Bu kısa tatil yaramadı bize neye elimizi attıysak kurudu.
Asar kalesinin kapısından döndük.
Hava kapalı, yağmur aralıklı bir şekilde devam ediyor.
Kaldığımız otelin önünde benim gibi balık meraklıları olta atmış.
— Rast gele.
— Eyvallah
— Var mı bir şeyler?
— Torbada bir tane Karagöz var.
Bu cevap aynı zamanda torbayı açıp balığa bakabilirsin anlamı da taşıyor.
El kadar Karagöz ruhunu teslim etmek üzere
— Yem ne?
— Boru kurdu?
— Satılıyor mu burada?
— Yok, İzmir’den getiriyorum.
Birkaç tane yem istesem vermez şimdi. Adamı zehirlemekte fayda var.
— Tavukgöğsü denediniz mi hiç?
— Tavuğa balık mı gelir arkadaş?
— Biz kovalarla yakalıyoruz!
— Yapma yav.
— Bizimki Marmara tabii
—Egede gelir mi bilmem.
— Denerim bende o zaman, dursanıza benim takımların yanında, ben alıp geleyim.
Allaaaah!
—Ağabey kusura bakma bizim zamanımız yok.
Kaçar gibi uzaklaştım adamın yanından, ne olur ne olmaz.....
Geceyi Deniz Balık lokantasında karşıladık.
Sakin, adı üzerinde, müşterilerine deniz ürünleri sunuyor.
Cumartesi olmasına rağmen çok kalabalık değil.
Balığın vitrinde beğenilip, ızgara olarak masaya gelmesi; taş çatlasa on beş dakika, ahtapot salatası, tereyağında karides ve kalamar nefis.
Fiyatlar da el, yürek yakmıyor.
Garsonla laflıyoruz.
— Hafta sonu ama kimseler yok?
— Temmuz ayında geleceksin ağabey sen. Festivalimiz var. Sanatçılarda geliyor. Çok kalabalık oluyor.
Çocuk bizim kalabalıklardan kaçtığımızı nereden bilsin.
— Kısmet
— Bu gecede Lara’nın konseri var. Oraya gitmiştir Millet. Masalar dolar birazdan.
Dediği gibi de oluyor, gecenin ilerleyen saatlerinde tüm masalar doluyor.
Şamatacı bir grup, arkamıza oturunca keyfimiz kaçıyor.
Hesabı ödeyip çıkıyoruz.
Yağmur hala devam ediyor.
Ertesi gün tatili noktaladık.
Edremit’teyken telefonum çalıyor.
Arayan tekne Sahibi Mehmet ağabey
— Alicim, hava kaldı. İsterseniz balığa çıkabiliriz bu gün.
O beni hala Mordoğan’da sanıyor.
İç geçirip Mehmet Ağabeye cevap veriyorum..
— Dönüyoruz Ağabey biz dönüyoruz.....
Bitti.
Asar kalesinin kapısından döndük.
Hava kapalı, yağmur aralıklı bir şekilde devam ediyor.
Kaldığımız otelin önünde benim gibi balık meraklıları olta atmış.
— Rast gele.
— Eyvallah
— Var mı bir şeyler?
— Torbada bir tane Karagöz var.
Bu cevap aynı zamanda torbayı açıp balığa bakabilirsin anlamı da taşıyor.
El kadar Karagöz ruhunu teslim etmek üzere
— Yem ne?
— Boru kurdu?
— Satılıyor mu burada?
— Yok, İzmir’den getiriyorum.
Birkaç tane yem istesem vermez şimdi. Adamı zehirlemekte fayda var.
— Tavukgöğsü denediniz mi hiç?
— Tavuğa balık mı gelir arkadaş?
— Biz kovalarla yakalıyoruz!
— Yapma yav.
— Bizimki Marmara tabii
—Egede gelir mi bilmem.
— Denerim bende o zaman, dursanıza benim takımların yanında, ben alıp geleyim.
Allaaaah!
—Ağabey kusura bakma bizim zamanımız yok.
Kaçar gibi uzaklaştım adamın yanından, ne olur ne olmaz.....
Geceyi Deniz Balık lokantasında karşıladık.
Sakin, adı üzerinde, müşterilerine deniz ürünleri sunuyor.
Cumartesi olmasına rağmen çok kalabalık değil.
Balığın vitrinde beğenilip, ızgara olarak masaya gelmesi; taş çatlasa on beş dakika, ahtapot salatası, tereyağında karides ve kalamar nefis.
Fiyatlar da el, yürek yakmıyor.
Garsonla laflıyoruz.
— Hafta sonu ama kimseler yok?
— Temmuz ayında geleceksin ağabey sen. Festivalimiz var. Sanatçılarda geliyor. Çok kalabalık oluyor.
Çocuk bizim kalabalıklardan kaçtığımızı nereden bilsin.
— Kısmet
— Bu gecede Lara’nın konseri var. Oraya gitmiştir Millet. Masalar dolar birazdan.
Dediği gibi de oluyor, gecenin ilerleyen saatlerinde tüm masalar doluyor.
Şamatacı bir grup, arkamıza oturunca keyfimiz kaçıyor.
Hesabı ödeyip çıkıyoruz.
Yağmur hala devam ediyor.
Ertesi gün tatili noktaladık.
Edremit’teyken telefonum çalıyor.
Arayan tekne Sahibi Mehmet ağabey
— Alicim, hava kaldı. İsterseniz balığa çıkabiliriz bu gün.
O beni hala Mordoğan’da sanıyor.
İç geçirip Mehmet Ağabeye cevap veriyorum..
— Dönüyoruz Ağabey biz dönüyoruz.....
Bitti.
Ali GÜLCÜ