Bir arkadaşımın daha eşinden ayrıldığını öğrendim.
Üç yıllık evliydiler.
Bir yaşında da kızları vardı.
Sebep?
İhanet..
O anlatırken içimden “ne yaptın, kime bulaştın da evliliğini bitirdin ” diye geçirdim.
Düşüncelerimi onunla paylaşmadım.
İnsan irisi bir çocuk, elleri kocaman, Alman misketi gibi parlayan gözleri, bu gün “küskün” bakıyor.
Yıpranmış, dağılmış.
Kırgın.
“E Çocuk ne oldu?”
“ Onda kaldı, büyüyene kadar görmeyi düşünmüyorum. Kafası karışmasın.Aklı ermeye başlayınca bir gün gidip anlatırım”
Bir çocuğun bu işlere kaç yaşında aklı ermeye başlar ki? Benim hala aklım ermiyor.
“ Ali inan benim hiç suçum yok”
Onun da bana günah çıkarmasına neden yok. Anlatıp rahatlayacak belli.
İşin aslı bu tür hikayeleri dinlemek, işin aslını bilmek istemiyorum.
“ Cep telefonunda bir mesaj yakaladım. İsim kayıtlı değil. Onun telefonundan aradım numarayı karşıdaki ses….”
Arkadaşlar çay getiriyor. Derin bir iç geçirip, Çayı getiren dışarıdan kapıyı kapattığında anlatmaya devam ediyor.
“ Efendim aşkım diye açtı telefonu, hiçbir şey söylemeden kapattım”……………………………. “ Ölücem zannettim oğlum! Aklımdan geçenleri anlatsam, inanamazsın”
“ Bir daha gitmedim, eve onu görmek, onun sesini duymak bile istemedim.. İnanmayacaksın çocuktan bile nefret ettim”
“ Sonra bir gece, sürekli gittiğimiz balık lokantasına çağırdım”
“Konuştuk”
“ Mesajı ve sonrasını anlattım. Hiçbir şey söylemedi.. ‘Neden?’ diye sordum defalarca ………. Cevap veremedi….Ben onu çok sevmiştim be Ali”
Alman misketi gözler doluyor, kül tablasına uzanan eller titriyor...
“ Tek celsede boşandık. Nafaka da talep etmedi. Evi ve arabayı ona bıraktım, çocuğun hatırına……İki ay Hollanda’ya gittim. Amsterdem’da kaldım. Unuttum, yaşadıklarıma alıştım kendimce”
“ İzmir’e taşınıyorum. Şirketle konuştum. Sağ olsun Müdürüm yardımcı oldu. Tayinimi oraya çıkarttılar”
Elini cüzdanına atıyor. Nüfus cüzdanını çıkartıp, önüme fırlatıyor..
“ Oku bakalım medeni halim ne yazıyor”
Yüksek sesle okuyorum...
“ Bekar”
“ Bekar ya söyle bakalım bundan sonra hayatı kim takar?”
Üç yıllık evliydiler.
Bir yaşında da kızları vardı.
Sebep?
İhanet..
O anlatırken içimden “ne yaptın, kime bulaştın da evliliğini bitirdin ” diye geçirdim.
Düşüncelerimi onunla paylaşmadım.
İnsan irisi bir çocuk, elleri kocaman, Alman misketi gibi parlayan gözleri, bu gün “küskün” bakıyor.
Yıpranmış, dağılmış.
Kırgın.
“E Çocuk ne oldu?”
“ Onda kaldı, büyüyene kadar görmeyi düşünmüyorum. Kafası karışmasın.Aklı ermeye başlayınca bir gün gidip anlatırım”
Bir çocuğun bu işlere kaç yaşında aklı ermeye başlar ki? Benim hala aklım ermiyor.
“ Ali inan benim hiç suçum yok”
Onun da bana günah çıkarmasına neden yok. Anlatıp rahatlayacak belli.
İşin aslı bu tür hikayeleri dinlemek, işin aslını bilmek istemiyorum.
“ Cep telefonunda bir mesaj yakaladım. İsim kayıtlı değil. Onun telefonundan aradım numarayı karşıdaki ses….”
Arkadaşlar çay getiriyor. Derin bir iç geçirip, Çayı getiren dışarıdan kapıyı kapattığında anlatmaya devam ediyor.
“ Efendim aşkım diye açtı telefonu, hiçbir şey söylemeden kapattım”……………………………. “ Ölücem zannettim oğlum! Aklımdan geçenleri anlatsam, inanamazsın”
“ Bir daha gitmedim, eve onu görmek, onun sesini duymak bile istemedim.. İnanmayacaksın çocuktan bile nefret ettim”
“ Sonra bir gece, sürekli gittiğimiz balık lokantasına çağırdım”
“Konuştuk”
“ Mesajı ve sonrasını anlattım. Hiçbir şey söylemedi.. ‘Neden?’ diye sordum defalarca ………. Cevap veremedi….Ben onu çok sevmiştim be Ali”
Alman misketi gözler doluyor, kül tablasına uzanan eller titriyor...
“ Tek celsede boşandık. Nafaka da talep etmedi. Evi ve arabayı ona bıraktım, çocuğun hatırına……İki ay Hollanda’ya gittim. Amsterdem’da kaldım. Unuttum, yaşadıklarıma alıştım kendimce”
“ İzmir’e taşınıyorum. Şirketle konuştum. Sağ olsun Müdürüm yardımcı oldu. Tayinimi oraya çıkarttılar”
Elini cüzdanına atıyor. Nüfus cüzdanını çıkartıp, önüme fırlatıyor..
“ Oku bakalım medeni halim ne yazıyor”
Yüksek sesle okuyorum...
“ Bekar”
“ Bekar ya söyle bakalım bundan sonra hayatı kim takar?”
Ali GÜLCÜ