11/07/2007 : 23:25:44
Aydın’da silah tüccarı borçları yüzünden cinnet geçiriyor, iki kızını ve karısını öldürdükten sonra polisi arıyor "Karımı ve kızlarımı öldürdüm şimdi kendimi de öldüreceğim, " deyip kafasına dayadığı silahın tetiğini çekiyor.
Cani değil mi bu adam? Ruh hastası ve katil değil mi? Suçlu değil mi? Çocukları, karısı günahsız değil mi?
"Türkiye’nin ekonomisini düzelttik" diyenler. Doğruyu söylüyor değil mi?
Aşağıda yazacaklarım hayal ürünü, atıyorum değil mi?
"Ağabey kusura bakma başın sıkışınca gel demiştin. Ben de geldim çok borcum var. Ödeyemiyorum. Vallahi gözlerim kararıyor. Elimden bir kaza çıkmasından korkuyorum senin halin vaktin iyi, biraz borç para verirsen, en kısa zaman da geri öderim".
"Ah canım kardeşim; inan bugünlerde çekleri bile ödeyemiyorum. İmkânım olsa kırmam seni biliyorsun".
Borç isteyen silah tamircisi başını öne eğer, nasırlı elleriyle odanın kapısını açar ve çıkar. Buraya gelene kadar çalmadığı kapı, gitmediği hısım akraba, boynunu bükmediği arkadaşı kalmamıştır. Hepsi benzer şeyler söylemiştir.
"Olsa vermez miyiz?"
"Mehmet ne haber? Mesut geldi az önce, hani şu benim av tüfeği arızalandığında da kimse yapamamıştı da ona ***ürmüştük beş dakikada işimizi halletmişti... Evet o. Paraya sıkışmış biraz, geldi borç para istedi. Çekim var deyip salladım... Ah be arkadaş şimdiye kadar kime elden para verdiysem getirmedi... Kimseye güvenim kalmadı ki! Bu çocuğun halini hiç beğenmedim. Senin dükkâna yakın. Müsait olduğunda bir yokla istersen?"
Bu hikâye de kim suçlu Allah aşkına? Silah tamircisi mi? Borç para istediği iş adamı mı? İş adamından borç para alıp geriye getirmeyenler mi?
Borcuna sadık olmayan, üç kuruş için atmadığı takla kalmayan, toplumu sırtından bıçaklayıp insanların duyarlılıklarını kullanıp, dolandırdıktan sonra üstüne bir de alay eden... İnsanların birbirilerine olan güvenlerini dozerlerle yıkan sonrada ortaya "adamım" diye çıkan insan müsveddeleri var.
Bu tür olayların yaşanmasının, insanların kendini bu kadar çaresiz hissetmesinin sebebi onlar.
Bu a***lardan birkaç tanesi ben de tanıyorum... Şimdi bir tanesi kapıdan içeri girse ya! Suratına tükürsem ya!
Cani değil mi bu adam? Ruh hastası ve katil değil mi? Suçlu değil mi? Çocukları, karısı günahsız değil mi?
"Türkiye’nin ekonomisini düzelttik" diyenler. Doğruyu söylüyor değil mi?
Aşağıda yazacaklarım hayal ürünü, atıyorum değil mi?
"Ağabey kusura bakma başın sıkışınca gel demiştin. Ben de geldim çok borcum var. Ödeyemiyorum. Vallahi gözlerim kararıyor. Elimden bir kaza çıkmasından korkuyorum senin halin vaktin iyi, biraz borç para verirsen, en kısa zaman da geri öderim".
"Ah canım kardeşim; inan bugünlerde çekleri bile ödeyemiyorum. İmkânım olsa kırmam seni biliyorsun".
Borç isteyen silah tamircisi başını öne eğer, nasırlı elleriyle odanın kapısını açar ve çıkar. Buraya gelene kadar çalmadığı kapı, gitmediği hısım akraba, boynunu bükmediği arkadaşı kalmamıştır. Hepsi benzer şeyler söylemiştir.
"Olsa vermez miyiz?"
"Mehmet ne haber? Mesut geldi az önce, hani şu benim av tüfeği arızalandığında da kimse yapamamıştı da ona ***ürmüştük beş dakikada işimizi halletmişti... Evet o. Paraya sıkışmış biraz, geldi borç para istedi. Çekim var deyip salladım... Ah be arkadaş şimdiye kadar kime elden para verdiysem getirmedi... Kimseye güvenim kalmadı ki! Bu çocuğun halini hiç beğenmedim. Senin dükkâna yakın. Müsait olduğunda bir yokla istersen?"
Bu hikâye de kim suçlu Allah aşkına? Silah tamircisi mi? Borç para istediği iş adamı mı? İş adamından borç para alıp geriye getirmeyenler mi?
Borcuna sadık olmayan, üç kuruş için atmadığı takla kalmayan, toplumu sırtından bıçaklayıp insanların duyarlılıklarını kullanıp, dolandırdıktan sonra üstüne bir de alay eden... İnsanların birbirilerine olan güvenlerini dozerlerle yıkan sonrada ortaya "adamım" diye çıkan insan müsveddeleri var.
Bu tür olayların yaşanmasının, insanların kendini bu kadar çaresiz hissetmesinin sebebi onlar.
Bu a***lardan birkaç tanesi ben de tanıyorum... Şimdi bir tanesi kapıdan içeri girse ya! Suratına tükürsem ya!