05/01/2005 : 21:39:17
Selamlar
Dün kaldığımız yerden devam edelim.
İnsanlar çeşit çeşittir. Herbirinin farklı karakterleri, yetenekleri, eksiklikleri vardır. Bizim eğitimdeki en temel eksiğimiz bireyi yalnızca toplumun eşit parçalarından biri olarak algılamamızdır. Oysa her insan bir diğeri ile kıyas kabul edilemeyecek kadar farklıdır. Dolayısıyla bir diğerinden farklı bir eğitime tabi tutulmalıdır. Avrupada bu böyle. Her birey ayrı ayrı değerlendirmeye tabi tutuluyor. Kabiliyetleri, yetkinlikleri araştırılıyor, eksiklikleri tespit ediliyor. Bu eksikliklerin bilgisizlikten mi yoksa yeteneksizlikten mi kaynaklandığı araştırılıyor. İnsan yetiştirmek zor iştir. Yalnızca okullar açmak, bilime dayalı programların açıldığı üniversiteler kurmakla insan yetiştiremezsiniz. Bu yalnızca devletin tek başına yapabileceği bir şey de değil.
ailelerin de çocuk yetiştirmek konusunda bilinçlendirilmesi gerekiyor. Çocuk daha küçük yaşlarda iken ne yaparsa ne ile karşılaşacağını bilmesi gerekiyor. Benim yeğenim var su isterken bile ağla**** yada bağırarak istiyor. Anne baba da sevgi gösterisi olarak bunu yapmak zorunda kalıyor. Oysa neyi nasıl isteyeceğini öğretmemiz gerekiyor. Geçmişin küçükleri büyüdüklerinde hiç de istemedikleri bir durumla karşılaştıklarında (su isteme olayını hatırlayın) bu sefer ne yapacağını bilemiyor. Birşeyi isitiyorsanız onu elde etmek için önünüze çıkan tüm engelleri aşmalısınız. İsteğiniz su içmek gibi basit bir ihtiyacınız da olabilir, iyi kariyer sahibi zengin biri olmak da. Yeter ki neyi nasıl isteyeceğinizi bilin. eğitimimizin en büyük eksikliği de burada yatıyor insanımız yetişkinliğe girdiği zamanlarda bile istemesini bilmiyor.
Dün kaldığımız yerden devam edelim.
İnsanlar çeşit çeşittir. Herbirinin farklı karakterleri, yetenekleri, eksiklikleri vardır. Bizim eğitimdeki en temel eksiğimiz bireyi yalnızca toplumun eşit parçalarından biri olarak algılamamızdır. Oysa her insan bir diğeri ile kıyas kabul edilemeyecek kadar farklıdır. Dolayısıyla bir diğerinden farklı bir eğitime tabi tutulmalıdır. Avrupada bu böyle. Her birey ayrı ayrı değerlendirmeye tabi tutuluyor. Kabiliyetleri, yetkinlikleri araştırılıyor, eksiklikleri tespit ediliyor. Bu eksikliklerin bilgisizlikten mi yoksa yeteneksizlikten mi kaynaklandığı araştırılıyor. İnsan yetiştirmek zor iştir. Yalnızca okullar açmak, bilime dayalı programların açıldığı üniversiteler kurmakla insan yetiştiremezsiniz. Bu yalnızca devletin tek başına yapabileceği bir şey de değil.
ailelerin de çocuk yetiştirmek konusunda bilinçlendirilmesi gerekiyor. Çocuk daha küçük yaşlarda iken ne yaparsa ne ile karşılaşacağını bilmesi gerekiyor. Benim yeğenim var su isterken bile ağla**** yada bağırarak istiyor. Anne baba da sevgi gösterisi olarak bunu yapmak zorunda kalıyor. Oysa neyi nasıl isteyeceğini öğretmemiz gerekiyor. Geçmişin küçükleri büyüdüklerinde hiç de istemedikleri bir durumla karşılaştıklarında (su isteme olayını hatırlayın) bu sefer ne yapacağını bilemiyor. Birşeyi isitiyorsanız onu elde etmek için önünüze çıkan tüm engelleri aşmalısınız. İsteğiniz su içmek gibi basit bir ihtiyacınız da olabilir, iyi kariyer sahibi zengin biri olmak da. Yeter ki neyi nasıl isteyeceğinizi bilin. eğitimimizin en büyük eksikliği de burada yatıyor insanımız yetişkinliğe girdiği zamanlarda bile istemesini bilmiyor.