Son günlerde yine veda yazıları yazılır oldu.
Bir dönem “elveda” demek modaydı.
Helalleştik gönderdik, bir baktık ertesi gün tekrar gelmiş.
Biz o kadar seremoniyi boşuna mı yaptık?
Sonra “gidiyorum” diyenlere, inancımızı kaybettik. ********** çobanlar yüzünden koyunları da kurtlar kaptı!
Şimdi kim “gidiyorum” dese ardından; “Hadi be” diyoruz.
Kimileri ilişkinin tuzu biberi sayar veda etmeyi. Oyun zanneder.
-Bak seni bundan sonra aramayacağım. Bu son telefonum.Nedenleri ve niçinleri sorma. Böyle olması gerekiyor. Yaşadıklarımızı ve beni unut..Elveda.
Böyle bir telefon konuşmasının ardından ne yapar insan? Karşıdaki isteklerini çok net belirtmiştir.
Birlikte geçirilen güzel günlerin anısına “sen bilirsin” deyip telefonu kapatırsınız.
Kafanızda cevabını bulamadığınız bir sürü soru işareti vardır.
Acaba başkasını mı buldu? Acaba benim hakkımda bir şey mi duydu? Acaba?Acaba?
Sonra egonuz bastırır “beni istemeyeni ben hiç istemem” dersiniz. Hayatınıza koyduğunuz virgülden devam eder, beyninizde ki büyük ünlemle mücadele edersiniz.
Birkaç gece sonra cep telefonunuz çalar. O arar.
Telefona bakmadan önce kısa bir tereddüt yaşarsınız, ardından yeşil düğmeye basarsınız..
-Efendim.
Karşıdaki ses hiçbir şey olamamış, hiç veda etmemiş gibidir
Nasılsın?
Yine karışırsınız.
Önünüzde iki alternatif vardır.
Ya sizde hiçbir şey olmamış gibi davranıp, ilişkiye devam edip, Dönem dönem anlamsız veda konuşmaları dinlersiniz.
Yada ilk veda da olayı bitirirsiniz.
Diyeceğim; Bazıları sever yerli yersiz veda etmeyi.
Oyun zanneder, durup dururken; “Elveda” demeyi.
Bir dönem “elveda” demek modaydı.
Helalleştik gönderdik, bir baktık ertesi gün tekrar gelmiş.
Biz o kadar seremoniyi boşuna mı yaptık?
Sonra “gidiyorum” diyenlere, inancımızı kaybettik. ********** çobanlar yüzünden koyunları da kurtlar kaptı!
Şimdi kim “gidiyorum” dese ardından; “Hadi be” diyoruz.
Kimileri ilişkinin tuzu biberi sayar veda etmeyi. Oyun zanneder.
-Bak seni bundan sonra aramayacağım. Bu son telefonum.Nedenleri ve niçinleri sorma. Böyle olması gerekiyor. Yaşadıklarımızı ve beni unut..Elveda.
Böyle bir telefon konuşmasının ardından ne yapar insan? Karşıdaki isteklerini çok net belirtmiştir.
Birlikte geçirilen güzel günlerin anısına “sen bilirsin” deyip telefonu kapatırsınız.
Kafanızda cevabını bulamadığınız bir sürü soru işareti vardır.
Acaba başkasını mı buldu? Acaba benim hakkımda bir şey mi duydu? Acaba?Acaba?
Sonra egonuz bastırır “beni istemeyeni ben hiç istemem” dersiniz. Hayatınıza koyduğunuz virgülden devam eder, beyninizde ki büyük ünlemle mücadele edersiniz.
Birkaç gece sonra cep telefonunuz çalar. O arar.
Telefona bakmadan önce kısa bir tereddüt yaşarsınız, ardından yeşil düğmeye basarsınız..
-Efendim.
Karşıdaki ses hiçbir şey olamamış, hiç veda etmemiş gibidir
Nasılsın?
Yine karışırsınız.
Önünüzde iki alternatif vardır.
Ya sizde hiçbir şey olmamış gibi davranıp, ilişkiye devam edip, Dönem dönem anlamsız veda konuşmaları dinlersiniz.
Yada ilk veda da olayı bitirirsiniz.
Diyeceğim; Bazıları sever yerli yersiz veda etmeyi.
Oyun zanneder, durup dururken; “Elveda” demeyi.
Ali GÜLCÜ