Nasıl yazabilirim
Beyaz oldu uykularım nicedir
Kefene sarılı düşler
Bembeyazda kayboldu renkler
bulutlar örtercesine
Pembe kundak pis beyazda kayboldu
Harflerim beyaz
Görünemez beyaz harfler
Konuşamaz sözcükler
Dilsizdir beyaz harfler, kördür sağırdır
Bulutun içinde kaybolurcusuna
Yıldızsız geceler ise siyah harfler gibi
Yazıyorum beyaz harflerimle sözcüklerimi
Böğrümü bir kızgın bıçak gibi deşen siyahlar kaplar her bir harfimi
Beyaz kalmalı harfler, bembeyaz
Karanlık yok etmemeli beyazı
Beyaza kara önlüklü çocuklar yazmalı
‘çocuk' olduklarını
Bulutları pamuk helvası gibi boyamalılar
Ana kucağının kokusunu yazmalılar
Kırmızı kurdele takan öğretmenini
Çikolata veren amcalarını, teyzelerini
Kuklaları çizmeliler beyaza
Kırmızı çatılı evin gri dumanından fırlamalı beyaz harfler
Renkli elbiseli çember çeviren tüm çocuklara verelim beyazı
Virgüller noktalar parantezler ünlemler iki noktalar tırnaklar beyaz olmalı
Siyah artık renklerden veda etti
Nasılda kirlendi siyah
Siyahta kaybolmaz bebelerin gözleri
Karadır, mavidir, yeşildir
Harflerim beyazdır
Beyaz kâğıtlarda kayboluverse de
Yutuverseler de seni bebeğim beyaz kundağından fırlatırlarken
Emziğin kurdelelidir
Beyaz yazıyorum bebeğim beyaz
Seni beyaz ağlarla sarıyorum, pamuklar içine
Siyah benekler bile düşmesin gözbebeğine
Okumasını bilmezsin ki bebeğim
İyi ki de bilmiyorsun
Resimler senin için renktir
Adamlar, çocuklar, kadınlar, ağaçlar, ormanlar, çikolatalar
Sütün rengini tanırsın, tadında büyümesen de
Renklerini karaladılar bebeğim
Bembeyazlarda siyahın var artık
Sana yazıyorum
beyaz düşlerinde çiçek-analar, çiçek-babalar, çiçek-amcalar, çiçek- teyzeler, çiçek-komşular olsun diye
Barışı beyaz yazıyorum bebeğim
Sevgi sözcüğü maya tutmuyor kara bulutun fırtınasında
Beyaza yazıyorum Sevgiyi
Katran karası gecelerimde beyaza diziyorum harflerimi
sen okumayı öğreninceye kadar bebeğim
Böğrüme kızgın bir bıçak gibi saplanıyor bebek karanlığın
Kırmızı kurdele emziğin göründüğünde siyah bandın altında
Sanki tüm harfler birlik olmuşçasına kırmızıya bulanıveriyor
Siyah harflerle yazılmış beyaz kâğıtlar kırıştı, buruştu, kesildi, biçildi
Gökyüzü siyah, toprak siyah, evler siyah
Yıldızsız kara geceler gibiyim, bebeğim karanlığında
Yazıyorum beyaza beyaz harflerimi
Siyah korkutmadı harflerimi
Alışkındır harfler siyaha
Beyazdan bir bahçe çizebilmek mümkün olsaydı
Salıncağının ipini yeşile örerdim
Beyaz kundak yerine maviyle kaplardım gökyüzünü
Günlerdir beynimden atamadığım fotoğrafını
Bantlamışlar siyahla kara gözlerini
Yaşını yazmışlar 17 aylık
Beyaz harflerle yazıyorum noktasız, virgülsüz sevgiyi bebeğim
İnsanlığımdan utanıyorum
Vicdan Kayır
vkayir@gmail.com
http://www.24haber.com/?newstype=article&articleid=731