldırı(!) yapılıyor. Az uğraşmadım... Bazen ben de senin gibi buraya yazmaya pişman olacağımı düşünüyorum ama sonra yazmazsam da içimde kalacak olan pişmanlıkla mücadele etmek istemiyorum. Çünkü bunun çaresi yoktur. Varsa yoksa yazmak..
Yaptıklarımızın pişmanlığını unutmak, zamana yedirmek bir nebzede olsa daha kolay ve bu çare olabilecek bir yol...
Sonuçta kızdırma(!) yüreğini...Haklısın...
Hem bir de şu var senin duygun olsa, bir başkasının duygusu olsa ne çıkar? Duygu yine duygu... Ben keyif alıyorum... Sonuçta herkesin dünya modeli farklı. Herkesi o modellerde anlamaya çalışmak da belkide en doğrusu...sevgiyle

Bu arada ben de bir Ahmed Arif hayranıyım..En sevdiklerimden birtanesini gönderiyorum... Keyif alın...

KALBİM DİNAMİT KUYUSU

Beni, gözlerin ***ürür
Gözlerin
Aşkla, acıyla...
Kuşatmışlar
Sesimi, soluğumu
Kesilmiş
Tuz-ekmek payım
Vurgunum
Ve darda,
Gözaltındayım.
Dal, kor keser
Penceremde açarsa
Kuş, vurulur
Üzerimden uçarsa.
Ve hal böyle böyle,
Yol bu yöndeyken
Gelir,
Ki her gelişinde
Daha da içten
Gelir,
Soluk soluğa
Benim olursun.
Amansız sarmasında
Kollarımın
Esrik,
Çığlık çığlığa
Erir, kar gibi vücudun...
Nicedir,
Kahpe ağzında
Bir salgın,
Bir deprem gibi künyemiz.
Nicedir,
Başımıza zindan dünyamız.
Biz ki
Yarınıyız halkın,
Umudu, yüzakıyız,
Hıncı, namusu...
Şafakları,
Taa şafakları
Hey canım,
Kalbim
Dinamit kuyusu...

AHMED ARİF

Sevgili siyahbeyaz ve yasemince kardeşim,
3 ay kadar önce yukarıdaki yazımda Ahmet Arif hakkında birşeyler yazmıştım.
Enver Gökçe ye saygım nedeniyle o yazıyı buraya tekrar kopyalıyorum bunu da kendime bir borç biliyorum gerçekleri bilen biri olarak.


"Sevgili thalese,

Ahmet Arifin şiirlerinden etkilendiğini belirtmen üzerine bir iki şey yazmak istiyorum.
Kendimi bir açıklam yapmaya zorunlu hissettim.
Bilmem hiç okudun mu ya da tanıyormusun.
Bir Enver Gökçe vardır.
Kendisiyle aynı köylü olmam nedeniyle onu tanıma ve okuma şansına sahip oldum.

Siyasi görüşlerini şimdi burada tartışmak istemem.
Çektiği çileler ve eziyetler sonunda birçok şiiri kaybolmuştur bu şairimizin.

Kaybolanların yanında esamesi okunmayacak sayıdaki azbuçuk ortada kalan şiirleri ne kadar değişik ve etkileyicidir belki bilirsin.
Enver Gökçe'nin her asılsız ihbarla hapise girişinde ve çıkışında yazdığı şirler biryerlerde kalmıştır ya da kaybolmuştur.

İşte Enver Gökçe'nin en son hapise girerken şiir defterini teslim ettiği kişi Ahmet Arif dir.
Onun için eleştirmenler der ki; Ahmet Arif'in her şairde görülen kronolojik bir gelişme özelliği yoktur sadece zirvesi vardır der.
Hatta Enver Gökçenin kullandığı bazı kelimelerin (yöresel)anlamını bilmeyen Ahmet Arif bu kelimelerin yazılışını ve manasını bilemediğinden yanlış yazdığı da olmuştur.
Seni üzmek istemezdim. Biraz acı ama gerçek.
Bu iki şairimizi yakından tanımanı tavsiye ederim.
İkisini de tanıdığında o koca dev Encer Gökçe'nin samimiyetinin nasıl kullanıldığını görmek zor olmayacak senin için.
Bunları yazmayı kendime vicdani bir borç kabul ettim özür dilerim.
Sağlıklar dileğiyle."

Sevgili Melih15,
Yazmış olduğun yazının bir bölümünü aynen alıntılıyorum ve son noktada da yorumumu "olmazsa olmaz" ekliyorum:

"Onun için eleştirmenler der ki; Ahmet Arif'in her şairde görülen kronolojik bir gelişme özelliği yoktur sadece zirvesi vardır der. Hatta Enver Gökçenin kullandığı bazı kelimeleri bilmeyen Ahmet Arif bu kelimelerin yazılışını ve manasını bilemediğinden yanlış yazdığı da olmuştur.
Seni üzmek istemezdim. Biraz acı ama gerçek.
Bu iki şairimizi yakından tanımanı tavsiye ederim.
İkisini de tanıdığında o koca dev Encer Gökçe'nin samimiyetinin nasıl kullanıldığını görmek zor olmayacak senin için."

Şimdi Ahmed Arif'in kronolojik olarak bir gelişme göstermediği hakkında çok detaylı bir bilgim yok. Bunu ilk defa sizden duyuyorum ancak nihayetinde Ahmed Arif, bu topluma mal olmuş ve yeri kesinleşmiş bir şairdir. Eleştirmenlerin "sadece zirvesi vardır" demesi bile yeterli bence. Yani çoğu şairin yakalayamadığı bir konuma ulaşmış nihayetinde. Tamam bir şairin ya da bu tarz alanlarla ilgili olan kişilerin ürettiği eserlerde, kendisini sürekli yenilemesi ve geliştirmesi önemli olabilir fakat Ahmed Arif'in geldiği nokta da yadsınamaz. Sonuçta başarılı olmuş ve şiirleri hala dillerde, yüreklerde vs. vs.

Sevgili Thalese'e : "Seni üzmek istemezdim. Biraz acı ama gerçek." demişsiniz. Onun adına sana cevap veriyorum; ama onun üzüleceğini düşünmüyorum. Tıpkı benim yazdıklarını okuduğunda üzülmediğim gibi... Bu benim için bir hayal kırıklığı değil!! Ben onu şiirleriyle tanıdım ve böyle de tanımaya devam edeceğim.

Bir de: "o koca dev Encer Gökçe'nin samimiyetinin nasıl kullanıldığını görmek zor olmayacak senin için." demişsiniz. Enver Gökçe hakkında da isminin dışında bir bilgim yok ama araştıracağım. Tanımaksa elbette tanırım ancak bu tarz bir yaklaşımla değil. "samimiyetinin kullanılması" kişisel, "şiirlerin paylaşımı" bence geneldir. Ne yani zamanında yapılan (tabii doğruysa) bu "samimiyetsizlik" göstergesinden Ahmed Arif'i mi sileyim dimağımdan, başucumdan???

Ben okumaya devam ederim ama Enver Gökçe'yi de tanımak için araştırırım...

Ehh şimdi o kadar savunmadan:) sonra, bu akşamlık bir Ahmed Arif şiiriyle veda edeyim herkese.. yine en sevdiklerimden. Birkaç mısrasını Fikret Kızılok'un "İki Parça Can" (kırmızıyla belirttim) adlı şarkısında bulabilirsiniz. Sevenlerine...

SUSKUN

Sus, kimseler duymasın,
Duymasın, ölürüm ha.
Aymışam yarı gece,
Seni bulmuşam sonra.
Seni, kaburgamın altın parçası.
Seni, dişlerinde elma kokusu
Bir daha hangi ana doğurur bizi?
Ruhum... Mısra çekiyorum haberin olsun.
Çarşıların en küçük meyhanesi bu,
Saçları yüzümde kardeş, çocuksu.
Derimizin altında o ölüm namussuzu...
Ve Ahmedin işi ilk rasgidiyor.
İlktir dost elinin hançersizliği...
Ağlıyor yeşil.

Rüya, bütün çektiğimiz.
Rüya kahrım, rüya zindan.
Nasıl da yılları buldu,
Bir mısra boyu maceram...
Bilmezler nasıl aradık birbirimizi,
Bilmezler nasıl sevdik,
İki yitik hasret,
İki parça can. Çatladı yüreği çakmaktaşının,
Ağıyor gökkuşaklarının serinliğinde
Çağlardır boğulmuş bir su...
Ağıyor yeşil.

AHMED ARİF

sevgili siyahbeyaz,

Sözü uzatmak istemiyorum.
İşte bu ve benzer şiirlerin altında Enver Gökçek yazması gerekirdi.
Bilmem senin yazdıklarını altına biri kendi adını yazsa ne derdin.

Dediklerimi bir denk gelirse Yaşar Kemal'e sorabilir ve ondan doğrulatabilrsin.
Enver Gökçe'nin hapise girerken bıraktığı şiir defterinin şahidi bizzat Yaşar Kemal'dir.
Konuyu bilenler biliyor istedim ki sizler de bilesiniz.
Saygılar.

Sevgili Melih,

Sözü uzatmak istemiyorum diyorsunuz, zaten ben de sözü uzatmak amacıyla yazmamıştım. Elbette ki yazılarımız altında başka birisinin imzasını görseydim çıldırırdım. Bilgilenmemizi istemişsin; ben şahsen bilgilendim. Hatta güzel bir Enver Gökçe şiiri bile buldum: Dün akşama veda etmiştim bir Ahmed Arif şiiriyle, bugün de sabaha günaydin diyelim bir Enver Gökçe şiiriyle:) Huzurlu günler herkese...

"düştüm bir öylesi çekilmez derde,
ne ölümü düşünürdüm, ne yaşamak korkusu,
ne sır aradım herşeyde, ne gariplik var serde,
ne kara sevda, ne sevmek ne sevilmek arzusu
artık her şarkı dokunur bana bu şehirde.
hasret nedir bilmezken o kadar
şimdi, her an, her yerde gurbetteyim.
çünkü daha görmediğim güzellikler var,
öyle bir yürek koymuşlarki içime neyleyim,
her yere gönlümü vermeden geçemem dostlar!
ben deli miyim bilmem mi neler ettigimi.
bir han köşesinde yatmayana kerem diyorlar,
ne tuhaf bu insanlar derdini dökmeyinen
çaresiz derde bulunmaz merhem diyorlar,

ah.. bir alıp satıcı gönlüm var gezer çarşı çarşı,
başım güneşe düşmüş yanmayı öğrenir.
nolur böyle duradursun cama güneşe karşı,
gönül heryerde bir kardeşim güzel heryerde bir.. "

Mim kesinlikle sana bişey oldu ne kadar mülayim bir tavır içerisindesin. Lütfen sende ki bu değişikliği anlat bize olur mu?

Sayın SiyahBeyazÖyküler aslında insan oğlu eleştiriye hiç açık değil ve üstüne birkaç kişi heke gelirse çok ters tepki de verebiliyor. Fakat benim burda canımı sıkan konu; Şiire eleştiri yapılmamış iyimi kötümü falan diye şiirde yazanların benim duygularım olduğu savunulmuş ben içimi döksem dert anlatsam ya da bir hikaye yazsam anlarım da şiire bu şekilde yorum getirilmesi kendimi savunduğumda inanılmaması ve aslında insanların bir psikologmuş gibi yaklaşması benim canımı sıkıyor, bilmem anlatabildim mi? Kimseye kızgın ve ya kırgın değilim.

DOST

Ben berceste mısraı buldum
Hey ömrümce söylerim
Gözden, gezden, arpacıktan olsun
Hey ömrümce söylerim!
Bizsiz Ilgaz'ın çam ormanları güzel değildir.
Hayda günlerim hayda
Sırtını düşmana verdikçe
Murat dagları güzel değildir,
Dost dost ille kavga!

Biz olmasak gökyüzü, biz olmasak üzüm,
Biz olmasak üzüm göz, kömür göz, ela göz;
Biz olmasak göz ile kaş, öpücük, nar içi dudak;
Biz olmasak ray, dönen tekerlek, yıkanan buğday,
Ayın onbeşi;
Biz olmasak Taşova'nın tütünü, Kütahya'nın çinisi,
Yani bizsiz
Anne dizi, kardeş dizi, yar dizi
Güzel değildir.

Gel günlerim gel de dol
Gel Aydınlım İzmirlim,
Gel aslanım Mamak'tan
Erzincan'dan Kemah'tan
Düşmanlar selam ister
Gözden, gezden, arpacıktan!

Adana'nın pamuğu dokumada;
Diyarbakır, Afyon, Kütahya fabrikada
Ümit işkencede mahzun
Tenim, ayaklarım uryan
Ekmek işkencede mahzun
Ve Divrik'in demiri arabada
İşçi-köylü ve işçi birarada
Söyle türküler yadigarı kardeş
Söyle ağrılar yadigarı kardeş
Neden alınterleri
Nimetler, haklar haram oldu sana

Gel gunlerim gel de dol
Gel Aydınlım İzmirlim
Gel aslanım Mamak'tan
Erzincan'dan, Kemah'tan
Düşmanlar selam ister
Gözden, gezden, arpacıktan

Sana selam olsun
Hürriyetlerin meçhul olduğu dünya
Canım Türkiye,
Memleketimiz!
Calısşn halklarıyla ümmi
Calışan halklarıyla garip,
Irgadı, esnafı, madencisi, iptidai aletleri
Kadınları, erkekleri, hapishaneleri;
Başı boş suları, dumanlı vadileri, yoz topraklarıyla,
İşşizleri, realist şairleri, mücahitleri,
Sokak şarkısı, keten helvası,
Akşam Haberleri satanlarıyla memleketim
Sana selam olsun

Sürgünler, mahkumlar, hastalar
Alacağın olsun
Seni İstanbul seni
Seni Bursa, Çankırı, Malatya,
Sizlere selam olsun üniversiteler!
Öğretmenleri alınmış kürsüler,
Öğretmenler
Sizlere selam olsun

Hürriyeti yazan eller, dizen eller
Sizlere selam olsun makineler
Entertipler, rotatifler, bobinler
Bu gülünç, aşağılık,
Namussuz şeyler dışında,
Sana selam olsun
Zincirin zulmün kar etmediği,
Kırbacın kar etmediği
Büyük tahammül!

Gel günlerim gel de dol!
Gel Aydınlım, İzmirlim,
Gel aslanım Mamak'tan
Erzincan'dan, Kemah'tan
Düşmanlar selam ister
Gözden, gezden, arpacıktan

Enver GÖKÇE

BİR AKŞAMÜSTÜDÜR

Bir akşamüstüdür şarabî
Bahçeler ve dağlar üzre hükümran;
Tam dünyayı dolaşmak saatindesin.
Ay ışığı su içer birazdan.
Kızarmış kalçalarını çanlar
Alabildiğine vurur.
Sen çocuk tulumunda
Matbaa mürekkebi
Rüsva olmuş ellerinin emeği,
Manşetlerde kilometre kilometre yalan
Sallanır durur.

Bir akşamüstüdür katil, muhteşem
Alıp ***ürmüşler dost dediğini
Almış rüzgârlar içini,
Ümide benzer, sevdaya benzer...
Soğuk bir namludur kör ve pusuda
Ense kökünde zulüm,
Ve sermiş cânım sofrasını dört başı mâmur
Burnun dibine hürriyet.
Seviyorum mümkün değil;
Aranızda kurşun, yasak bölge var
Sen genç, sevdan ölünecek kadar güzel
Kanunu yapanlar ihtiyar.

AHMED ARİF

Sevgili Mim,

Kritikleri güzel karşılamadığımızı söylemişsiniz, bence böyle bir durum yok ortada..sadece onu anladığımı söyledim. ama şu da yadsınamaz bir gerçek ki benim yazdığım yazıda da haksız bazı suçlamalara katlanmak zorunda kalmıştım. Sonuçta geçti gitti,anlaşıldı vs..

Isterseniz, anlamadigimiz seyleri görünce susalim ?" demişsiziniz...bu bize söylenen bir cümle mi? hani öyleyse ben katılmıyorum...en azından bu sayfa dahilinde...şiiri mi anlamıyoruz, yorumları mı, yoksa neyi?...bir de "Siir sesim olmadigina göre, susmam gerek. Amma buluyorum bana göre birseyler ve katiliyorum bu corbayi beraberce icmeye.." deyip siz bizden istediğinizi, beklediğinizi çiğnemişsiniz...:))) hem susun diyorsunuz:) hem de görüyorum ki susmadan da duramıyorsunuz...

sataşma yok, devam:)))

HASTİR LAN

Ben gider oldum
kardaşlar.
Ve de
kız kardaşlar,

Ben gider oldum,
Gayri
Haram bana
Bu toprak damlar
Bu ağaçlar,
Bu taşlar bana.

Apat dediğin
Şişirilmiş oto lastiği
Ve bir kaç
Tahtadan ibaret
Bir saldır.
Suda yüzer.
Oğul, uşak, bir de karım
Kurt bana
Hastir çeker
Kuş bana
Yılan bana
Hastir çeker
Çiyan bana
Lan kardaş
Bu nasıl yara
Kanar heryerimden.

Döğülmüşüm
Süğülmüşüm
Koğulmuş.
Siktir çekilmişim yani
Kendi öz yurdumda.
Bir meri keklik gibi
Çeker giderim.

Enver GÖKÇE

ben , bizden olan bütün insanların dostu ;
adı haritalarda bile bulunmayan
bir köyündenim anadolu'nun
güzel şeylere hasrettir memleketim ,
güzel şeylere hasret bu dünya.
yıllardır , kanda ve ateşte mısralarım
yanan şehirlerin ,
ağır tankların tekerlekleri arasında.
biliyorum ,
yaylım ateşlere girilmiştir gönlümüzce
pasifik kıyılarından volga'ya kadar.
ben arzumanım kaldı
hürriyet boylarında tank oynatanlarda.
bütün kıtalarda
tulu arzda , islam içinde , küffar içinde
mülhit , mümin ve vatanseverim.
fakir , cefacı topraklarım içinde
mendil tutanım , diz vuranım , baş çekenim
zeybekte , halayda , tamzarada...
ben küçük yusuf'um çit köyünde
çapak çapak ela gözlerim;
kıl keçim kısır , annemin memesi yara .
benim saçlarım belik belik ,
bıyıklarım burma burma
gözlerim kara kıyma renginde ,ama
erzincan oynamış , ağlamışım
ırgatlık etmişim el kapısında.
dolu vurmuş bahçelerimi,
çekirge inmiş tarlalarıma .
ben bir yolcuyum hemşeri
manisa bağlarından geçtim
aydın incir tarlalarından.
çığlıklar getirdim
üzümleriyle beraber çürür gibi düşen
insanlarımdan.
sıcak tuzsuz gevreklerini yemişim
alaca karanlıkta ... buca'lı işçilerim.
unutur muyum seni
derdini ekmeğini bölüştüğüm
türküleriyle bizi ağlatan memleketim.
karadeniz'in rumelikarı tütünü ,
bende türküler oldu dizim dizim ,
doldurdum sineme , ciğerlerime ,
doldurdum derdi mihneti
pamuk tozunu , kömür tozunu ;
memleketimin şarkıları kadar acı çektim.
ben ahmet çavuş'um
attığım kurşunlar gitmezdi boşuna
şimdi kuzgunlar iner taze leşime
iki kere kesemden everdiğim
dost dediğim kıydı bana .
ben kürtoğluyum derim ki yiğitlik kadim
ben nazif'im urfa'ya karşı vurdular beni
ağlasın urfa .
ben şairim
halkların emrinde , kolunda , safında .
satırlarım vardır kahraman ,
satırlarım vardır cılız , cesur ve sıtmalı.
ahdim var :
terli atlet fanilalı göğüslerden
püfür püfür geçeceğim.
bir de aşıkım , kanlı bıçaklı
yar için serden geçeceğim.
inan ki sevgilim
bu hususta : üçten ,beşten , senden geride kalan değilim

Enver Gökçe

,,,,
,,,,

ahdim var:
terli atlet fanilalı göğüslerden
püfür püfür geçeceğim.
bir de aşıkım, kanlı bıçaklı
yar için serden geçeceğim.
inan ki sevgilim
bu hususta: üçten, beşten, senden geride kalan değilim

Enver Gökçe

ANNE NE YAPTIN?

Anne sana kim dedi yavrunu doğurmayı?
Sanki karnında fazla yaramazlık mı ettim?
Senden istemiyordum ne tacı ne sarayı
Karnında yaşıyordum kafiydi saadetim.

Bir kere doğurdunsa sonra niçin büyüttün?
Kundakta beşikte de bir zahmetim mi vardı?
Koynundan niçin attın yavrunu bütün bütün.
Bilmiyor muydun ki o yalnızlıktan korkardı?

Sütünden tatlı mıdır anne sanki bu hayat?
Bana sorsana anne yaşamak bir hüner mi?
El aç yalvar gündüze geceye boyun uzat
Bu uğurda bir ömür çürütmeye değer mi?

Karnında yaşıyordum kafiydi saadetim
Anne istemiyordum ne tacı ne sarayı
Anne karnında fazla yaramazlık mı ettim?
Anne sana kim dedi yavrunu doğurmayı?

CAHİT SITKI TARANCI

Böyle bir geçiş yaptım çok sevdiğim bir şirdir yıllardır okuduğum ve duygulandığım.

Sevgili mim, savaş her cephede verilir. Senin işin kolay. Almışsın dünyanın ikinci süper güçü AB yi yanına vur bakalım bize vur.
Mehmet Akif'siz. Halide Edip'siz bir kurtuluş savaşı mı düşünülebilir.
Sen limonlarını az ötedeki topiklere sakla ltf.
Neo_jontürküm benim.:) Sağlıklar diliyorum.

CEVAHİR YÜREKLİLER

Zulüm
Bayraklarına
Küffetiğimiz
Çağdı
Fırat
Akardı
Munzur
İnlerdi
Ciğerparem
Ve
Cevahir
Yürekliler
Daha
Sağdı

Ve
Malatya
Dağlarında
Keban
Deresinde
Yaban
Keçileriyle
Seğirttim
Kurda
Kuşa
Yem
Oldum

Ben
Halkın
Ulusuydum
Yani
Doğdum
Yeniden
Şimdi
Mor
Işıklı
Ağulu
Bir
Kenger
Dikeni
Oldum

Ve
Yılan
Kemiği
Boğazlara...
Döner
Ha
Dönerim
Şimdi
Alıcılar
Gibi
Düşmanın
İman
Tahtasına...

Enver GÖKÇE

Günaydın Herkese...

Valla bu sabah bir değişiklik yapmak istiyorum ve size Ömer Hayyam'dan birkaç dörtlük göndermek istiyorum.. Küçük yaşlarda farkına vardığım bu insanın muhteşem rubaileri vardır. Hatta rubailerine geçmeden önce onun hakkında kısa bir bilgi verebilirim:

Hayyam'in fizik, metafizik, matematik, astronomi ve şiir konularında değişik eserleri vardır. Zamanında, bir bilgin olarak ün kazanan Ömer Hayyam'ın edebiyat tarihindeki yerini sağlayan, sonraki yüzyılarda da doğu islam dünyasının en büyük şairlerinden biri olarak anılmasına yolaçan Rubaileridir. Ömer Hayyam, iran ve dogu edebiyatında rubai türünün kurucusu sayılır. Hayyam, oldukça kolay anlaşılan, yumuşak, akıcı, açık ve seçik bir dil kullanır. Şiirlerinde gerçekçidir. Yaşadıkları, gördüklerini, çevresinden, zamanın gidişinden aldığı izlenimleri yapmacığa kapılmaksızın, olduğu gibi dile getirir.

Ona göre, gerçek olan yaşanandır, dünyanın ötesinde ikinci bir dünya yoktur. İnsan, yasadıkça gerçektir, gerçek ise yaşanandir. En sasmaz ölçü akıl ve sağduyudur. İnsan bir akil varligidir. Gerçege ancak akıl yolu ile ulaşılabilir.

Evet sıra geldi dizelerine, mutlu günler dileğiyle...Gülümseyin

Gözüm, kör değilsen, bunca mezarı gör;
Dünyayı saran yalan dolanları gör;
Krallar, padişahlar çürüyüp gitmiş:
Ela gözlerine kurt dolanları gör!

---------------------------------

Her gün biri çıkar, başlar ben, ben demeğe,
Altınları gümüşleriyle övünmeğe.
Tam işleri dilediği düzene girer:
Ecel çıkıverir pusudan: Benim ben, diye.

Gül verme istersen, diken yeter bize.
Işık da vermezsen, ateş yeter bize .
Hırka, tekke, post most olasa da olur,
Kilise çanları bile yeter bize.

Sevgili Mim senin bana yol gösterdiğin önümü açtığın falan yok tamam mı bunu iyice kafana sok. Sürekli bunu söyleyip duruyorsun. Benim yazdığım yazılarda senin hiç bir katkın yok. BEn yorumdan çok kendi yazılarımı yolladım. Kendini sürekli övmek ona buna sataşmakla birilerinin önünü mü açtığını sanıyorsuın. Ayrıca senin siyasi ve bu ülke için düşündüğün şeylerin % 80'ine katılmıyorum.Ben Atatürkçü, Türk dilinin korunmasını savanunan ve orduya güvenen bir insanım.

Ayrıca diğer arkadaşların adına konuşmak bana düşmez ama, bilgi seviyelerinin ve yeteneklerinin yüksek olduğu her hallerinden belli senin kimsenin önünü açmadığını düşünüyorum. Burası herkesin ortaklığıyla gidiyor sen kimseye bişey emanet etmiyorsun.
Hoşçakal.

AŞK !..

Aşk dediğin nedir ki
Tenden bedenden sıyrık
Çocukların içinde
Yaşadığı bir çığlık

Aşk dediğin nedir ki
Histen nefesten varlık
Umutsuzluk içinde
Karanlığa son ıslık

AHMET HAMDİ TANPINAR

Bu şiiri babama armağan ediyorum.

Gün geçti ıpıl ıpıl bir tanem,
Horozlar ötmekde aydınlık şafağın.
Özlem kokuları duymaktayım yine,
Ne yazık çok uzaklardayım.
Güçsüz kaldım denizi aşamadım,
İmansız Dünyanın kör karanlığı,
Bilsen öyle ağlamaktayım......

deniz

Akılla bir konuşmam oldu dün gece;
Sana soracaklarım var, dedim;
Sen ki her bilginin temelisin,
Bana yol göstermelisin.
Yaşamaktan bezdim, ne yapsam?
Birkaç yıl daha katlan, dedi.
Nedir; dedim bu yaşamak?
Bir düş, dedi; birkaç görüntü.
Evi barkı olmak nedir? dedim;
Biraz keyfetmek için
Yıllar yılı dert çekmek, dedi.
Bu zorbalar ne biçim adamlar? dedim;
Kurt, köpek, çakal, makal, dedi.
Ne dersin bu adamlara, dedim;
Yüreksizler, kafasızlar, soysuzlar, dedi.
Benim bu deli gönlüm, dedim;
Ne zaman akıllanacak?
Biraz daha kulağı burkulunca, dedi.
Hayyam' ın bu sözlerine ne dersin, dedim;
Dizmiş alt alta sözleri,
Hoşbeş etmiş derim, dedi

HAYYAM

bu başlığın adı dertli idi...ehh o zaman Hayyam'dan buna uygun bir dörtlük ...

Uğrunda dertlere düştüğüm sevgili
Bir başkasına tutulmuş, o da dertli;
Derdimin dermanı kendi derdinde:
Hekim hasta olunca kime gitmeli?

.......
......
.......

Diz çök ey zorlu nefs, önümde diz çök!
Heybem hayat dolu, deste ve yumak.
Sen, bütün dalların birleştiği kök;
Biricik meselem, Sonsuz'a varmak...

Necip Fazıl KISAKÜREK