Satınalmalardan dolayı mesleki bir deformasyonda buna ekleniyor , kendiniz için bir ürün alırken maliyet hesabı yapıyor ve çoğu zaman almıyorsunuz.Üniversitede bile rahatça aldığınız abur-cubur yiyecekler (mesela bir cips) size anlamsız pahalı geliyor canınız çeksede eliniz gitmiyor.
Cirodaki dalgalanmaları hemen farkediyorsunuz , işin genel gidişatı ruh halinizi ekliyor.
Tek tatil gününüz pazar gününde yataktan çıkmak istemiyorsunuz.Evet harcayabileceğinizin 4-5 katını kazanıyorsunuz.
İçinizden bir ses hayatımı para ile değiştiriyorum ve pek kazançlı bir alışveriş değil bu diyor.
Hayaliniz bu değildi , aslında size yetecek parayı her halükarda kazanacağınızı düşünüyorsunuz ama hazır pastayı bırakmakta zor geliyor çünkü bir yerde çalışsanız alacağınız paranın 10 katını kazanmaktasınız ve işi bu seviyeye getirmek için altı yılınız gitti.
Küçük esnaf olarak başarılı oldunuz mu ? Ne zaman bırakmalı ?
Benim özelimde yalnız ve sorumluluğu olmayan bir adamsanız durmak anlamlı mı ?