Dün burada okuduğum bir yazıya istinaden bu yazıyı yazmak istedim,yazısında;meyve sebze işi yapan bir kişi ıskartaya çıkan bazı ürünleri nasıl değerlendirebilirim diyordu?
Ülkemizde hatta dünyamızda bu kadar çok sıkıntı varken halen insanların bu kadar çok israf etmeleri gerçekten düşündüryor beni.
Özellikle askerliğimi yaptığım dönemde,bulunduğum askeri birlikte gün içerisinde çıkan karavanalar tüketilmediği zaman direk çöpe dökülürdü.Çöpe döktüğümüz yemeklerin çoğuna kepçe değmemiş olurdu,yani mutfaktan direk çöpe giderdi.Parça ekmeklerin yenmesi ikinci öğünde yasaktı,bazen sadece ucundan bir parça koparılmış ekmekleri bile bütün halinde çöpe atardık.Çöplükte kurtlara köpeklere kuşlara ziyafet olurdu bu yemekler.
Ticaret hayatımın büyük bir bölümünü oluşturan marketcilik zamanında da manav reyonundan attığım yada atmak zorunda kaldığımız ürünler büyük yekün tutardı,ufak tefek eziği olan yada bir gün önce tezgaha çıkmış ama satılmadığı için solmuş yeşillikler,Hele hele kavun karpuz zamanında çoğu müşterinin kaprisi yüzünden kesilip fakat beğenilmediği için elde kalan sonucundada çöpe giden kavun karpuzlar.
Yada orta reyonlarda ufak tefek ezikler,çizikler yada defolar yüzünden sırf müşteri baskısına maruz kalmamak için iadeye ayrılan fakat içeriğinde herhangi bir sıkıntısı olmayan ürünler.
Bazı zamanlarda restoranlarda yemek yemeğe gittiğimde masaya gelen ne varsa dibine kadar yemeye özen gösteriyorum.Etrafımdan hiç çekinmeden.Çünkü özellikle lüks restoranlarda görsellik uğruna süsleme yapmak için bir çok ürün ziyan oluyor.Yada insanlarımız ortaya gelen iskenderin sadece etini yiyip altındaki pideyi yemeden bırakıp israf olmasına neden oluyor.Buna daha bir çok örnek çıkabilir.
Lüks restoranlar,oteller,tatil köylerinde ki açık büfe hizmet veren buna benzer işletmelerde ki israf zaten herkesin bildiği en büyük israf.Çatal değmeden çöpe giden yiyecekler,süsleme yapmak için kullanılan malzemeler dokunulmadığı zaman bile çöpe gitmek zorunda kalıyor.
Haftanın belirli günlerinde gün içerisinde çankaya köşkünün yanında geçmem gerekir,karşısındada başbakanlık konutu vardır.Ne zaman denk gelsem Her iki yerinde bahçesinde ki lambaların gündüz gözüne yandığını görüyorum.Bunun gibi birçok kurum ve kuruluştada bu böyle.
Yani daha aklımıza gelmeyen bir çok örnek çıkarabiliriz.Bu listeyi sayfalarca uzatabiliriz.Ama marifet bu listeyi uzatmak mı,yoksa olduğu gibi bırak mak mı,yada imkanımız olduğu halde bu listeyi azaltmak mı?
Şuna kesinlikle inanıyorum ülkemizde bu konuya sadece bir yıl dikkat edilse ne kriz kalır ne işsizlik nede sıkıntı.
Düşünün bir kere Türkiye de hergün çöpe giden ekmek miktarı 6 milyon adet...Diğerlerini yazmaya gerek yok.Su,elektirik,benzin,mazot,meyve,sebze ve diğerleri...

Ortalama bir okulun 3-5 milyon lira masrafı var sıfırdan yapılınca. Ve depreme dayanıklı tabbi. Ekmegi 1 lira yapmak hoş bir teklif değil bence. Yazıktır ben esnafım kan aglıyorum. Ya asgari ücret bile alamayan aileler var. Ne yapacak onlar. Biraz duyarlı olalım . Rahatımızdan bile ödün vermeyelim ama biraz duyarlı olalım.

Geçenlerde ekmek zammına ilişkin bir fırıncının açıklaması var"Bırakın ekmeğin fiyatı 1 lira olsun,ozaman insanımız 1 DAL sigaraya verdiği önemi ekmeğede gösterir"Bence bir anlamda çok doğru.Ziyan olmasın diye sigarasının içemediği yarısını pakete geri koyan bir toplumda,yada evinde rakı şişesinin dibindeki son damlada düşene kadar şişeyi sallayan insanlara ekmeği 1 liradan satmak lazım.Günde 6 milyon ekmeğin çöpe gitmesi nedemektir arkadaşlar.Ekmek ankara da çoğu markette 50 krş.hesapladığımızda günlük 3 milyon liradan yılda 1.095.000.000 lira yapıyor.
Şimdi sayın Mustafa111 bu parayla kaç okula kaç bilgisayar alınır yada kaç tane okul yapılır.Okul yapmadın hadi paran cebinde dursun.Okul yapmadın hadi buğdayın boşa gitmesin.Düşünebiliyormusunuz zamanında ermenistandan bu ülkeye buğday gelmiş.Yani sadece buğday hesabı olarak baksak onlar sayfa yazı çıkar...
Birde şehirlerde gereksiz yere yanan işyeri tabelaları,dünyanın elektriği sabaha kadar yanıyor.Geçenlerde ankara belediye başkanı melih gökçek e dediler ki heryeri çok güzel aydınlatmışsınız parklar köprüler heykeller havuzlar v.s ama çok fazla sarfiyat olmuyormu? melih gökçek diyor ki parasını veriyorum kardeşim istediğim kadar yakar elektrik yakarım.Tamam yaksın güzel oluyoda.Ozaman biz niye bulgaristandan eletrik satın alıyoruz ki.

İsraf haramdır. Ama öyle bir yaşam şeklimiz oluşmaya başladıki. Mutlaka almamız lazım enjekte ediliyor. Bir çok gün türedi :). Sevgililer günü gibi o gün bişi alınmazsa ayplanıyor birde. Ve kampanyalar. Devanımda bir kere giyip sonrasındada kış temizligi yaparken gördügümüz giyeceklerden, Mutfakta çürüdgünde haberimiz olan yiyeceklere kadar. Alımlardaki çeşitlilik üretimdeki girdileride çogaltıyor. İsraf edilen kaynak kullanımına kadar seri üretimdeki az masrafdan kazanırken israfdan kaybediyoruz. Askeriye gibi yerlerdeki israf güzel takip edilebilse, ordaki bir senelik tasaarrufun tüm türkiyedeki okulları bilgisayarlı egitime geçirebilecegini, veya yüzlerce yeni okul yaptırılabilecegini düşünüyorum. Nihayeti israf edende bizim insanımız. Onun bedelini ödeyende. Bence bu insanda bitiyor. Herkes biraz olsun duyarlı olmalı balzac kardeşime teşekkür ediyorum konuyu açtıgından dolayı. Belki yemeklerin dükülmesine çogumuz bişi yapamaz. Ama herkesin bir konuda yapabilecekleri vardır. Duyarlı olmalı.

İŞTEN ARTMAZ DİŞTEN ARTAR

askerdeki durum hepsinden berbat. çöpe atılmasının sebebi bir dahaki sefere aynı sayıda karavana gelmeme riski. ben askerdeyken gece kaloriferden sorumluydum. Gece az yakar sabah da arkadaşların yıkanması için tasarruf ederdim. bilirsiniz askerde banyo önemli ve kısıtlı. bu sayede banyo yapmak rahat oluyordu. ama komutanlar mazot kontrolü için geldiklerinde bana 'bu mazot neden bu kadar az kullanılmış, istihkakımızı mı azaltmaya çalışıyorsun' diye kızmışlardı. ne diyeyim ki herkesin bi yaşam tarzı var.

o yazıyı ben yazmıştım desteğin için teşekkürler