Tartışmaya katıl

KAMPTAKİ GÜNLER

Dinleyin dostlar bir an beni,
Anlatayım size tüm dertlerimizi.
Kapalı bu kampta tutsağız biz.
İngiliz siyasetçi güler yüzleri,
Önce telledi ovayı kurdu çadırı.
On kişi her çadıra, birerde battaniye.

Avanak İngiliz der, gelmişsiniz holiday’e
Biz tahmin ederken kaçacağız erken.
Günler, haftalar, aylar geçerken,
Çadırlar, battaniyeler başlar ayrılmaya ikiye.
Birleşmemiş olacak komşular!
Bağırır avazı çıktığı kadar.

Şikayetimiz bu değil, dahası var.
Kampın girişinde yemekhane var.
Her akşam elinde tabak giderken,
Yemek kartı ile sıraya gir der.
Bazen sinirlenir aşçı bilmem neden?
Elinde kepçe söylenir gider.

Yemeğini alan çadıra döner.
Bir gece makarna, birde patates.
Sabahtan alırsın çay ile bisküvi.
Akşama sanma yemek değişecek.
Varsa gönüllü kadın ayıklasın patates,
Aksi taktirde yine makarna pişecek.
Tehdit eder gitmezsen eğer.
Bu akşamda aç kalsınlar der.
Bunlarla bitmez çektiklerimiz.

Su almak için saatlerce sıra beklerken,
Büyük küçük herkes kavga ederler.
Ara sıra testiler başlara iner.
Söylemesi ayıp ama gelmişken sırası,
İngiliz ihtiyaç için tuvalet yapmış.
Sanmayın ayıptır, utanma kalktı.
Torbayı çekmiştir, örttü kuyuyu,
Kapı koymayı da gerek görmemiş.
Çamaşır yıkamak, banyo yapmak dert.
Önem vermeyelim bu günler geçer.
Beş ay bitti, altı oldu.

Bak Ecevit der ‘zafer bitmedi’
Denktaş der ‘başını dik tut’
Ziya Rızkı, hadi arkadaşlar ‘bir miting daha’
Lütfü Doğan hep dua eder,
Ara sıra sen de amin çek.
Makarios bunamış gelecek ziyarete.
Hadi durmayın dönün evinize,
Biz kararlıyız gideceğiz kuzeye.
Yağmur yağar, çamur deryası olur.
Bilirsin çadırdan çıkması güç olur.

Her gün sayıklarız kaçarız diye.
Ortada döner hep aynı söz,
İnanın kaçacağız on beşine...


Sevgi Doğan
3-Ocak-1975 Çayönü ( Paramal)
Güney Göçmen Kampı

Mutlu köle çoktur. -Darwin

Neye yorarsan yor, nereye çekersen çek.

Bilemiycem insanları rahatlık temtiğinden değil, onurunu, vatanını, kişiliğini satanlar için yazdım ben. Rahat olanlar için değil.

Bitsede her türlü barış olsa da kaşınanlar ülkede huzursuz olanlar duramıyorlar. Barışın kıymetini anlayamıyorlar. Türk kökenli olmayanlar Türküm diye çıkıyor, demokrasi yok burda, paşalar yönetiyor ülkeyi, tarikatara koşalım, ermenileri savunalım gibi saçma sapan alakasız konularla ortalığı karıştırmaya yüklendikleri misyonlarla her tarafı kirletmeye çalışıyorlar.

20 Temmuz

Bugün 20 Temmuz
Çalkalandı tüm Kıbrıs
Gürledi mavi gök
Köpürdü mavi deniz

Bugün 20 temmuz
Kıbrıs’a doğmuşuz
Barut, gülle, savaş kokmuşuz
Rumları kovmuşuz

Bugün 20 Temmuz
Girne de al bayrak
Denizde gemi
Havada uçak olmuşuz

Bugün 20 Temmuz
Rumları boğuyoruz
Kıbrıs’a barış getiriyor
Göklere doğuyoruz.

25 Temmuz 1974
Kasım Doğan
Askeri Öğrenci Kampı
İzmit -Karamürsel



Yıllar sonra orjinal olarak bu şiiri buldum. Acı günlerde belirsizlikler içinde kalan Kıbrıslı sevgiliye yazılan bir şiirdi. Zaman zaman daha buldukça bu savaş anılarını paylaşacağım. Barış ve özgürlüğün değerini bilmek yaşanılanları unutmamak adına!!!

Bilmiyorum ne isterseniz düşünün ama benim adımı ikide bir saçmalıkların içine katmayın. Konular üzerine tartışın ikidebir deniz deniz istemiyorum ya. Denizciğim diyip altına entel kelimelerle beraber sapıkça şeyleri kullanarakı bir dolu saçmalıyorsun. Bunun neresi bilgi alışverişi yada gelişime yardım edecek bişeyler. Neyden bahsettiğin anlaşılmıyor bilşe. Ya da ben anlayamıyorum.

Çok doğru söylüyorsunuz. Zaten saçma sapan yönlere konular çekilerek rahatsız ediliyor, bundan dolayı kızmışım da bişeyler söylemişim kime ne faydası var. Neyleri açığa çıkarıcam ya da hjangi ülkeyi kurtarıcağım. Çok komik geliyor bana yani bilemiyorum.

Öfkenin aklı yoktur.
Kızdırılmış birinden akıl eseri bir hareket beklemek ne kadar doğru?

Biz derken ailem ve bir kaç arkadaşım. Ben kızmam sadece fırça çekerim. Hiç hoş değil ama napıyım.

Biz kimseyi savunmuyoruz. Liderler, insanlar gelip geçicidir, kalıcı olan ülkelerdir. Ben siyasetle ilgilenmem, ilgilenmeye yetkim ve imkanımda yok. Biz fikirleri savunuruz insanları değil. Beni Denktaş'a,Talat'a, Eroğlu'na doğru yönlendirme. Bana kalsa hiç birinde iş yok. Kimseyide burda savunduğum ya da kötülediğim yok. Fikirler üzerine tartışırım siyasettekiler üzerine değil.

Biz bazı değerleri kaybetmeden ilerleme yolundayız. Bu hususda da üstümüze düşeni yaptığımızdan eminiz. Kuru şehitleri savunarak politika yapmıyoruz. Manevi değerleri koru**** ilerleme yolunu izliyoruz.

Boşa kürek sallamak belki kötüdür ancak, biz yıllarca üstümüze düşen görevi yerine getirdiğimiz için manevi bir huzur içerisindeyiz. İleriyi görüp en azından hata yapmıyoruz. Sonunda ise başımıza kötü şeyler gelse bile keşke meşke, aman şuna pişmandım falan demiyeceğiz.

Evet hayır tartışmasının yaşandığı bir dönemde orda kalıyordum. Halkın sözleri, gençliğin inanındığı inançsızlık, mantıksız savunuşlar vs. bilemiyorum ömrümden en az beş yılım gitmiştir. Sadece ve sadece kaybolmuş bir halk var orda. Hiç bir inancı olmayan sadece maddiyat için yaşayan, manevi olarak sahip olduğu herşeyi bırakabilecek bir halk var. Herkesin neredeyse üniversite mezunu olduğu bir yerde, bu kadar kolay kandırılabilmesi inançlarının alınabilmesi beni şoke etti. Resmi dairelerde hafta sonu bayrakların göğe çekilmemesinden tutun, şehitliklere tükürenlere. Yüksek lisans yapan bir öğrencinin sıraya yazdığı bir sözü size aktarayım; Ölenler öldü,yas tutmaya vaktimiz yok. Bunlar istisna değil toplum bu şekilde kaybolmuş durumda.

Olaylaraın gidişatına göre ne yazıkki umutsuzum. Olacak olanlar o günleri de aratabilir. Bundan sonra olacak savaşlar ve terör çok daha kötü olacaktır. Allah sonumuzu hayır getirsin.