Memlükler Kuzey Afrika’da Arapların içinde yaşadıkları ve onlara hükmettikleri halde bu etnik farklılık orada da problem oluşturmamış.
Ecdat tarih boyunca hep birliğin beraberliğin timsali olmuş. Devletler, imparatorluklar kurmuş ve dünyaya hükmetmiş.
Osmanlı döneminde Peygamber efendimizi kötüleyen bir piyes gösterilecek diye Abdülhamit’in Fransa’ya yazdığı tehdit dolu mektup, Fransız kralının ayaklarını titretmiş. Aslında Abdülhamit’e o gücü veren halktı. Halkından aldığı güçle dünyaya meydan okuyabiliyordu. Halkının birliğine, beraberliğine, bütünlüğüne güveni-yordu..
Hakeza Atatürk istiklal mücadelesini başlatırken Anadolu halkının birliğine, beraberliğine güveniyordu ve de yanılmıyordu.
Şimdi dışarıdan ülkeme bakıyorum. Hatta farklı memleketlere seyahatlerimde Türkiye ile ilgili insanların düşüncelerini soruyorum, oldukça ilginç cevaplar alıyo-rum.
Geçen yıl, Kenya’da Müslüman bir yerliye ‘Türkiye’yi biliyor musun, Türkiye ile ilgili düşüncen nedir?’ diye sorduğumda aldığım cevap hayli ilginçti. Demişti ki Kenyalı İbrahim: ‘Türkiye’yi bilmez olur muyum,İslam dünyasının lider ülkesi.. Ama neden kendi içinde sürekli sorunlar yaşıyor?’. Açıkçası bu soruya cevap ver-mekte çok zorlanmıştım. Zira biz kendi içimizde bölündük, biz sağcı solcu, biz su-cu bucu olduk diyemezdim.
Hakeza Cezayirli arkadaşın bana söylediği ve sorduğu aynı şeyler.. Cezayirli Hazma: ‘Siz Türkiye olarak hem doğunun hem de batının ortasındasınız. Her iki kültü-rün de sentezinden oluşan bir kültüre ve tarihe sahipsiniz. Biz Müslüman devletlerin gözü hep sizin üzerinizde. Ne zaman kendi iç kavgalarınızla meşgul olmayı bırakıp etrafınıza bakacaksınız.’ demişti.
Etiyopyalı Osman: ‘Türkiye çok modern bir ülke fakat neden hak ettiğiniz yerde değilsiniz, neden dünyada sözü geçen, İslam dünyasında birleştirici rolü olan hakkıyla saygı duyulan ülke değilsiniz?’ diye sormuştu.
Orta Asya’da benzer şeyler#65533; Orta Asya bizi yani Türkiye’yi bir ‘abi’ olarak görüyor bizden abi gibi davranmamızı istiyor ama biz kendi içimizde birlik oluşturamıyoruz ki, onlarla ilgilenelim.
Biz belki farkında değiliz ama dünya bizi seyrediyor. Dostlar üzgün, düşmanlar mutlu...
Sahi bize neler oluyor? Neden hiçbir meselede hemfikir olamıyoruz. Hep mi kavga etmek zorundayız? Toplumsal meselelerde hiç mi aynı duyguları paylaşıp, güzeli söyleyeni alkışlayacak ve destek verecek gücümüz yok?
Neden başkalarının gördüklerini biz kendimizde göremiyoruz? Nedir bu bölünmüş-lüğümüz, kamplaşmışlığımız, kutuplaşmışlığımız? Nereden çıktı sağcılık solculuk,Türklük, Kürtlük? Ne fayda getirdi bize bu bölünmüşlüğümüz şimdiye kadar?
Biz ülkemizle yurt dışında gurur duyuyor ve onurlu bir şekilde biz Türkiyeliyiz diyoruz. Ama evet, herkes düşmanımız değil ve bizi iyi niyetle eleştiren neden böylesiniz diyenlere de gözümüzü yumup geçemiyoruz. Çünkü haklılar ve biliyoruz ki onlar da Türkiye’nin artık uyanmasını kendine gelmesini ve bu kısır kavgalardan kurtulmasını istiyorlar.
Bazen kendimi bir o tarafın yerine, bir bu tarafın yerine koyuyorum. Bakıyorum, aslında iki tarafta ayni taraf#65533; Yok ciddi bir farklılık Ama bitmez tükenmez bir düşmanlık bir önyargı
Nedir bu halimiz? Herkes mi bu memleketin kötülüğünü istiyor? En temel meselelerde bile birbirimizin tekliflerine kapalıyız. Oturup konuşamıyoruz hiç bir meseleyi. İktidar ve muhalefet bizde iki ayrı düşmanmış gibi birbirlerini algılıyorlar.
Bizim kültürümüz bu mudur? Bu mudur bizim anlayışımız, bizim dünyaya verece-ğimiz Türkiye resmi?
Bu tablo beni kahrediyor. Eminim ki, bütün Türkiye sevdalıları da bu tablo ile kah-roluyorlar.
Ama artık yeter.
Bitsin bu kavga.
Kavga içte olmaz.
Kavga kardeşle olmaz.
Kavga düşmanla olur.
Ne zaman anlayacağız aynı çatı altında yaşayanlar düşman olamaz, olmamalıdır. Ne zaman anlayacağız bu gemi batarsa hepimiz denizin dibini boylarız. Bu kavgadan düşmanlar fayda görebilir ama biz asla görmedik ve görmeyeceğiz. Ne zaman bu gerçeği görebileceğiz?
Lütfen ama lütfen biraz sağduyu, biraz iyi niyet, biraz birlik beraberlik. Lütfen artık kendimize gelelim. Fırsatlar geldi geçiyor. Dünyaya lider olacak ülkeye yazık ediyoruz. Artık büyüklüğümüzün farkına varalım. Lütfen bu ülkenin hak ettiği yere gelmesinde köprü vazifesi göreceksek görelim ya da çekilelim bunu hakkıyla ya-pacaklar yapsın..
Ama lütfen
Sevgili abimiz Ahmet İNCE / Dubai
“Tomurcuk derdinde olmayan ağaç odundur.” (N. F. Kısakürek)