15/08/2009 : 20:32:11
50, 60 veya 70'li yıllarda büyüdün, peki nasıl hayatta kaldın??
1. arabaların emniyet kemeri, kafa dayanakları ve hava yastıkları YOKtu,
2. arka koltuk eğlenceli ve tehlikesiz idi,
3. oyuncaklar rengarenk idi ve kurşun içeren zehirli boyalarla boyanmıştı,
4. prizlerin, otomobil kapılarının, ilaç şişelerinin ve temizlik maddesi şişelerinin çocuk kilidi yoktu,
5. kask olmadan bisiklete binilirdi,
6. steril şişe suyu yerine hortumdan veya nehirden su içilebiliyordu,
7. dışarıya istediğimiz yere oyun oynamaya giderdik, tek şart karanlık olmadan eve gelmekti,
8. cep telefonu yoktu ve kimse nerede olduğumuzu bilemezdi,
9. okul öğleye kadardı ve öğle yemeğini evde yerdik
10. düşer yaralanırdık, dişlerimiz yamulur kemiklerimiz kırılırdı, ama kimse kimseyi dava etmezdi, oyun oynarken olur böyle şeyler denirdi.
11. evden şekerleme ve kurabiye araklar, kilo sorunumuz hiç olmazdı, çünkü hep dışarıda oynar ve çok aktif olurduk.
12. dört kişi aynı şişeden limonata içerdik ve kimse hepatit-b olmaz veya mikroptan ölmezdi.
13. playstation, nintendo 64, video oyunları, kablolu tv, chatroom, iinternet, cep telefonu yoktu, onların yerine dostlarımız vardı.
14. kilometrelerce uzaktaki arkadaşlarımızı yaya veya bisikletle ziyaret edebilir, evlerine kapıyı bile çalmadan girebilirdik ve kimsenin annesi kızmazdı.
15. bazı öğreniciler belki diğerleri gibi başarılı değil idi, sınıfta kaldıklarında kimse psikoloğa veya pedagoga gönderilmezdi. Hiperaktif çocuk yoktu.
16. özgürlük, başarı, sıkıntı, görevlerimiz vardı....ve bunlarla yaşamayı biliyorduk.
17. esas soru şu : bütün bunları nasıl atlattık??
1. arabaların emniyet kemeri, kafa dayanakları ve hava yastıkları YOKtu,
2. arka koltuk eğlenceli ve tehlikesiz idi,
3. oyuncaklar rengarenk idi ve kurşun içeren zehirli boyalarla boyanmıştı,
4. prizlerin, otomobil kapılarının, ilaç şişelerinin ve temizlik maddesi şişelerinin çocuk kilidi yoktu,
5. kask olmadan bisiklete binilirdi,
6. steril şişe suyu yerine hortumdan veya nehirden su içilebiliyordu,
7. dışarıya istediğimiz yere oyun oynamaya giderdik, tek şart karanlık olmadan eve gelmekti,
8. cep telefonu yoktu ve kimse nerede olduğumuzu bilemezdi,
9. okul öğleye kadardı ve öğle yemeğini evde yerdik
10. düşer yaralanırdık, dişlerimiz yamulur kemiklerimiz kırılırdı, ama kimse kimseyi dava etmezdi, oyun oynarken olur böyle şeyler denirdi.
11. evden şekerleme ve kurabiye araklar, kilo sorunumuz hiç olmazdı, çünkü hep dışarıda oynar ve çok aktif olurduk.
12. dört kişi aynı şişeden limonata içerdik ve kimse hepatit-b olmaz veya mikroptan ölmezdi.
13. playstation, nintendo 64, video oyunları, kablolu tv, chatroom, iinternet, cep telefonu yoktu, onların yerine dostlarımız vardı.
14. kilometrelerce uzaktaki arkadaşlarımızı yaya veya bisikletle ziyaret edebilir, evlerine kapıyı bile çalmadan girebilirdik ve kimsenin annesi kızmazdı.
15. bazı öğreniciler belki diğerleri gibi başarılı değil idi, sınıfta kaldıklarında kimse psikoloğa veya pedagoga gönderilmezdi. Hiperaktif çocuk yoktu.
16. özgürlük, başarı, sıkıntı, görevlerimiz vardı....ve bunlarla yaşamayı biliyorduk.
17. esas soru şu : bütün bunları nasıl atlattık??