Tartışmaya katıl

Bir yerlerde tıkanıp kaldığında hayat,
Soluk almak güçleştiğinde, yüreğin susup,
Mantığın sürüklemeye başladığında ayaklarını,
Dağlara dönmeli yüzünü insan.
Yeni patikalar, yeni yollar seçmeli yüreğini ferahlatacak;
Yeni insanlarla tanışmalı, yeni keşifler yapacak..
Hep isteyipte, bir gün yaparım diye ertelediği ne varsa
Gerçekleştirmeyi denemeli!
Her geçen gece, ölüme bir gün daha yaklaştığını;
Zamanın bir nehir, kendisinin bir sal olupta,
O dursada yolculuğun devam ettiğini anlamalı.
Baş döndürücü bir hızla geçiyorsa, birbirinin aynı günler,
Her akşam aynı can sıkıntısıyla eve giriliyorsa,
Değiştirmeye çalışmalı bir şeyleri;
Küçük şeylerle başlamalı belki; örneğin,
Birkaç durak önce inip servisten, otobüsten yürümeli eve kadar.
Yüreğine takmalı güneş gözlüklerini, gördüğünü
hissedebilmeli!

Güneşe doğru zıplamayı unutmayın !!!

Karamsar olmak zor değil, zor olan çılgın bir fırtınadan sonra gökkuşağı gibi gülümseyebilmektir...

Kucaklamaya kollarının yetmeyeceği bir ağaç, bir tohumla başlar.
En uzun yolculuklar ise, bir adımla başlar.
Gerçek sevgiler ise, bir tebessümle başlar...

Annem her fırsatta çocuklarına , güneşe doğru zıplamalarını öğütlerdi .
Güneşe ulaşamazdık ama hiç olmazsa ayaklarımız yerden kesilirdi .

Z.N. Hurston