22 yaşında, üç yıldır çağrı merkezlerinde sürünen bir gencim. Girip çıkmadığım çağrı merkezi kalmadı, haliyle bu sektördeki kariyerimin(!)de sonuna gelmiş gibiyim... Çalıştığım şirketlerdeki gerek ortam, gerek se çalışma koşulları nedeniyle fazla kalıcı olamadım. Yani 3 ay bir yerde, 6 ay bir yerde, 9 ay bir yerde gibi kısa süreli çalışmalarım oldu ve bunların tümünde kazandığım para yol ve yemek için gitti. İnanın bu süre zarfında kendime iki pantolon, bir ayakkabı, bir mont, üç tshirt ve iki tane gömlek alabildim sadece. Çünkü yaşadığım yer de bu iş merkezlerine en az 3 vasıta, git gel 6 vasıta... Minibüsle metrobüse, metrobüsle metroya (yada otobüse).
17 yaşımda belimden bir rahatsızlık geçirdim ve daha sonra ameliyat olmak zorunda kaldım. Bu nedenle hem üniversitem 1. sınıfta yarıda kaldı, hem de birkaç saatten fazla ayakta duramadığım için iş imkanlarım kısıtlandı.. Ameliyat olduktan sonra öğrenim hayatıma dönmem malesef maddi durum nedeniyle mümkün olmadı. (Başka bir şehir ve bulunduğum yerde devlet yurdu yoktu.)
Hal böyle olunca çağrı merkezi en güzel alternatif gibi göründü. Beden gücüne dayalı bir iş yapmıyor ve oturarak çalıştığım için problem olmaz diye düşünerek bu sektöre girdim.
En meslek öğrenecek, iş hayatına atılacak yaşımın başında kendimi çağrı merkezi ile cezalandırdım ve şimdi elimde hiçbir meslek olmadığını, doğru düzgün hiçbir iş yapamayacağımı fark ediyorum...
Aylardır işsizim, iş ilanlarına bakıyorum ancak her yer tecrübe arıyor her konuda.
Birkaç arkadaş toplanıp, satış üzerine çağrı merkezi açmak için uzun süre araştırma yaptık. Projeden ofise, mobilyadan bilgisayara kadar herşeyi en ince ayrıntısına kadar araştırıp, fiyatlar aldık.
En son iş herkesin ortaklaşa parayı ortaya koyup, start vermemiz olacaktı. Ben de konuyu artık kesinleştirdiğimize ve kazancımızı garantilediğimize göre, aileme açabilirim diye düşünüp kendilerinden destek istedim. Defalarca anlattım, projemizin bizi yarı yolda bırakmayacağını, gerekli tüm önlemleri aldığımızı belirttim ancak malesef 1 kuruş dahi destek göremedim.
Kredi çekmek ise benim için hiçbir şekilde göze alamayacağım bir risk artık.
Tabi ben arkadaşlarımı yarı yolda bırakınca, onlarında bütün emekleri boşa gitti ve benim yüzümden (belki de daha önce para işini netleştirmediğim için sorumsuzluğumdan) projeyi başkasına kaptırdılar.
Şimdilerde ise, en az sermaye ile (belki birkaç bin lira) en yüksek kazanca ihtiyacım var. Hem borçlarım, hemde artık yeni bir işe ihtiyacım var.
Ne yapmalıyım, ve ya ne yapacağım hiç bilmiyorum..
Al sat gibi küçük işlere gir demeyin, internet üzerinden cep telefonu alıp sattım, uygun fiyata bulduğum ürünleri aldım ve sattım.. Sonra bir sabah maliyeden gelen 3000 küsür liralık vergi cezasıyla uyandım. Bunun için bankadan zor bela kredi çektim ve hala iki binin üzerinde borcum var ve ödemekte çok zorlanıyorum.
Artık hayal kurmakta bile zorlanıyorum. Şu işi yapsam, şöyle kendimi geçindirsem diye düşünemiyorum, korkuyorum.
Belki bir fikir, belki bir umut ışığı bulabilirim diye siz değerli girişimcilerle derdimi paylaştım..
Hepinize teşekkür ederim..