Turgut Özal bulvarına yakın bir yerde arabamdan indim.Öğle yemeği yiyeceğim saat 15:45.
Çevredekilere güzel yemekleri olan bir yer var mı? diye sordum .Bir dükkanı gösterdiler gittim ama beğenmedim mekanı- anam babam usulü bir yer-.
Tekrar arabama yönelmişken tabelasından gençlere hitap ettiğini , hatta rockçıların takıldığı yer- imajı veren- küçük bir restorana girdim.
Sağ ve solda birbirine çık yakın hizalanmış.
6 adet masa, duvarlar sarı renk, içerisi de tertemiz .
Masalarda çatal -bıçak vs.. sistemi mükemmel .Girer girmez içeri ben buraya ait değilim imajı verdim zaten gran tuvalet giyinmiş tek başına yemek yiyecek birisi geçtim bir masaya oturdum oranın sahibi olan hanım her gün bir menü yapıyormuş salata-çorba-et yemeği-plav-tatlı -içecek su-bir adet içli köfte bir şey daha vardı ya neyse.
Hanımefendinin giyimi son derece nezih aşırı kibar çok da nazik.öyleki sanki siz onun çocuğuymuşsunuz gibi ilgileniyor.
Ama o kadar hoş bir ortam ve aşırı bir ilgi varki iki dakika da bir nasıl beğendimiz mi bir isteğiniz var mı diye soruyorlar.
ee tabi bende ne kadar hızlı bir şekilde burdan kaçarım diye onu bekliyorum hanımefendiye de yoğun ilgisine mutakip çok hoş bir yer tekrar geleceğim diye söz veriyorum altı üstü o kdar yemek 6 ytl bedeva valla kusura bakma abla yalan söyledim. O kadar ilgileniyorsun ki insanla ben 29 yaşındayken senin yanında 9 yaşında oldum bırak ya bizim milleti yemeğini yesin hesabı ödesin gitsin.
insanlarla ilgide de bir sınır var.ha şunu biliyorum senin kocan yaşadı da müşteriye de velinimet diye bakmanın da bir sınırın var.
herşeyin azı karar çoğu zarar.