Tartışmaya katıl

Öncelikle bu yazıyı okuyan kişilere sağlık ve sevgiler dilerim.
Gerçeklerle yüzleşmek en zordur her insan için, ama en onurlu davranıştır. Geçmişi unutmadan ve geleceği hayal ederek, her kim olursa sağlam temel oluşturmalıdır. Kendi ailesi ve sevdikleri için. Yaşadığı ülke ve vatan için...
İnsan'ın hayati maddiyata dayalı ve herkes çalışarak bir yere gelmesi için savaş veriyor... Bu bir gerçek...
Ekonomik zorluklar daha da zorlaşıyor, gün gittikçe. Bundan dolayı bazı kişiler iş ve maddi kayıplara maruz kalıyor... Umutsuzluklara kapılıyor ve tüm yaşadıkları olumsuzluklardan dolayı güveni kalmıyor, çoğunlukla... Bu bitiş noktasıdır...
Daha geç değil, bügün gene umut var, yeter ki birbirimize güvenelim ve paylaşalım. Birbirimize destek olalım, birlik ve beraberlik içinde, umutsuz insanlar için kapımızı açalım, ilgi ve sevgi verelim... Hayata döndürelim ve kendine ait her bir kişinin yeteneklerinden çok insan faydalansın.
Çok iş yeri kapandı, çok kişi ve işletme borç batağında, istikrar yok gibi görünüyor... Bence böyle değil.
Ama diğer tarafından bir gerçek daha var, başarılara ulaşan ve ekonomik zorluklar aşan, sağlam temellere dayanarak gün gittikçe yükselen ve büyüyen, güzel ve zengin hayat yaşayan insanlar... Onları gönülden tebrik ediyorum ve örnek alıyorum. Örnek almalıyız hepimiz. Ben şahsen onur ve gurur duyurum ve takdirle karşılıyorum... Demek ki başarmak mümkündür, yeter ki kendi istesin kişi...
Tüm sorun bence tek... Kendine güven, cesaret ve sermayenin doğru zaman, doğru kişi ile, doğru ürünle ve doğru yerde değerlendirmek. PAYLAŞMASİNİ BİLMEK...
Sizlerin yorumlarınızı bekliyorum değerli arkadaşlarım ve her kişinin gerçek bugün, çok değerli olabilir yarınlarındaki hayaller için...
Hep beraber yorum yapalım ve yarın geç kalmayalım, bizim çocukların ve geleceği için... KEŞKE DEMEYELİM SONRA...
SORUN NERDE ACABA?

NOT: Türkçem zayıf bir az ve kusuruma bakmayın. saygılarımla emzar nebieridze.

Yaziyi düzelten arkadaşima Fatih A. ZORLU / Antalya beye teşekıurler ...

khanofthesky değerli arkadaşım teşekkurler yorumunuz için... çok güzel yazi....elelrine sağlık...

isguc teşekkurler arkadaşım...

guzel bır paylasım.

Yazıyı hem düz mantıkla okudum ve aynı zamanda yorumları hem de fikir süzgecinden defalarca geçirerek eleyerek okudum. Bir miktar okuduklarıma hak verdim ama çoğunlukla da sanki birşeyleri hep eksik veriyormuşuz gibi bir intiba edindim ben.

Şimdi arkadaşlar ülkemizdeki esnaflık anlayışı yüzyıllardan beri gelen ahilik mantığının temelinden gelir, esnaflarımız aynen yukarıda zikredilenler gibi sabah dükkanını bakkallar hariç biraz daha geç açar, temizliğini yapar, hayır dualarını eder, işi varsa yapar ve eğer işi yoksa da gelenle gidenle sohbet muhabbet eder, tavla atar, müşteri bekler. Burada yanlış olan pek birşey yoktur çünkü yapılacak da birşey yoktur. Neden mi ? Çünkü o insanlar esnaftır,dükkan işletirler yada dükkan irisi işletmeleri ile alakadar olurlar, başkaca da birşey isteselerde ellerinden gelmez. Zaman zaman fiyat rekabetine girerler, zaman zaman da ufak tefek işleriyle alakalı girişimlere girerler.

Ancak öyle şeyler duyuyorum ki bazen şaşırmamak elde değil, bazıları öyle kelamlar edebiliyor ki sanki herkes inovasyon yapacakmış gibi, herkes marka yaratmak için işletme açıyormuş gibi, sanki herkes 21. yüzyılın yönetim gurusu peter drucker in eğitiminden geçmek zorundaymış gibi zorunluluklarla esnafları suçluyorlar. Yahu bu dedikleriniz bu ülkenin devasa holdingleri için bile milyonlarca dolarlık yatırımken bu küçük adamlar bunları nasıl yapacak ?

Dünyanın geri kalanında da durum pek farklı değil zaten, tüik in son araştırmasına göre milletinin yüzde 50 ye yakını yatağa aç gitmek zorunda olan bir ülkede fazla hayalci davranmıyor musunuz ? Milli gelirine göre dünyanın en fazla sayıda dolar milyarderi olan ülkedeki bu adaletsiz sistemin kurbanı olan bu insanlardan neyi yapmalarını bekliyorsunuz ? Zengin ve fakir arasındaki gelir uçurumunda neredeyse afrikayı yakalamış bir ülkenin esnafından-kobi sinden roket bilimi ayarında hamleler beklemek sizce ne kadar doğru ?

Çıksın bir esnaf-kobi arkadaş konuşsun burada, sorun aynı soruları bakalım ne diyecek ? Hepinizden-hepimizden çok daha mantıklı davranacağını-konuşacağını biliyorum ama hayatta kalabilmenin çok zor olduğu bu şartlarda ben daha fazlasını pek beklemiyorum açıkcası.

Saygılarımla.

Fetih bey...Çok teşekkur ederim katkilari için.. sizin düzeltilmiş yaziyi yainladım...allah sizden raazi olsun...dostum

Duada yetmez,duasız olmaz.. çok doğrudur....katilyorum... ayromlariniz beğenyorum...
facebook taki sayfamda sizi görmekten memnun olurum.
facebook: Granit Sanat Emzar Nebieridze olarak bulusrunuz beni... her kim isterse katilmay başımın üstündedır
saygilarla...

dedimya başarmamak için istenirse çok sebeb üretilir ancak tüm bu sebeplere ragmen başarıya giden bir yol mutlaka vardır , hem tüm bu sebebler varken kazanılan başarı daha karizmatiktir.

"Size uygun şeyleri yaşa**** değil , yapmak için doğduğunuz şeyi yaparak büyüyebilirsiniz !"

Yani kısaca eğer maçı kazanıyorsanız maçta yediğiniz goller galibiyetin keyfini artırır....

Düşünün kaç kişi tutku,teknik ve cesaret ile yaptığı işte başarısız oldu ? şu cümleyi çok severim " Duada yetmez,duasız olmaz... "

İyi Çalışmalar Dilerim....

smt147 değerli arkadaşım çok teşekkurler açik ve cesur yorumlariniz için...çok duğru cumlelerle ifade ettiniz... evet çoğu insanlar kendi başaramadilarini,hemen başkalarini suçu atyor... ama gerçeği göremyor... sayn arkadaş turi nin ve diğer arkadaşlarinin çok değerli örnekler verdiyi gibi... hayat devam edyor ve başarilar daha da artyor..bizler de bunu kendi görzlerinden ve kulaklarindan hatta yaşa**** bilgi sahibi oluyoruz...
ben çahsen hep başarili insanlarini örnek almişim... kendime ...kıskanmadım onun varliyğini... oğrendim,sordum,dinledim,denedim,çaliştim ve başardim...şimdi ise bailaşmak istyorum birikimlerini...
saygilar...

Necsa değerli arkadaşim çok teşekkurler. altindan daha değerli yorumlariniz için...sizinle taniştiyime memnun oldum ve iyi ornek teşkilettiniz...her kelimede tecrube ve azım yatyor...sizden gurur dyorum...
saygilar....

FZORLU değerli arkadaşım... haklısın... ben de bilyorum ama duşunduklerini ve hisettiklerini sizinle paylaşmak istyorum...yazmasam bence yaziyim daha iyi... sonuçta ben de burdan sizin değerli yorumlarinizi okuyorum ve daha bilgi sahibi oluyorum... saygi duyorum yorumunuza...

herkese günaygın arkadaşlar...
turi arkadaşim çok teşekkur ederim değerli yorumlariniz için...çok doğru ve gerçekleri yazdin...özellikle son sözler (Değiştim.düşüce , fikir değişmezliği sadece ölülerde ve delilerde olur. ...)
evet büyük işletmeciler pazar paynı arttirmak için silip süpuryor...önüne gelenleri...
kuçuk işletmeler bunu oğrenmeliler...birleşim...birlik...büyük firmalar medyaya çikyor ve açık ve net dyorlar biz evlendik... yani birleştik... bu bir örnektır ve model.. herkese de gösteryorlar...malesef millet hala uyor. ve hayallerin peşindedır.. durum duzelekec de,kriz geçecek de,yeniden eski duruma kavushacaz da vb...geçmişi geleceye hiç bir zaman geri alamaz kimse... gelecey görmeliyiz ve mucadele vermeliyiz...ford ikaesi ve belgesel hatta filik de var... adam iflas etti her şey kaybetti ama pes etmedi ve başardi...bile bile xorluklar yarattilar bitirmek için ama başardi...

Türkiye ve Dünyada bir çok markanın geçmişi ve tarihi üzerine bir araştırma yapmıştım bi dönem kaç firmanın hikayesini okudum sayısını bilmiyorum ancak hiç görmedim ki kurulan bir firma hemen zirveye çıksın çok zorlu şartlarda ham madde sıkıntısı içinde , makine sıkıntısı içinde olup defalarca dibe vurmuş ancak hiç bir zaman pes etmemiş insanların hayat hikayelerini okudum bu insanlar düştükçe daha güçlenmişler , ama bu yolda hep değerlere saygılı olmuş , insana önem vermişler ufak hesaplara girip kalitelerinden ödün vermemişler ve sadece bir tavşanı kovalamışlar 10 tavaşanın peşine düşmemişler , mesai saati bitip çalışanları gittikten sonra bile onlar geceler boyu çalışarak bu günlere geldiler ya biz ?

sabah işyermize ancak 9 da gideriz 10 a kadar kahvaltı yaparız.
sonra internet varsa yada tv 1 saatten daha fazla süreyle orda zaman harcarız
arkadaşımız gelir tavla atarız

böyle böyle günler geçer aklımzda büyümek,gelişmek,ar-ge,piyasa araştırması adına hiç bir şey yoktur.

sonra biri ile işten muhabbet açılınca aynen şu cümleler ;

- ya sorma bu hükümet yüzünden battık , vergiler arttı , ekonomik kriz var , kaç kişi kepenk kapattı , müşteri yok vs....

işte böyle bir ticari hayatın içinde olup olduğun yerde saymak mı ? büyük düşünüp sağlam adımlar ile yolunda ilerlemek mi ?

Acizane bişeyler yazmak istedim hatam varsa affola..

İyi Çalışmalar , bol kazançlar dilerim....

Sorunlar degisik noktalarda. Ben 40 sene Türkiyede son 12 senedir Almanyada yasiyan biri olarak gözlemledigim kadari ile sizlere elde ettigim degerleri aktarayim.

1- Insanlarimiz egitimsiz. Bir sekilde ya bosluktan faydalanarak ya körü körüne dalis yaparak ticarete atiliyorlar. Bir sekilde biraz is yaptiklarinda para kazandiklarinda kendilerini digerlerinden cok cok akilli görüp eriyip gidiyorlar. Bilgiye kalifiye elemana hic deger vermiyorlar okadar biliyorsan senin niye yok deyip kisa yoldan siyriliyorlar. Egitimi olsaydi ticaretde sermayeden cok bilginin degerli oldugunu anlar ona göre hareket ederdaha büyürler yada oturmus bir marka yaratirlardi. Ticarete atilip bekledigini bulamayan ilk care olarak fiat dampingine gidiyor. Ticari egitim eksikliginden dolayi careyi ucuzlukta arayip maliyet hesabi yapmadan kara zara bakmadan yaptigi cironun hepsinin kar oldugunu sanarak piyasayi zorluyor kendi bu girdapda bogulurken saginda solunda tutunduklarinida girdapa sokuyorlar. Her halikarda herkes hakettigini kazaniyor.

2- Ticari bilgi eksikligi olsa bile insan en azindan kendinden önceki basarili kisileri taklit eder takip eder. Pardon taklit ediyorlar ama ticari görüs ve girisimleri degil altindaki arabayi kolundaki hatunu. Kimse aynaya bakip ben bunlari hakedecek ne yaptim demiyor. Taklit ederken nedenlerini sonuclarini ve taklit edilecek isin capini hesaplamasini bilmiyoruz.

3- Ticari kurulus sadece hukuk karsisinda sahsi kimlik sahibidir. Ticaretin kalbi, duygusu olmaz. Ticarete girerken bunlardan siyrilmayi beceremiyoruz. Ticaret duygularla degil sermaye ve bilgiyle yapilir. Daima yenilikci olmali yada yenilikleri üretici olmalidir. Hep taklitciliklede ancak muz agacina cikilir. Is alaninda daima bilgi edinilmeli, fikir savaslari vermeli sonuclarini üretime yansitmali. Yoksa hayaller kurup söyle yapacagim bunu satacagim diye üstü acik uyumamali.

Ticarete atilmadan kac basarili insanin biyografisini yasamini merak edip okuyoruz. Hic bir basarili kurulus bugünden yarina kurulmamistir. Hepsinin arkasinda bir cok inisli cikisli aci tatli günler olmustur. Ama hicbiri hemen teslim olmamistir. Kararlilikla istikrarla bilgiyle savasarak ayakta durup yasamiyi ögrenip güclenmislerdir.

Keske dememek icin öncelikle cocuklarimizi cok iyi yetistirmeliyiz. Her alanda yeterli bilgi birikimine sahip olmalarini saglamaliyiz. Son olarakta hayatlarini kazanmak istedikleri alanda uzmanlasmalarini saglamaliyiz. Cocuklarinizi nasil yetistirirseniz öyle sekil alirlar. Sunu herkesin cok iyi anlamasini ve prensip edinmesini isterdim HARITA VATAN DEGILDIR Bu cümle üzerinden her alanda yorum cikarabiliyorsaniz dogru yoldasinizdir. Yok sadece cografi anlamda algiliyorsaniz yazik cocuklariniza. Aslinda SORUN NEREDE sorunuza aradiginiz tüm cevaplar bu cümlede sakli.

Arastirma gelistirmeye bilgiye kalifiye elemana deger vermeyenler ticarete hic atilmasalar daha iyi derim.Daha anlatacak o kadar cok gözlemim varki ne buna vaktim nede buranin alani yeter. Sadece kendime göre cok önemli buldugum bir kac noktaya deginmek istedim.

Herkese hayallerini gerceklestirmesi dileklerimle.

konunun bütünlüğünü bozmadan hataları gidermeye çalıştım
umarım yanlış anlaşılmam.(okuması ve anlaması zordu)

Öncelikle bu yazıyı okuyan kişilere sağlık ve sevgiler dilerim.
Gerçeklerle yüzleşmek en zordur her insan için, ama en onurlu davranıştır. Geçmişi unutmadan ve geleceği hayal ederek, her kim olursa sağlam temel oluşturmalıdır. Kendi ailesi ve sevdikleri için. Yaşadığı ülke ve vatan için...
İnsan'ın hayati maddiyata dayalı ve herkes çalışarak bir yere gelmesi için savaş veriyor... Bu bir gerçek...
Ekonomik zorluklar daha da zorlaşıyor, gün gittikçe. Bundan dolayı bazı kişiler iş ve maddi kayıplara maruz kalıyor... Umutsuzluklara kapılıyor ve tüm yaşadıkları olumsuzluklardan dolayı güveni kalmıyor, çoğunlukla... Bu bitiş noktasıdır...
Daha geç değil, bügün gene umut var, yeter ki birbirimize güvenelim ve paylaşalım. Birbirimize destek olalım, birlik ve beraberlik içinde, umutsuz insanlar için kapımızı açalım, ilgi ve sevgi verelim... Hayata döndürelim ve kendine ait her bir kişinin yeteneklerinden çok insan faydalansın.
Çok iş yeri kapandı, çok kişi ve işletme borç batağında, istikrar yok gibi görünüyor... Bence böyle değil.
Ama diğer tarafından bir gerçek daha var, başarılara ulaşan ve ekonomik zorluklar aşan, sağlam temellere dayanarak gün gittikçe yükselen ve büyüyen, güzel ve zengin hayat yaşayan insanlar... Onları gönülden tebrik ediyorum ve örnek alıyorum. Örnek almalıyız hepimiz. Ben şahsen onur ve gurur duyurum ve takdirle karşılıyorum... Demek ki başarmak mümkündür, yeter ki kendi istesin kişi...
Tüm sorun bence tek... Kendine güven, cesaret ve sermayenin doğru zaman, doğru kişi ile, doğru ürünle ve doğru yerde değerlendirmek. PAYLAŞMASİNİ BİLMEK...
Sizlerin yorumlarınızı bekliyorum değerli arkadaşlarım ve her kişinin gerçek bugün, çok değerli olabilir yarınlarındaki hayaller için...
Hep beraber yorum yapalım ve yarın geç kalmayalım, bizim çocukların ve geleceği için... KEŞKE DEMEYELİM SONRA...
SORUN NERDE ACABA?

NOT: Türkçem zayıf bir az ve kusuruma bakmayın. saygılarımla emzar nebieridze.

Merhabalar arkadasim emzar45 ... "SORUN NERDE ACABA??? " - seni tebrik ediyorum öncelikle . Günümüzde değişen dünya küresel yapı ile işgücü ve işbilgisi olanakları ile yerel pazarlara girerlerken, özellikle küçük ve orta ölçekli yerel yapılar bu sistem içinde kalarak yaşamlarını sürdürebilme çabası içinde, zorlu bir süreçten geçmekteler. Büyük ölçekli yerel yapıların bu mücadelede kendi yerlerini korumaları, hatta birleşmeler sonucu güçlerini; yerel ve küresel pazar paylarını arttırabilmeleri mümkün olabilirken, küçük ve orta ölçekli işletmeler için rekabet koşulları ciddi biçimde zorlaştırmakta; bunlar bazen bir büyüğün parçası haline gelerek öz kimliklerinden vazgeçebilmekteler.
Bu durum, küçük ve orta ölçekli yerel yapılar için çoğunlukla bir ölüm-kalım mücadelesine dönüşmekte...
Gerçekten önemle üzerinde durulması gereken bir soru olduğu, birkaç noktanın üzerinde önemle durulması gerektiğine inanıyoruz. ...
Uzun yillardir bu sitede olsun , baska kaynaklarda olsun , Girişimcilik , Değişim üzerine bir çok yazilar , makaleler yazildi , referanslar verildi ve bütün dünyada da alındığı takdirde ...bu gün itibariyle Şehirlerimizde ucan daire taksi hizmeti verilmesi gerekirdi herhalde ....yasam sartlari miz cok değişmesi gerekiyordu herhalde .
Demek ki hala konuşulmayan , tartisilmayan bir şeyler var demek ki...... özellikle küçük ve orta ölçekli işletmelerin büyümesine , onlarin bulundugu noktadan bakisla eksik yazılmış ve tartışılmış bir şeyler var demek arkadaslar .

Değiştim.düşüce , fikir değişmezliği sadece ölülerde ve delilerde olur. ...

merhabalar sayn hemperi...Çok doğru tespit...Ama bence insanlarla uğraşmak çok güzel ve kolaydır...İnsan olmayanlarla uğraşmak çok zordur bence...Bu da gene hepimiz ve bizim elimizdedir...
saygilar dilerim...

Son zamanlarda kiminle sohbet etsem iş güç nasıl diye sorsam hepsinin en büyük ve tek ortak sorunu " insanlarla uğraşmak çok zor " şeklinde bir cevap oluyor, sanırım artık sağlam kişiliklik dürüst insanlar bulmak zor EN BÜYÜK SORUNDA burada..