Dün sabah aynada kendime bakarken farkettim.kendime göz ucuyla bakıyordum kendi gözlerimin içine dalamadığımı anladım.Bunu anlamak için 38 yıl beklemişim.O an sanki yıllardır aynanın karşısındaymışım gibi geldi.Hüzünlerim,sevinçlerim,hepsi oradaydı .Bana bakıyorlardı.Hani bir ormanda her tür ağaç,ot,çiçek olurya.benimde hayat ormanım karşımdaydı.hayalimde bir kibrit çaktım ve ormanıma yaklaştım.bir anda bir korku kapladı içimi ve durdum.ben ne yapıyorum.bu hayat ormanı BENİM dedim.Yanarsa kaybolurum.ağacıyla,otuyla,çöpüyle bu benim dedim.yüksek sesle düşündüğümü o an farkettim.Ben bu ormanı seviyorum.Evet dostlar ben kendimi seviyorum.Kendini seveni seviyorum.ORMANDAN ÖTÜRÜ......
