11 yıllık profesyonel iş hayatım var,son beş yıldır yöneticilik yapıyorum..Üç yıl önce kendi kendime bir karar aldım bundan sonra kurumda çalışmam diye...Halada o düşünce ile devam ediyorum...Bana bu kararı aldırtan bir sürü nedenim var kendimce....
Bir kaç tanesini sıralamam gerekirse,
Büyük şirketlerin havızası yok,2003 te ne kadar başlarılı olursanız olun.2004 ün il üç ayında sendelerseniz,yaptıklarınızın hiç bir değeri kalmıyor.Bitiyorsunuz unutuluyorsunuz.
Şirketlerde ki terfi sistemi,bir departmanın en eski elemanın sizsiniz,sistemdeki, adamların hepsine işi siz öğretmişsiniz,Şefiniz işten ayrılıyor ve o departmana yeni bir şef gerekiyor,En kuvvetli aday kendinizi görürken birden bire başka bir ilden yeni şef tayin ediliyor,Genel müdür telefon ediyor,ARKADAŞA YARDIMCI OLURSUN DİMİ....
Muhatap bulmak ta bir sorun,başınıza bir hal geliyor,çözüm için başlıyorsunuz aramaya,Satış müdürü,muhasebe müdürü,insankaynakları....Kimsenin haberi yok,adamların haberi yoksa çözüm nasıl üretsinler....
Yalakalık,ispiyonculuk,ayak kaydırma manevraları,ikiyüzlülük bu konulara bir girsem sanırım buraya roman yazmam gerekecek,o zaman hiç girmiyelim.....
İş hayatım başladığım ilk üç yıl Hayallerimi gerçekleştirebilmek için,bunlar ne ev araba vs.Para için çalıştım.Şimdi huzur için çalışıyorum..
Bizim en büyük sorunumuz takım oyunu oynayamamak,ekip olamamak,verdiğim tüm uğraş takım olabilmek adına.
Bir çalışana verilebilecek en büyük ikramiye bence, iş yeri mutluluğu,insanların birbirini sevip saydığı aynı zamana güvendiği bir ortam sağlamak,
Başarımı,yukarıdakiler sağlandığı zaman başarı olakadar kolay geliyorki....
