bir müddettir bende bu ailedeyim fikirlerinizi ve yorumlarınızı takip ettim..ancak bu gün farklı.
artık pes etmek üzereyim.
son kez size sormak istedim.
2003 yılında başladığım (emekli olduktan sonra) ticari hayatım 2008 yılında zirve yaptı.çok ileri derecede kazanç ve itibar/kredi !!!! sahibi oldum.
2009 yılında bayisi olduğum bir fabrikaya sözleşmemiz gereği verdiğim avans / bağlantı çeklernin ( 4.000.000.tl) karşılığı olan mallar alamadım ve o zamandaki dünya ekonomik krizi üst üste gelince firmam battı. itibarım için her şeyimi sattım ancak o kadar parayı ödemem mümkün değildi ve şu an elimde tercübe haricinde birşey kalmadı.
çare olarak sektörde bildiğim ve geniş müşteri portföyüme güvenerek binası bana ait olan fabrika binamda ( beni iflas ettiren e ipotekli ) 150 / 200 bin tl işletme sermayeli ortak aradım . bulunduğum ilde 3 ayrı kişi ayrı zamanlarda geldi ve işin gereği olarak gelen kişilere işin bazı inceliklerini gösterdik ve öğrettik. bu kişiler işi öğrenip gittiler ve kendileri bu işi yapmaya başladılar ve durumlarıda iyi..
bir zamanlar onlarca defa iyilik yaptığım, sermaye vererek iş adamı yaptığım kişiler var ancak ben bu güne kadar kimseden sermaye olarak para istemedim ve isteyemiyorum.
ırakta iş yapmaya kalktım, ışit geldi ve ırakı terkettik.
çevremde haala sevilen ve işi bilen bir kişi olarak itibarım var ancak insanlar benim ekonomik durumumu bildikleri için bana iş vermekten kaçınıyor ve iş alamıyorum. bunun için sermayesiz veye az sermayeli de olsa ortak aldım ve ön plana onu koydum kısa zamanda 4 iş aldırdım, ancak bu defa da ortağım tahsil ettiği paraların karından fazlasını kendi şahsına harcadığı için perişan oldum ve aldığım emekli maaşımın takviyesi ile yinede işleri tamamladım. başka birini aldım o da kasayı kendisi tutmak istedi ben kabul etmedim ve başlamadan bitti.
konıks e yazdım ortaklık kurmak için ondan da bir sonuç alamadım veya kendimi anlatamadım. haklı olarak insanlar farklı gözle bakarak yaklaşıyorlar..
2 oğlum ile aynı mücadeleye devam etmeye çalışıyoruz, ancak oğullarımın ticari sicillerini ve hayatlarını kararttığım için kahroluyorum.
öz güvenim bitti.
ne yapacağımı bilemiyorum.
konıks üyelerinin çok aydınlatıcı ve rahatlatıcı fikirleri olduğunu biliyorum. inanıyorum-ki verende Allah alanda Allah. ancak şunu öğrendimki borç ile gurur aynı bedene sığmıyor...
herşey benim hatam.
daha fazla yazamıyorum.