Tutkumuydun? Yoksa Sığındım mı Sana bilemedim..
Öylesine hayatımdaydın ki benim gibi bir kadın senin nasıl esirin oldu anlayamadım.
Sensiz zaman geçmedi. Üzülünce sana koştum . sevinince yine sen vardın. Dostlarımlayken sen olmalıydın. Kahvemi seninle içmek , keyifli güzel akşamlarda yine seninle olmak vazgeçilmezdi.
Bilsemde beni günden güne zehirlediğini dedim ya tutkuydun. Vazgeçilmezdin.
Zaman zaman senden uzaklaşsamda bişekilde yine beni esir etmeyi başarıyordun ya sen.
Oğlumun sevgisi bile senden vazgeçmeme yetmedi.
Sen ayrıydın . oysa oğlum da en değerlimdi.
Ve her senden ayrılmam gerektiğini söyleyene düşman oluyordum. İçimi kemiren senden vazgeçememek de beni daha da sinirlendiriyordu.
Sinirlendikçede sana yaklaşıyordum sanki.
Bir saydım tamı tamına 14 yıl olmuş biz tanışalı.
Yada beni esir aldığın günden bugüne geçen yıllar.
Ama yok. Benim gibi bir kadın onu zehirleyen her şeyden kaçabildiyse şayet. Üzenleri unutabildiyse her zaman ve farkındaysa ona yaptıklarının kötülüğünü ..
Bırakmalıydım. Ve bu hemen olmalıydı. Senin beni sömürmene esir etmene daha fazla tahammül etmeyeceğim.
Ve kararımı verdim üzgünüm kendine başka bir *** bul. Ben seninle olamam. Benim hayallerim var.
Ben güzel düşler ülkesindeyim. Ve bunları gerçekleştirebilecek kadar olgun bir yüreğe sahipken seninle bu yola devam edemem..
Üzgünüm…
Sen ….
Zaman zaman adının değiştiği sen. Sigaram..
Seni terk ediyorum.
Sensiz ve güzel bir hayata merhaba dedim. Ve bu hayatta sen olmayacaksın.
bu gece saat 24.00 de sensiz bir hayata merhaba diyeceğim.
kokuları hissetmek , tenimden seni atmak istiyorum.
yarın sabah sensiz uyanacağım.
evet zor olacak. belki ama ben neler başardım
ne sevgiler tükettim. ne esaretlerden kactım.
senden de kaçacağım. arkama bakmadan...
elveda
28 mart 2007
ask.doc