sevgi

bu bilgi için saol bende başkaları vakit kaybetmesin diye yazımı siliyorum

Konu anlaşıldıysa Ben de siliyorum :)

Başarılması en zor görev yaşamdır.

Sevgi ve Vefa


Sevgi,
Gülün dikenini dahi sevmesi bülbülün,
vefa,
Sırra lal olması dilin.
Sevgi, anakuşun yavrusuna bakışı
Vefa ,emeğin kilimdeki nakışı.
Sevgi çöller aştıran,dağları yaran,
Vefa,dostluğa destan yazdıran.
Sevgi, varoluşu canın,
Vefa hatrı bir fincanın
Sevgi bedene can katan
Vefa insanı insan yapan.

Ben yine forum başlığına ve bu başlık altında Hayyam'ın rubaisine yorum getirmek istiyorum önce.
Gerçekten de insanı insani özelliklere kavuşturan en önemli özelliği sevebilme yeteniğidir. "Sevmekle başlar herşey" diye bir söz vardır, duymuşsunuzdur.
Kalbi sevgiyle dolu olan insanın ruhu ne kadar temizdir, duyguları ne kadar olumludur ve ne kadar hoşgörülüdür. Sevgiyle dolu insanlar olaylara sükunetle yaklaşırlar, yüreklerindeki bu temizliği aktarıverirler karşısındakilere. Sevgi dolu insan sabırlıdır. Sevgi değil midir
dünyada barışı sağlama çabasının temeli?
Bitkiye duyulan sevgi, onu büyütür.. hayvana duyulan sevgi onun size sadık dost olmasını sağlar, bilime duyulan sevgi insanlığa yeni ufuklar açar, ne çok örnek verebiliriz.
Yüreğinde sevgiye geniş yer veren insanın mümkün mü mutsuz olması, başaramaması? Bir gün örneğini eksik vermiş Hayyam:)

Hiç olup gitmek sözünü ise Hayyam sanırım yokolmak anlamında kullanmış, mim değişik ama doğru bir yaklaşımla yorumlamış. Ölünce bir "hiç" olsak bile, ardımızda "hiç" ler bırakmamak amacımız olmalı diyorum ben de.Bu canlar bize yaradanımız tarafından emanet verilmiş, korumakla ve doğru yönde kullanmakla yükümlü olduğumuz bu emaneti teslim ederken, Hayyam'ın deyimiyle "hiç" olurken, yine yaradanın bize verdiği en güzel hediyeyi, yani beynimizi akılcı bir şekilde kullanıp teslim edebilirsek, ardımızda "hiç" ler yerine dolu dolu ve doğru yaşanmış, yapılmış şeyler bırakabilirsek ne mutlu bize.

:(( Yinemi bir lanet??
İçinde sevgi tohumları barındırmayan kişilerin sözcüğü olarak kabul ettiğim bu "lanet" sözcüğünün tarafınızdan bu kadar sık kullanılması ne kadar vahim?
Kişisel polemiklere girmemeye özen gösterdiğimi daha önceleride belirtmiştim. Ama bu sözcüğün tarafınızdan bu kadar sıklıkla kullanılması beni yordu melih15. Bazı sözcükleri biraz daha yumuşatabilmek , sevgiden anlamayanları şahsım olarak lanetliyorum, gibi kullanımların, hele bu kullanım "sevgi" konulu bir forum altında yer almışsa, sizcede daha doğru olmaz mı?
Eğer bu sayfalar yüzlerce kişiye ulaşıyorsa, internetin bize sağlamış olduğu olanakları, örnek olmak açısından daha yumuşak ifadelerin kullanımından yanayım.
Hoşgörünüze sığınarak size seslenişimi yanlış anlamamanız temennisiyle..gülümseyin.

:) Hoş bir tesadüf sonucunda aynı anda farklı yerlere yorum yapmışız bu duygular üzerine. Benden ricanızı kabul ediyor ve bu konuya dönmemek üzerine "mim"liyorum bende. Son sözüm ise, zaten size önerim olan "ilgilisine havale etmek" konusunda görüş birliği içindeysek, artık bu "lanet " sözcüğünü duygusal ya da duygusal olmayan yorumlarınızda bu kadar sık görmeyeceğimizi ummaktan başka hiçbir şey değildir. Herkesin yaşanmışlıkları vardır ve bu özel konuları buradaki konuların içine serpiştirerek kullanmak, ister istemez kişilerin merakına ve ilgilenmesine neden olur, bu da kendisini savunma durumunda olamayan, yazılan çizilenden habersiz kişilerin cevap haklarını elinden aldığı için bizleri hoş bir konuma koymaz düşüncesindeyim. "Lanet" ettiğimiz her kişiyi buraya davet edelim, bir kezde onların nedenlerini dinleyelim dersem, çokmu aabartmış olurum? Tekrar özür dilerim ancak bugüne kadar yaşadığım süreçte hiçbir olaya tek taraflı yaklaşma ve yargılama haksızlığında bulunmadım.
Ricanız üzerine konuyu bende kapatıyorum ve özel yaşamınız olduğunu bu yorumunuzdan anladığım olayı tek taraflı olarak, yalnızca sizin anlatımlarınızla, mimim bir yazısında dediği gibi "ah" lar ve "vah" larla dinlemeye çokta gönüllü olmadığımı söylersem bana kırılmayınız. Adaletse herkes için adalet!

Bu yanıta yorumum İstanbul konulu forum altındadır. Teşekkür ederim.

Sevgili Melih15,

"Sevgiden ve de vefadan anlamayanları, şartlar değiştiğinde ihaneti mutluluk olarak yaşayanlara lanet etmek ve onu ilgilisine havale etmek ve de adaleti istemek herkesin hakkı" diyorsunuz.
"Cok dogru size katiliyorum." derken, kendime soruyorum, acaba vefasizlikla sucladigimiza, verdiklerimiz, Yoksa verdiklerimiz iyileri, kötüler alip, ***ürdüler mi ? bir vefa degerine sahip degilmiydi ?

VEFA,

Ülkemizde, kaybetmek üzere oldugumuz, çok kıymet taşıyan Vefa… Malesef artik günümüzde, belkide hic hatirlanmayan bir kelime haline gelmistir. Toplumu toplum yapan, vefa… Dostlar arasında, sevgiller arasinda olmazsa olmaz bir deyimdir vefa…

Bir âşığın maşukuna, bir idealistin ülküsüne her şeye rağmen sadık kalmasıdır vefa. Bu uğurda her şeye katlanması ve her şeyi sineye çekmesi, gerçek dava adamına düşen vazifelerin en önemlisidir belki de, davasına karşı vefa göstermesi. Niceleri var ki, o vefa sayesinde hedefine ulaşmış ve tarihe mâl olmuştur.

Sözlükler, vefayı şöyle açıklıyor; “Sözünde durmak, sevgi ve dostlukta önem vermek devam etmek. Ödemek, yetişmek.” İnsanların birbiriyle kaynaşıp bütünleşmesini temin eden, fertleri birbirine bağlayan yüce bir duygu, bir mıknatıstır âdeta. Yuva, vefa duygusu üzerine kurulmuş ise, devam eder.

Vefa, sevgide devamlılık demektir. Müslüman insan vefakâr olur bence. Vefa, askta dostlukta, bağlılıkta sebat etmektir. Şair ne güzel söylemiş:

“Vefalı çıkarır dostluğun tadını,

Vefasızlar alır dostunun âhını.”

Atalarımız, “Bir fincan kahvenin kırk yıl hatırı vardır.” derken vefanın ne kadar önem tasidigini ve yıllar öncesinde bu özelligin nasıl yaşandığını bizlere anlatmışlardır. Ya bu simdi? Bu güzellikten ne kadar da uzak yaşamaktayız biz insanlar oysa.

Menfaati bitmiş, bizleri unutmuş, yaşanan güzellikleri eliyle bir kenara itmiş, cogu insanlarin nankör olduğunu, ülkemizde malesef sikca yasamakta ve görmekteyiz.
Ama bu demek degildirki vefakar insanlarda yoktur.

Iste o vefakar insanlar “bir fincan kahvenin hatırını” değil kırk yıl, bir ömür boyu devam ettirirler.