Tartışmaya katıl

Yıl 1988, yaşım 13. Türkiye'nin ilk Anadolu İmam Hatip Lisesi'nde yatılı öğrenciyim. Okul 1986 yılında bir dernek çabalarıyla kurulduğu için çok eksiği var ve ben daha 2.dönem öğrencisiyim. Bu eksiklerden birisi de okul kantini. Okulda kantin yok, akşam yemeği saat 6'da yeniyor ve yatana kadar acıkanlar akşama yemeğinde yemekhaneden birşeyler aşıramadıysa sabah kahvaltısını beklemek zorunda. Ayrıca okulda bizden önceki dönemde birçok almancı öğrenci var ve bu öğrenciler biz yerlilere :) göre çok daha varlıklılar. Ben o dönemde babamdan 5000 TL haftalık alıyorum, haliyle yetmiyor. Ben bana yetmeyen haftalığımla hafta sonu tatilinden okula dönerken çantama bilumum gıda maddesini (Bisküvi, çikolata, kola vs.) dolduruyorum. Yatakhanedeki soyunma dolabımın sadece üst kısmını kıyafetler için kullanıyor, geri kalanını bu malları sergilemek için kullanıyorum. Okulda acıkan 1-2 öğrenciye "Gel olm ayıbediyon. Hiç aç yatılır mı" diyerek dolabın başına ***ürmem, okuldaki reklamımı sağlıyor. Ve akabinde her akşam yatakhanedeki dolabımın önünde "İçim kıyıldı neyin var lan yiyecek" diye gelen ve özellikle almancılardan oluşan müşteri kitlem oluşuyor. Tabi kar marjı % 100 ve tek boş zamanımız olan 2 saatlik ikindi tatilinde çarşıya inip alışveriş yapmak yerine okul bahçesinde top oynamayı yeğleyen almancı arkadaşlarımız için bu kar marjı hiç de önemli değil. Bense haftalığıma haftada 2-3 takla attırarak hafta sonu 10-15000 TL gibi bir parayla evime dönüyorum.

Gelelim sonuca;
Ben bu kazandığım paranın büyük bir kısmını hafta sonu mahallemdeki arkadaşlarla güzelce yiyorum, bir kısmını da biriktiriyorum. yaklaşık 8-10 ay kadar sonra babamın işleri bozuluyor ve işyerini kapatıyor. Bir hafta sonu bana "Şu biriktirdiğin paraları bi getiriver oğlum ben sana daha sonra veririm yine" diyerek elimden alıyor. Sonraki öğrenim yılında da okula bir kantin açılıyor ve benim ticaretim böylelikle son buluyor.

Benim için bu deneyimden alınan ders;

1 - PARA KAZANMAK ÖNEMLİDİR, ANCAK KAZANDIĞIN PARAYI TUTABİLMEK DAHA ÖNEMLİDİR.
2 - BU HAYATTA BABANA BİLE GÜVENME :)

Devam Edecek...

tamamen katılıyorum

harika

son kısım işin latifesi olmuş ama güzel bir yazı devamını da bekleriz :)

1.ne katiliyorum , parayi tutabilmek onemlide, 2.ne katilmak zor be arkadasim ; o zor zamanlarinda, ogrenci halinle babana bir nebze de olsa yardimin dokunmus, bundan guzel ne olabilir, bu devirde de guvenecek sence baska kim kaldi dersin ?

:))